Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
8 / 4 / 2020

Τα σημερινά δεδομένα Γαμιολοϊού για την Ελλάδα (από αυτό το εκλεκτό site): Κρούσματα 1.832· Νεκροί: 81· Ανάρρωσαν: 269.

Αξιοσημείωτο ότι φαίνεται να αναρρώνουν σχετικά γρήγορα. Με άλλες γρύπες και πνευμονίες αργούν περισσότερο, ειδικά χωρίς φάρμακα. Τα κρούσματα αυξήθηκαν ξανά (την τελευταία φορά που τα είχα τσεκάρει ήταν 1.735)· αυτό λέει κάτι για την «επιτυχία» των παρανοϊκών μέτρων της κυβέρνησης.

Ξέρεις τι ποσοστό του πληθυσμού είναι το 1.832; 0,01832%. Δηλαδή, ο ένας-κόμμα-οκτώ στους 10.000 έχει τον ιό.

Τροφή για σκέψη.

*

Κι άλλη τροφή για σκέψη:

Εσείς που έχετε τρομάξει από τον Γαμιολοϊό, πόσους ανθρώπους ξέρετε πού να είναι μολυσμένοι; Πόσους ανθρώπους ξέρετε που ξέρουν κάποιον τουλάχιστον που είναι μολυσμένος;

Τι; Κανέναν;

Μέχρι στιγμής στην ανθρώπινη ιστορία, όταν μιλούσαμε για λοιμούς, το γνώριζες ότι υπάρχει λοιμός επειδή ήξερες ανθρώπους που έχουν όντως αρρωστήσει, ή τουλάχιστον ήξερες κάποιον που ήξερε κάποιον που έχει αρρωστήσει.

Σήμερα, αφεντικό, ποιος σου λέει ότι έχουμε πανούκλα; Η τηλεόραση, το ραδιόφωνο, οι εφημερίδες, και τα websites που έχουν όλα τα μεγάλα ΜΜΕ στο Διαδίκτυο.

Εν ολίγοις, απλά σου λένε ότι έχει πέσει πανούκλα. Δεν το ξέρεις ότι έχει πέσει πανούκλα. Εσύ δεν έχεις δει τίποτα, δεν έχεις ελέγξει τίποτα. Ακόμα κι αν όλα αυτά ήταν μια γιγάντια φάρσα, εσύ πάλι θα τους πίστευες, πάλι θα σε τρομοκρατούσαν, πάλι θα κλεινόσουν στο σπίτι σου ακόμα κι αν δεν είχαν οι παλαβοί που μας διοικούν κάνει γενικό lockdown ολόκληρης της επικράτειας που μέχρι κι ο Πατακός θα φοβόταν να κάνει.

Σ’το λένε και το χάφτεις...

Ακόμα κι αν υπάρχει ο κορονοϊός (κι ας πούμε ότι όντως υπάρχει παρότι ούτε εγώ ξέρω κανέναν που να τον έχει, ούτε ξέρω κανέναν που να ξέρει κανέναν που να τον έχει), τα ΜΜΕ δεν γνωρίζεις ότι σου λένε όλη την αλήθεια. Μπορεί να συμβαίνει και κάτι άλλο εδώ το οποίο σου κρύβουν (όπως η υπόθεσή μου για βιολογικό πόλεμο). Ή μπορεί να σου λένε ότι υπάρχουν λιγότερα θύματα ενώ υπάρχουν περισσότερα. Ή μπορεί να σου λένε ότι υπάρχουν περισσότερα θύματα αλλά να υπάρχουν λιγότερα. Ή μπορεί να μη σου λένε ολόκληρη την αλήθεια για τα θύματα, όπως πχ αν έπασχαν και από άλλες ασθένειες.

Όμως όλα αυτά δεν έχουν σημασία για εσένα, έτσι; Δεν πρόκειται ποτέ να πας να τα ελέγξεις, να δεις αν όντως αληθεύουν, να ψάξεις τι στο διάολο συμβαίνει. Απλά πιστεύεις αυτά που σου λένε και... #ΜένουμεΣπίτι και τέτοιες μαλακίες... κάνε μόκο και Stay (the fuck) Safe... και διάβασε και κάνα βιβλίο, ρε μάστορα. Μην το διαβάζεις άλλες φορές, δεν πειράζει, δεν χρειάζεται να διαβάζεις βιβλία άμα δεν σου λένε πως έχει πέσει πανούκλα – αλλά άμα σου λένε πως έχει πέσει πανούκλα να κάθεσαι και να διαβάζεις. Μόνο τότε.

Ε, αφού υποτίθεται πως διαβάζεις, διάβασε και τα πιο γαμάτα, ανατρεπτικά βιβλία φαντασίας στην Ελλάδα τα οποία είναι, παρεμπιπτόντως, και τελείως δωρεάν. (Κι άμα φιλοτιμείσαι ρίξε, προαιρετικά, και κάνα ευρώ προς τη μεριά μου. Ακόμα κι οι συγγραφείς δεν ζούνε μόνο με αέρα εν μέσω πανούκλας.)

*

Ο φόβος σου σε σκοτώνει πριν από τον κορονοϊό.

Η ανελευθερία είναι χειρότερη από τον θάνατο.

Μεθαύριο, είτε έχει πια Γαμιολοϊό είτε όχι, θα θυμούνται ότι εύκολα δέχεσαι να κάνεις ό,τι σου λένε. Θα θυμούνται ότι το μόνο που πρέπει να κάνουν για να μετατρέψουν τις πόλεις σε φυλακές είναι να βγει κάποιος μαλάκας και να φωνάξει «ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ! ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ! ΤΡΕΞΤΕ ΝΑ ΚΡΥΦΤΕΙΤΕ!» είτε όντως υπάρχει κορονοϊός είτε όχι. (Ο βοσκός που φωνάζει Λύκος! χωρίς να βλέπει λύκο...)

*

Χτες το ΠΑΜΕ έκανε (δικαιολογημένα) συγκέντρωση. Αναρωτιέμαι αν η Αστυνομία έριξε πρόστιμο σε όλους αυτούς που βγήκαν στον δρόμο...

Θα το έχω υπόψη, κι αν ποτέ αστυνομικός μού πει να πληρώσω πρόστιμο επειδή είμαι στον δρόμο θα του φέρω ένα πρόστιμο στο κεφάλι κι ας με πάνε φυλακή μετά. Θα γίνω κορονοήρωας.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)