Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
21 / 8 / 2020

Βλέπω να κυκλοφορούν τελευταία κάτι πάνινες μάσκες με φίλτρο. Είναι, κατά βάση, πανί αλλά έχει κι ένα στρογγυλό κομμάτι με φίλτρο σαν κουμπότρυπα.

Αυτή ήταν η αντίδραση στον αντίλογο ότι μόνο οι μάσκες με φίλτρο προστατεύουν.

Γελοιότητες...

Αν η μάσκα είναι από πανί, δεν έχει νόημα να έχει ένα φίλτρο σαν κουμπότρυπα· το μικρόβιο απλά θα περάσει από δίπλα – από το πανί. Ακόμα κι αν υποθέσεις ότι το φίλτρο είναι της προκοπής – που το αμφιβάλλω, δεδομένης της τιμής αυτών των μασκών.

Για να έχει νόημα το φίλτρο (αν είναι όντως καλό φίλτρο), η μάσκα πρέπει να είναι πλαστική και, κατά τα άλλα, αεροστεγής. Αν μπορεί να περάσει αέρας κι από αλλού εκτός από το φίλτρο, η μάσκα είναι της πλάκας. Μην κοροϊδεύεστε.

*

Όσο γι’αυτό με τα σχολεία και τις μάσκες... Ακόμα μια αστεία υπόθεση. Όπως συμβαίνει και σε άλλους χώρους που έχουν επιβάλλει παράλογα μάσκες, σύντομα όλοι απλά θα τις έχουν κατεβασμένες. Φαντάζεσαι παιδιά στο προαύλιο να φοράνε μάσκες και να μην τις κατεβάζουν; Ή ακόμα και μες στην τάξη; Κάνε όνειρα...

Εναλλακτικά, μπορούν να βάλουν έναν μπάτσο με μαστίγιο να κυνηγά τα παιδιά. Ή να τους ρίχνει πρόστιμο– Αλλά, ναι, ξέχασα, δεν μπορείς να ρίξεις πρόστιμο σε ανηλίκους. Ε, ας τους βουτάει το κολατσιό τους, ξέρω γω. Έτσι κι αλλιώς, δεν θα μπορούν να το φάνε με τη μάσκα.

Επιπλέον, και σοβαρά τώρα, θα είναι πιο ανθυγιεινό να φοράνε μάσκες 6 ώρες συνεχόμενα παρά να μην τις φοράνε.

Ευτυχώς, δεν έχω παιδί. Θα φοβόμουν να το στείλω στο σχολείο με τόσους μασκοφόρους που κυκλοφορούν. Σε άντρο ληστών νομίζεις ότι είσαι.

 

 

Επίσης . . .

Η Πολιτική της Φανταστικής Λογοτεχνίας


Η φανταστική λογοτεχνία είναι γεμάτη μονάρχες, ευγενείς, και αριστοκρατία. Το ίδιο (παραδόξως;) ισχύει και για την επιστημονική φαντασία (ή, μήπως, θα έπρεπε απλά να την πούμε φαντασία στο διάστημα;), όπως στο Dune του Herbert, ή, για ένα ακόμα πιο παλιό παράδειγμα, όπως στο Princess of Mars και τις συνέχειές του, του Burroughs. Σε όλα αυτά τα βιβλία έχουμε βασιλιάδες και βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες, και κάθε είδους τρελό ή ηρωικό αριστοκράτη.

Πολλοί έχουν – εύλογα, ίσως – αναρωτηθεί γιατί. Γιατί, βρε παιδιά, τόση αριστοκρατία στη φανταστική λογοτεχνία; Γιατί ένα τέτοιο ξεπερασμένο πολιτικό σύστημα;

Για το Dune, συγκεκριμένα, είχα διαβάσει κάποιον να σχολιάζει ότι η κοινωνία του είναι «οπισθοδρομική». Και ίσως όντως να είναι... Δηλαδή, αναλογιστείτε: αυτοί οι άνθρωποι ταξιδεύουν στο διάστημα, αλλά ακόμα έχουν δούκες και βαρόνους; Δεν έχουν αντιληφτεί την έννοια της δημοκρατίας; Μαλάκες είναι;

Δε νομίζω, όμως, ότι όσοι σκέφτονται έτσι σκέφτονται σωστά ακριβώς. Η φανταστική λογοτεχνία (περιλαμβάνοντας και αυτή που είναι στο διάστημα, ή σε άλλους πλανήτες) δεν υποτίθεται ότι είναι για να σχολιάσει την κοινωνία, ή για να μεταδώσει κοινωνικές ή πολιτικές αξίες. Ανέκαθεν ο σκοπός της φανταστικής λογοτεχνίας ήταν να μας κάνει να βιώσουμε συναρπαστικές περιπέτειες σε μαγευτικούς κόσμους.

Και δεν μπορείς να το κάνεις αυτό με δημοκρατικό πολίτευμα, ρε άνθρωπε; Γιατί;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!