Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
15 / 1 / 2024

Μα γιατί, τελικά, σ’αυτά τα διαφημιστικά για βιβλία γράφουν πράγματα που βγάζουν μάτι και τρελαίνουν το μυαλό; Μας δουλεύουν;

Παλιότερα, είχα δει να γράφουν, για ένα μεταφρασμένο βιβλίο φαντασίας μάλιστα, ότι είχε πουλήσει 100.000 αντίτυπα στην Ελλάδα. (Τα συμπεράσματα δικά σας...)

Τώρα, έτυχε να δω να γράφουν για ένα μεταφρασμένο βιβλίο (όχι φαντασίας) ότι έχει πουλήσει, στην Ελλάδα, 200.000 κομμάτια.

Όσο πάει και ανεβαίνει το Κρηματιστήριο...

Εγώ θα σας πω μόνο ότι 100.000 αντίτυπα είναι πολλές πωλήσεις για βιβλίο ακόμα και στην αγορά των ΗΠΑ (όπου υπάρχουν και εξαιρέσεις, φυσικά, που πουλάνε εκατομμύρια).

Αλλά αφήστε το αυτό· σκεφτείτε μόνο το εξής: Αν υποθέσεις ότι ο εκδότης βγάζει καθαρά 2 ευρώ ανά βιβλίο (που συνήθως είναι 5-10 ευρώ ανά βιβλίο· όμως ας πούμε 2), τότε από αυτό το καινούργιο μεταφρασμένο βιβλίο που πρέπει να έχει κυκλοφορήσει 1-2 χρόνια, απ’ό,τι κατάλαβα, ο συγκεκριμένος εκδότης έβγαλε καθαρό κέρδος 400.000 ευρώ.

400.000 ευρώ. Καθαρό κέρδος (με συντηρητική εκτίμηση στο ανά μονάδα κέρδος). Μέσα σε 1-2 χρόνια. Από ένα και μόνο προϊόν. Στην Ελλάδα.

Ναι, το πιστέψαμε...

Προσωπικά έχω σπουδάσει οικονομικά – παρότι γράφω φανταστική λογοτεχνία και όλοι νομίζουν ότι έχω σπουδάσει φιλολογικά – αλλά δεν χρειάζεται να ξέρεις από λογιστικά για να καταλάβεις ότι αυτό είναι εξωφρενικό. Στην Ελλάδα, είναι απίστευτο να βγάζεις 400.000 ευρώ καθαρό κέρδος από ένα και μόνο προϊόν (ή γενικά) μέσα σε δύο χρόνια. Τόσα λεφτά, σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, βγαίνουν ή με κομπίνα ή επειδή τυχαίνει να τραγουδάς σε σκυλάδικο και να κόβεις εισιτήρια σε χιλιάδες πελάτες.

Και ειδικά ο χώρος του βιβλίου όλοι ξέρουμε ότι είναι... δυσκίνητος στις πωλήσεις. Αν δεν ήταν έτσι, θα έβλεπες βιβλιοπωλεία σε όλους τους δρόμους. Τα βλέπεις; Όχι. Μόνο κάτι χαρτοβιβλιοπωλεία βλέπεις, αραιά, τα οποία πουλάνε και σχολικά και στυλό μαζί με βιβλία. Γιατί; Μάντεψε.

Αλλά το παραμύθι στα διαφημιστικά μηνύματα συνεχίζεται ακάθεκτο. Ο κόσμος πρέπει να εντυπωσιαστεί από μεγάλους αριθμούς. Κάτι όπως τα likes στα social media, βρε αδελφέ, που παράγονται κατά χιλιάδες, και κατά παραγγελία, δημιουργώντας μια εικόνα ψευδή που σκοπεύει να εντυπωσιάσει.

Σε αυτή τη χώρα, πότε επιτέλους θα πάμε στην ουσία; Να γίνεται κάτι το ουσιώδες. Με τους μεγάλους αριθμούς που τυπώνονται πάνω σε χαρτιά, ή βγαίνουν στις οθόνες, μπορεί να κερδίσεις μερικούς πελάτες. Μπορεί. Αλλά τίποτα πραγματικά δεν αλλάζει στην όλη κατάσταση της αγοράς του βιβλίου, απλώς δημιουργείται κι ένα παραμύθι που πιο πολύ βλάπτει παρά καλό κάνει.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Μαΐου (12/5)


Forest Rogers (παράξενα αγάλματα) + Μυθολογία Κθούλου (Strange Tales, 1930) + 29 γκράφιτι (Μεξικό) + Edmund Dulac (τέχνη στο In the Kingdom of the Pearl) + Léon Carré (τέχνη στο In the Garden of Gems) + Βιβλία αφιερωμένα στον Tolkien + Solarpunk (το μέλλον) + Chain Story Project (ιστορίες φαντασίας δωρεάν) + OpenGame (web games από τεχνητή νοημοσύνη) + Dangerous Frontiers (κόσμοι επιστημονικής φαντασίας) + Jack London (The Red One, διήγημα) + Gilbert Williams (τέχνη) + Όνειρα και φαντασιώσεις (κι άλλη τέχνη) ++ ακόμα περισσότερα στο LinX!

 

Η Ψυχεδελική Επιστημονική Φαντασία


Καθότι γεννήθηκα στις αρχές του ’80, δεν γνώρισα την επιστημονική φαντασία σε κάποιες από τις ίσως πιο ενδιαφέρουσες μορφές της, ή νοοτροπίες της. Αυτές, όμως, οι μορφές – ή νοοτροπίες – παραμένουν ακόμα και σήμερα, αν κοιτάξεις διάφορα πράγματα που πλέον θεωρούμε «ρετρό» ή «παλιότερα» ή «ξεπερασμένα» – ή «κλασικά».

Η επιστημονική φαντασία έχει αλλάξει πολύ με τα χρόνια, αλλά νομίζω πως οι παλιότερες μορφές/νοοτροπίες έχουν περισσότερο ενδιαφέρον από τις σημερινές. Σήμερα, είναι πιο συγκεκριμένα τα πράγματα, είτε από άποψη επιστήμης είτε από άποψη αισθητικής. Η επιστήμη της σύγχρονης επιστημονικής φαντασίας ακολουθεί, κυρίως, και το σύγχρονο επιστημονικό «δόγμα». Η αισθητική της είναι, συνήθως, μια αισθητική κινηματογραφική, ή μια αισθητική επιστημονικής ακρίβειας, ή μια αισθητική space opera α λα Star Wars.

Τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 η επιστημονική φαντασία είχε μια πολύ διαφορετική αισθητική, και πιθανώς περισσότερο ενδιαφέρον.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Απριλίου (29/4)


Virgil Finlay (τέχνη φαντασίας) Chéri Hérouard (παρισινή τέχνη) Gervasio Gallardo (μυθική τέχνη) HP Lovecraft (τα Άπαντα) Cthulhu Mythos (Encyclopedia) Πολύπλοκα και πελώρια οικοδομήματα (πριν από τις σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους) Sybil Marie Anne Lenormand (και η μαντική τράπουλά της) Pulp Covers (the best of the worst) Το διάβασμα (μας κάνει καλό;) Παίξτε δωρεάν πάνω από 15.000 παιχνίδια (της Amiga) Τα βιβλία Mapbacks (των παλιών εκδόσεων Dell) Solarpunk (A Short Guide to the Decolonization of the Sun) Πώς να είσαι συγγραφέας (όπως πραγματικά αισθάνεσαι) ...Και έρχονται κι άλλα (στο LinX)