Πρώτη μέρα που οι άνθρωποι που μας αγαπάνε μάς κρατάνε κλεισμένους μέσα για το δικό μας καλό. Αχ, τι ασφαλής που αισθάνομαι τώρα...

Άντε και καλή ανάσταση. Ώς το Πάσχα θα έχουμε ξεμπλέξει. Αν είμαστε τυχεροί. Αν έχει μείνει τίποτα όρθιο ώς τότε...

*

Και ξέρεις τώρα τι θυμήθηκα; Το Λεξικό Κορονοϊού, φυσικά. Είναι πάλι επίκαιρο. Αναρωτιέμαι αν ποτέ θα πάψει να είναι. Διάβασέ το προτού γίνει παράνομο.

*

Χτες, τελευταία μέρα ελεύθερη μετακίνησης (εντάξει, με μάσκες πάντα – μην το παρακάνουμε), έκανα μια αστική περιπλάνηση στους «μολυσμένους» δρόμους της Αθήνας (φυσικά με μάσκα με οκτώ φίλτρα επάνω). Βάδισα αρκετά, αν και έχω βαδίσει και περισσότερο στη ζωή μου. Και από αυτά που άκουσα συμπτωματικά από περιπτεράδες μέχρι τυχαίους «τρελούς» μέσα σε λεωφορεία, ένα έχω να πω: Μαλάκα Μητσοτάκη, αν ήμουν στη θέση σου, θα σκεφτόμουν ότι τώρα είναι μια καλή στιγμή να φύγω από την Ελλάδα, γιατί σύντομα τους βλέπω να έρχονται με ρόπαλα, μπαλτάδες, και αναμμένους δαυλούς. Μαζικά.