Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
28 / 9 / 2021

Όσοι ισχυρίζονται ότι η «πανδημία» δεν είναι πανδημία, όσοι λένε πως τα εμβόλια δεν είναι εμβόλια ή είναι άκρως επικίνδυνα, όσοι προειδοποιούν ότι τα εμβόλια και ο ιός είναι βιολογικά όπλα, βαφτίζονται ως «συνωμοσιολόγοι» και, ακόμα πιο γελοία, «ψεκασμένοι». Τελευταίως, δε, η κυβέρνησή μας, σε μια έξαρση ακραίας δημοκρατικότητας και ζήλου για την προστασία της ελευθερίας του λόγου, δήλωσε πως όποιος λέει πράγματα που μπορεί να «θέσουν σε κίνδυνο τη Δημόσια Υγεία» (ό,τι στο διάολο κι αν σημαίνει αυτό), είτε μέσω διαδικτύου είτε αλλιώς, μπορεί να ερευνάται ανεξέλεγκτα από την αστυνομία σαν να ήταν κακοποιός. Τόλμησαν να πουν και για πιθανές φυλακίσεις.

Και όλα αυτά για να καταπνίξουν τους «συνωμοσιολόγους» που «θέλουν το κακό μας».

Αλλά μετά εμφανίζεται ένας τύπος σαν τον David Martin (ένα link για τον οποίο είχα συμπεριλάβει και προ μερικών μηνών στις Επιλογές μου), ο οποίος δεν είναι κανένας τυχαίος αλλά μέλος μιας ομάδας που ερευνούν τους ιούς, τα εμβόλια, τα φάρμακα, και όλα τα σχετικά με αυτά, παγκοσμίως, και έχουν αποκαλύψει πολλές απάτες, παραβάσεις, και εγκληματικές δραστηριότητες· και αυτός ο άνθρωπος, ο David Martin – καταφανώς, ούτε συνωμοσιολόγος, ούτε ουφολόγος, ούτε τίποτα άλλο «περίεργο» – τι μας λέει; Ότι η πανδημία είναι μαζική απάτη. Ότι τα εμβόλια και ιός είναι βιολογικό όπλο. Ότι η μετάλλαξη Δέλτα είναι ένα παραμύθι, κι αν ήθελε μπορούσε ο ίδιος αύριο να μας φέρει τη μετάλλαξη Ωμέγα. Και όλα αυτά τα λέει με στοιχεία.

Αλλά μην πιστεύετε εμένα, που είμαι «ψεκασμένος» (φυσικά)· δείτε το ακόλουθο βίντεο (το οποίο ανέβασε πρώτη η Ζούγκλα).

*

Προς αποφυγή παρεξήγησης και για τους εντεταλμένους «κυνηγούς ψεκασμένων» της «Δημοκρατίας», ξεκαθαρίζω ότι όλα τα παραπάνω που γράφω είναι φανταστική λογοτεχνία και οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά πρόσωπα ή καταστάσεις είναι καθαρά συμπτωματική. Εννοείται. Μην πιστεύετε τίποτα.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

 

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]