Μυστηριακές Οντότητες (151)

Κρανία; Που μας κοιτάζουν απ’τους τοίχους; Τι τρομαχτικά πράγματα είν’ αυτά;

Η φρίκη τού Πώς Να Είσαι

Βλέπω κάτι websites και φρικάρω. Σου λένε «πώς να είσαι» άντρας, ή γυναίκα. Ή, αν δεν σ’το λένε έτσι ευθέως – που ορισμένα, ναι, σ’το λένε έτσι ευθέως, οι απαίσιοι – σ’το λένε πλαγίως.

Δηλαδή, τι εννοούν τα παλληκάρια; Υπάρχει κανένας κανόνας για το «πώς να είσαι» το φύλο σου; Απλά είσαι· δεν χρειάζονται κατευθυντήριες γραμμές. Έτσι γεννήθηκες από τη φύση. Είναι βιολογικό θέμα· δεν τραβάει κουβέντα. Αποκεί και πέρα κάνεις ό,τι αισθάνεσαι. Και δεν μιλάω μόνο για τους στρέιτ· και για τους ΛΟΑΤΚΙ το ίδιο πιστεύω: ό,τι αισθάνεται ο καθένας, ό,τι νιώθει πως είναι το φυσικό του.

Υπάρχει κανένας λόγος για «οδηγίες»; Κανένας, φυσικά.

Μου σηκώνεται η τρίχα όταν βλέπω κάτι τέτοιες μαλακίες γραμμένες. «Έτσι είναι ο άντρας»... «Έτσι είναι η γυναίκα»... Και έτσι είναι η μούντζα μου μες στη μούρη σας.

Αν μη τι άλλο, το [...]

Μυστηριακές Οντότητες (150)

Αυτοκόλλητο κολλημένο μέσα σε λεωφορείο. (Μετά δεν το ξαναείδα εκεί.)

Δεν ξέρω αν το KIFINAS είναι κάποια φίρμα, αλλά αυτό που γράφει έχει πολύ πλάκα. Και είναι και ψαγμένο. Δώστε βάση.

Παλιά ελληνικά εξώφυλλα (53)

Αυτό σίγουρα είναι ένα παλιό εξώφυλλο, αλλά η έκδοση δεν είναι παλιά. Πρόσφατα το αγόρασα. Είναι ανατύπωση. Δεν έχουν αλλάξει τίποτα από το παλιό βιβλίο, δεν έχει γίνει καινούργια στοιχειοθεσία. Τα πάντα όπως τότε. Τα πάντα ρετρό. Που σημαίνει ότι απλά έγινε εκτύπωση και μεταφορά. Ωστόσο, ο εκδότης το χρεώνει περίπου 10 ευρώ (9,90 για την ακρίβεια). Και θα μου πεις, είναι πολύ; Ναι, είναι, για ένα βιβλιαράκι με σελίδες μικρού μεγέθους οι οποίες δεν είναι ούτε καν 80 στο σύνολο. Πόσο θα έπρεπε να πωλείται; Δύο ευρώ, ίσως; Εγώ σού λέω πέντε ευρώ. Δέκα μού φαίνονται πολλά.

Αλλά από την άλλη, έχοντας κάνει εκδόσεις κι ο ίδιος, ξέρω πώς είναι η αγορά του βιβλίου. Χάλια, τουτέστιν. Ουσιαστικά, εξαναγκάζεσαι να πουλήσεις πιο ακριβά γιατί αλλιώς παίζει να μη βγάλεις ούτε το κόστος.

Αυτά. (Τα συμπεράσματα δικά σας.)

Και [...]

Επανάληψη: Ακόμα ένας ορισμός της φανταστικής λογοτεχνίας

(Επανάληψη από παλιότερο post.)

Κάπου είχα διαβάσει έναν ορισμό της φανταστικής λογοτεχνίας ο οποίος μου είχε φανεί ενδιαφέρων. Δεν θυμάμαι την πηγή, αλλιώς θα έβαζα link, αλλά ο ορισμός είναι ο εξής:

Στις ιστορίες φανταστικής λογοτεχνίας, ή έχεις υπερβατικούς χαρακτήρες (extraordinary characters) σε συνηθισμένες καταστάσεις (ordinary situations), ή έχεις συνηθισμένους χαρακτήρες σε υπερβατικές καταστάσεις, ή έχεις υπερβατικούς χαρακτήρες σε υπερβατικές καταστάσεις.

Και νομίζω πως αυτός ο ορισμός σε σχέση με άλλους είναι πολύ πιο καλός, διότι ισχύει σχεδόν παντού. Περιλαμβάνει τρεις περιπτώσεις:

Α) Υπερβατικοί χαρακτήρες σε συνηθισμένες καταστάσεις. Δηλαδή, για παράδειγμα, ο μάγος Μέρλιν (υπερβατικός χαρακτήρες με παράξενες δυνάμεις) καθώς προσπαθεί να σταματήσει έναν πόλεμο (συνηθισμένη κατάσταση)· [...]

Ο ήχος του θηρίου

Το Shadow of the Beast ήταν ένα παιχνίδι platform του 1989. Η πλοκή του ήταν απλή αλλά καλή: ένας άνθρωπος, καταραμένος από έναν σκοτεινό θεό να έχει μορφή θηρίου, αφυπνίζεται, θυμάται πως είναι άνθρωπος, κι αρχίζει να αγωνίζεται για να ελευθερωθεί από την κατάρα. Το σκηνικό είναι αναμενόμενα άγριο και ατμοσφαιρικό.

Στο Shadow of the Beast ΙΙ ο ίδιος ήρωας αναζητά την αδελφή του που έχει κλαπεί από έναν κακό μάγο. Διασχίζει πάλι άγριους τόπους και αντιμετωπίζει θηρία και τέρατα. Αυτό θυμάμαι πως ήταν και το αγαπημένο μου Shadow of the Beast.

Μετά, έβγαλαν το Shadow of the Beast ΙΙΙ το οποίο θυμάμαι πως μου άρεσε λιγότερο από τα άλλα δύο.

Τελευταία, το 2016, κυκλοφόρησε ένα καινούργιο Shadow of the Beast, το οποίο είναι remake. Αυτό δεν το έχω παίξει.

Τα θυμάμαι λιγάκι σαν όνειρο αυτά τα παλιά παιχνίδια, και ίσως και με κάποια νοσταλγία. [...]

Μυστηριακές Οντότητες (149)

Επισκέπτης από άλλη πραγματικότητα κόλλησε πάνω στην κολόνα.

Και η συνέχειά του....

Τα Δαχτυλίδια της Ανακύκλωσης

(Οικολογικό κείμενο ανακυκλωτικού χαρακτήρα για τη διαιώνιση της στατικής κουλτούρας.)

Δεν έχω δει ακόμα τίποτα από το Rings of Power. Μου έμοιαζε εξαρχής με ακόμα ένα άρμεγμα της αγελάδας Τόλκιν. Και απ’ό,τι βλέπω να λέει ο κόσμος τελευταία, ειδικά οι φαν, δεν έχουν μείνει ικανοποιημένοι. Δεν με εκπλήσσει. Από την ταινία Χόμπιτ και μετά, όλα είναι άρμεγμα ξεκάθαρο. Ανακυκλώνουν και αρμέγουν ένα πράγμα προκειμένου να απομυζήσουν από αυτό όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κέρδος.

Όπως έχω ξαναγράψει σε κάποιο προηγούμενο κείμενο εδώ, είναι φαινόμενο των ημερών να βγαίνουν στις μεγάλες οθόνες τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια. Μια διαρκής επανάληψη των περασμένων. Μια αποβλάκωση. Μια στατική κουλτούρα που δεν εξελίσσεται και δεν γεννά τίποτα: και, ως εκ τούτου, δεν έχει κανένα ενδιαφέρον.

Τι να δούμε, ρε παιδιά; [...]

Μυστηριακές Οντότητες (148)

Κοσμικό χάος, μέσα από έναν τοίχο.

Και ο μήνας έχει 9

Σήμερα τα πάντα απεργούν!

Άντε, καιρός ήταν να δούμε κάποια μαζική αντίδραση σε αυτή τη χώρα για όλους τους παραλογισμούς που συμβαίνουν τελευταία.

Καλή αρχή.

Παλιά ελληνικά εξώφυλλα (52)

Αυτό το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει, ούτε στα ελληνικά ούτε στα αγγλικά.

Οπισθόφυλλο δεν έχει! Είναι λευκό, χωρίς τίποτα επάνω.

Επίσης, ούτε ISBN έχει. Προφανώς, είναι από εκείνα τα πολύ παλιά βιβλία. Δεν θυμάμαι πού ακριβώς το είχα βρει, αλλά κάπως κατέληξε στη βιβλιοθήκη μου – δια μαγείας, ίσως.

Μυστηριακές Οντότητες (147)

Ο Frank Frazetta στους τοίχους της Αθήνας;