Αυτές είναι κάποιες φωτογραφίες από τα υπόγεια κάτω από ένα ρωμαϊκό υδραγωγείο στην Αθήνα. Παλιά, η είσοδος ήταν κλειστή με κάγκελα· τώρα τη βρήκα ανοιχτή και μπήκα. Το μέρος μού φαίνεται να χρησιμοποιείται πλέον για να κατεβαίνουν τα νερά της βροχής και μόνο.

Δεν πήγα και πολύ βαθιά, είναι η αλήθεια, γιατί από ένα σημείο και μετά το σκοτάδι ήταν πίσσα· δεν έμπαινε φως από πουθενά. Φοβήθηκα μην πεταγόταν κανένας ερπετοειδής δαίμονας από καμιά γωνία– εεεε, εννοώ, φοβήθηκα μην πέσω μέσα σε κανέναν λάκκο με νερά. Είχε πολλά νερά κάτω.

Κάντε κλικ επάνω στην κάθε εικόνα παρακάτω για να δείτε την επόμενη. Η Αθήνα είναι πιο παράξενη απ’ό,τι νομίζεις.

 

Το τελευταίο βιβλίο που δημοσίευσα είναι το 9^ο των Κρυφών Όπλων της Πόλης, το Αβέβαια Μέλλοντα και Ρημαγμένοι Δρόμοι. Γράφτηκε το 2018, όπως θα μπορείτε να δείτε από εδώ. Και ίσως κάποιοι να αναρωτιούνται αν έχω γράψει τίποτα από τότε ή αν απλά κάθομαι εδώ και γράφω για την άθλια κατάσταση με τον κορονοϊό.

Αν το νομίζετε αυτό, θα έπρεπε να με ξέρετε καλύτερα. Φυσικά και γράφω λογοτεχνία. Συνέχεια. Δεν έχω σταματήσει ούτε στιγμή. Έχω γράψει κάμποσα πράγματα, αλλά είχα πει, από τότε που δημοσίευσα το τελευταίο των Κρυφών Όπλων της Πόλης, ότι τώρα θα κάνουμε ένα (μεγάλο) διάλειμμα, δεν θα δημοσιεύσουμε άλλα βιβλία ώσπου να περάσει κάποιος καιρός. Για να δώσουμε χρόνο στα προηγούμενα να διαβαστούν. Ο δεύτερος κύκλος του Θρυμματισμένου Σύμπαντος έχει πολλές ιστορίες, και δεν θα είχε νόημα να ξεκινήσω αμέσως να δημοσιεύω κι άλλες, από τον τρίτο κύκλο που γράφω τώρα.

Είχα, λοιπόν, αποφασίσει ότι θα ξεκινήσω να δημοσιεύω καινούργια βιβλία από το 2025: και το κρατάω. Δεν δημοσιεύω τίποτα ακόμα. Θα τα βγάλουμε το 2025, και θα τα διαβάσουν όσοι είναι ακόμα ζωντανοί ύστερα από τις «πανδημίες», τα εμβόλια, τις κρίσεις, και τους πολέμους. Γι’αυτό μείνετε ζωντανοί, σας παρακαλώ, και μην πουλάτε την ελευθερία σας σε κανέναν, με τίποτα. Όπως καταλαβαίνετε, υπάρχει λόγος.

Θα αναφέρω εδώ μόνο μερικούς τίτλους βιβλίων από τα τελευταία που έχω γράψει, για να πάρετε μια γεύση.

Το 2018, εκτός από το Αβέβαια Μέλλοντα και Ρημαγμένοι Δρόμοι, γράψαμε και τα εξής δύο βιβλία: Ο Ναυαγός της Φαρμακερής Θεάς και Ο Κουρσάρος της Ιχθυδάτιας. Είναι ο πρώτος και ο δεύτερος τόμος της σειράς που ονομάζεται Η Αναζήτηση του Οφιομαχητή. Πριν από κάποιο καιρό είχα γράψει ένα άρθρο για τους υπεράνθρωπους στη λογοτεχνία και ένα κειμανάκι σε τούτο εδώ το ιστολόγιο σχετικά με τα «κακά» φίδια και ερπετά στη φανταστική λογοτεχνία. Τίποτα από αυτά δεν είναι τυχαίο σε σχέση με την Αναζήτηση του Οφιομαχητή.

Το 2019 γράψαμε τους δύο επόμενους τόμους της Αναζήτησης του Οφιομαχητή: Ο Εκδικητής της Έχιδνας και Ο Μισθοφόρος της Μικρυδάτιας.

Όλα αυτά τα βιβλία, που αποτελούν μέρος του τρίτου κύκλου του Θρυμματισμένου Σύμπαντος, διαδραματίζονται στην Υπερυδάτια, μια από τις διαστάσεις του ΘΣ για τις οποίες δεν είχα γράψει και πολλά ώς τώρα αλλά αποδείχτηκε, για εμένα, πολύ ενδιαφέρουσα.

Το 2020 γράψαμε τους τρεις τελευταίους τόμους της Αναζήτησης του Οφιομαχητή: Η Οργή των Όφεων· Ο Κυνηγός των Θαλασσών· και Ο Άρχοντας των Βυθών.

Και το 2021 ξεκίνησα μια καινούργια σειρά η οποία σχετίζεται με την Αναζήτηση του Οφιομαχητή αλλά μπορεί να διαβαστεί και ανεξάρτητα. Ονομάζεται Το Κλεμμένο Βασίλειο, διαδραματίζεται στη Μοργκιάνη (όπως και Το Αίμα των Κατοίκων της), και ακόμα δεν την έχω ολοκληρώσει. Μέσα στο 2021 έγραψα τους τρεις πρώτους τόμους: Οι Θεοί Μιλούν· Το Σκοτάδι Γελά· Το Φως Απαντά. Τώρα γράφω τον τέταρτο (και δεν έχω ακόμα αποφασίσει για τον τίτλο). Δε νομίζω να είναι ο τελευταίος· μάλλον στον πέμπτο θα τελειώσει.

Ίσως να πούμε περισσότερα για όλ’ αυτά στο σύντομο μέλλον. Ή ίσως όχι.

Μέχρι το 2025 διαβάστε τον δεύτερο κύκλο του Θρυμματισμένου Σύμπαντος, που είναι από τα καλύτερα πράγματα που έχω δημοσιεύσει. Πάντα τα τελευταία που γράφω είναι και αυτά που προτείνω σε όποιον με ρωτά «Και τι δικό σου να διαβάσω;»

Ρίξτε, επίσης, μια ματιά σε αυτό το άρθρο που αποτελεί οδηγό για τον δεύτερο κύκλο του ΘΣ.

 

Φαντάσματα της πόλης

Μυστηριακές Οντότητες

 

Αυτό το βιβλίο, το Weaveworld, το είχα διαβάσει στα αγγλικά· δε θυμάμαι τι με είχε κάνει να το αγοράσω και στα ελληνικά, ή αν ίσως μου το είχαν φέρει δώρο, αλλά τυχαίνει να είναι στο σπίτι μου. Το εξώφυλλο δεν είναι άσχημο. Κάπως συμβολικό φαίνεται. Κυριολεκτικά. Είναι γεμάτο σύμβολα. Ορισμένα θα μπορούσες να πεις ότι είναι μυστικιστικά. Αλλά, επίσης, είναι ένα εξώφυλλο που θα ταίριαζε σε διάφορα βιβλία· δεν έχει κάτι το χαρακτηριστικό του Υφαντόκοσμου.

Νομίζω ότι προσπάθησαν να μιμηθούν το αγγλικό εξώφυλλο (αυτό) αλλά χωρίς την εικόνα στο κέντρο! (Πού να πληρώνεις τώρα ζωγράφο;)

Αξιοσημείωτο, δε, ότι κάτω από τον τίτλο βλέπουμε να γράφει 26η χιλιάδα με κεφαλαία γράμματα. Είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται κυρίως στα ελληνικά βιβλία: να βάζουν οι εκδότες στο εξώφυλλο πόσες χιλιάδες έχουν πουλήσει σαν να πρόκειται για αγώνας δρόμου. Πολλές φορές, δε, αμφιβάλλεις ότι λένε αλήθεια ή αν τα γράφουν για διαφημιστικούς λόγους. Σε άλλες πάλι περιπτώσεις, μπορείς να είσαι σίγουρος ότι είναι για διαφημιστικούς λόγους, βάζοντας ένα, δυο μηδενικά πίσω από τον πραγματικό αριθμό αντιτύπων που έχουν πουλήσει. Μάλλον θεωρούν πως ο Έλληνας αναγνώστης εντυπωσιάζεται από τους μεγάλους αριθμούς. Δυστυχώς, ίσως να έχουν δίκιο... Οι ελάχιστοι Έλληνες αναγνώστες μπορεί και να πέφτουν σ’αυτό το πρόχειρο δόκανο.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν ξέρω αν μπορεί να είναι αλήθεια ή ψέματα ότι έχουν ήδη πουλήσει 25.000 αντίτυπα. Ρίχνοντας μια ματιά στη σελίδα που συνήθως λένε «ταυτότητα του βιβλίου» βλέπω ότι έχει κάνει τρεις εκδόσεις: μία το 1989, μία το 1997, και μία το 2002. Τότε ήταν καλύτερες εποχές για τα βιβλία, νομίζω. Και ο Μπάρκερ είναι γνωστός συγγραφέας. Ίσως και να τα είχαν πουλήσει. Ποιος ξέρει;

Όπως και νάχει, έχοντας κι ο ίδιος ασχοληθεί με εκδόσεις και ξέροντας πώς κινείται η αγορά, δε μ’αρέσει καθόλου να βλέπω αριθμούς αντιτύπων στα εξώφυλλα των βιβλίων. Μου σηκώνεται η τρίχα.

Παλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

 

Αυτή η κυβέρνηση έχει αποδειχτεί πιο μοχθηρή και πιο διεστραμμένη απ’ό,τι φανταζόμασταν.

Και η οργή των Υγειονομικών Κατά της Υποχρεωτικότητας είναι απολύτως δικαιολογημένη.

Επάνω που οι «ειδικοί» μάς λένε ότι θα άρουν τα μέτρα – ίσως και πριν από το Πάσχα – σχετικά με τα πιστοποιητικά εμβολιασμού, τις μάσκες, και τα λοιπά φασιστικά παρατράγουδα, η κυβέρνηση βιάζεται να απολύσει τους υγειονομικούς που ήταν σε αναστολή. Θέλει να τους διώξει μόνιμα, τώρα, αμέσως. Γιατί ξέρει πως, όταν άρει τα φασιστικά μέτρα, δεν θα υπάρχει πια καλός λόγος για να είναι οι υγειονομικοί σε αναστολή.

Όχι πως ποτέ υπήρχε καλός λόγος. Ως δικαιολογία εμφανιζόταν το υποτιθέμενο «τείχος ανοσίας» που, όπως όλοι εξαρχής ξέραμε, μάλλον «ανοησίας» ήταν, και τελικά αυτό αποδείχτηκε περίτρανα. Ακόμα και οι πιο αισχροί πανδημιοκάπηλοι αναγκάστηκαν να το παραδεχτούν.

Αν λοιπόν δεν υφίσταται πιθανότητα τείχους ανοσίας, ποιος ο λόγος οι υγειονομικοί να βρίσκονται ακόμα σε αναστολή; Ποιος ο λόγος να σχεδιάζει τώρα η κυβέρνηση να τους απολύσει; Και ποιος ο λόγος οι ανεμβολίαστοι άνω των 60 να πληρώνουν μηνιαίο πρόστιμο, εδώ που τα λέμε;

Μα, φυσικά, επειδή τόλμησαν να εναντιωθούν στην Κυβέρνηση του Εμβολιαστικού Σκότους.

Μη γελιέστε: το κάνει για λόγους εκδίκησης. Ξεκάθαρα.

Και το γεγονός ότι άρουν τώρα τα μέτρα μη νομίζετε ότι το κάνουν βάσει λογικής ή σύνεσης. Απλά ρίχνουν μια κατασκευασμένη δικαιολογία για λιγότερα κρούσματα, όπως πριν έριχναν μια κατασκευασμένη δικαιολογία για περισσότερα κρούσματα. Και αυτό συμβαίνει επειδή έρχεται καλοκαίρι και θέλουν να έχουν τουρισμό.

Σε πολλές χώρες του εξωτερικού (εκεί που δεν είναι τελείως διεστραμμένοι, τουλάχιστον) έχουν άρει πλήρως τα μέτρα για τον κορονοϊό. Επομένως, πώς να περιμένεις να έρθει ο τουρίστας στην Ελλάδα και να δείχνει πιστοποιητικό εμβολιασμού (πιστοποιητικό εμβολιασμού! το λέω και γελάω) για να μπει στο μπαρ, στην καφετέρια, στο εστιατόριο, ή οπουδήποτε; Ξέρεις τι θα σου πει ο τουρίστας; Πάρε τα αρχίδια μου, θα σου πει, κι εγώ θα πάρω εισιτήριο για Τουρκία, καλύτερα (ή για οποιονδήποτε άλλο προορισμό). Ε, δεν είναι και τελείως μαλάκες οι άνθρωποι. Μόνο εμείς κινδυνεύουμε να αποδειχτούμε τέτοιοι, που δεχόμαστε τέτοια μέτρα επ’αόριστον.

Διότι, μετά το καλοκαίρι, είναι σχεδόν βέβαιο πως πάλι τα ίδια θ’αρχίσουν. Έχει «έξαρση» ο ιός, ίσως και καμιά πιο «δαιμονική» «μετάλλαξη», ανέβηκαν πάλι τα «κρούσματα», μπλα μπλα μπλου (αρχίδια μπλου) – το ξέρετε πια καλά το παραμύθι, είμαι σίγουρος. Και, μ’αυτές τις δικαιολογίες, θα επιβάλουν πάλι μάσκες, θα ζητάνε απ’τον κόσμο να κάνει τέταρτη δόση του μη-εμβολίου ευθανασίας, θα δημιουργούν άπαρτχαϊντ, απειλές για λόκνταουν, πρόστιμα, κι όλα αυτά τα ωραία.

Στο χέρι μας είναι να τους σταματήσουμε.

Μην δέχεστε τίποτα.

Μην τρομοκρατήστε από τίποτα.

Τα έχουμε ξαναπεί, άλλωστε.

Δεν πρόκειται να τελειώσει αυτή η «πανδημία» αν εμείς δεν την τελειώσουμε.

Ο καθένας μετρά. Μη σκέφτεσαι πια με τη λογική Και ποιος είμαι εγώ; Τι να κάνω εγώ;

Ναι, κι εσύ μετράς. Μην κάνεις τον ψόφιο κοριό. Μπορείς κι εσύ να αρνηθείς. Τα πάντα.

*

Χτες, Κυριακή, 20/3, έγινε μια γιγάντια διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας από τους Υγειονομικούς Κατά της Υποχρεωτικότητας. Ξεκίνησε από το πάρκο Ελευθερίας, έφτασε ώς το Σύνταγμα, συνεχίστηκε προς το Υπουργείο Υγεία – και σήμερα οι Υγειονομικοί (με κεφάλαιο Υ) είπαν ότι θα πάνε και προς το Μέγαρο Μαξίμου.

Όσοι δεν ήσασταν εκεί θα έπρεπε να είστε· γιατί το θέμα δεν αφορά μόνο τους Υγειονομικούς, ούτε μόνο τους ανεμβολίαστους. Αφορά τους πάντες. Τα λέμε από την πρώτη μέρα, αλλά φτάνουν σε κουφά αφτιά. Ανοίξτε αφτιά, ανοίξτε μυαλό. Προτού να είναι αργά. Και ποτέ δεν είναι αργά όταν είσαι πρόθυμος να κινηθείς και να αντιδράσεις.

Μιλούσα με μια γνωστή μου υγειονομικό που εξαναγκάστηκε να εμβολιαστεί (από τους τελευταίους). Της έλεγα για τους Υγειονομικούς και ότι θα έπρεπε κι εκείνη να ήταν εκεί. Και μου λέει: «Μα έχω εμβολιαστεί τώρα...» Της λέω: «Δεν έχει σημασία. Εκβιάστηκες. Δεν σου αρέσει αυτή η κατάσταση. Θες τώρα να σε εξαναγκάζουν να κάνεις και το τρίτο; Και το τέταρτο; Και όσα άλλα πιθανώς να ακολουθήσουν;»

Το ξαναλέω: Δεν θα τελειώσει από μόνο του. Πρέπει να αντιδράσετε.

Αν αυτή τη στιγμή δεν είχαν αντιδράσει οι Υγειονομικοί, ο υποχρεωτικός εμβολιασμός θα είχε πάρει σβάρνα όλη την κοινωνία: τους εκπαιδευτικούς, τα σώματα ασφαλείας, και τους υπόλοιπους... Οι Υγειονομικοί ήταν, και είναι, οι ήρωές μας.

Στο πάρκο Ελευθερίας μάς μίλησε ο κ. Αρβανίτης (ο οποίος είναι από τους ανθρώπους που δραστηριοποιούνται πολύ ενεργά) και ο κ. Καλογερίδης (που ξέρει πράγματα που ντροπιάζουν τους υποστηρικτές των εμβολίων). Στο Σύνταγμα μάς μίλησαν, μέσω γιγαντο-οθόνης, με απομακρυσμένη επικοινωνία, ο κ. Μπακτί από τη Γερμανία, ο κ. Κασιμάτης (από τα Κύθηρα, αν δεν κάνω λάθος), και ο Πατέρας Καρπαθίου αυτοπροσώπως. Όλοι οι λογικοί και ελευθερόφρονες άνθρωποι είναι υπέρ των Υγειονομικών Κατά της Υποχρεωτικότητας και εναντίον της υποχρεωτικότητας και όλης αυτής της τρελής εκφοβιστικής/εκβιαστικής κατάστασης που συμβαίνει παγκοσμίως.

Να είστε σαν αυτούς.

Σύντομα θα ανεβάσω στο Twitter βίντεο από τη διαδήλωση (και εδώ θα υπάρχει link).

Update: τα links για τα βίντεο: 1, 2, 3.