Κόναν, από τις εκδόσεις Space.
Και – μπόνους – δισέλιδος παρακμιακός χάρτης στο εσωτερικό.
Κάνε κλικ επάνω του για να τον δεις μεγαλύτερο. (Στη μέση είνα λιγάκι θολός λόγω του σκαναρίσματος, δυστυχώς, καθώς πιέζονταν οι σελίδες.)
|
|
Μια στιγμή... |
Κόναν, από τις εκδόσεις Space.
Και – μπόνους – δισέλιδος παρακμιακός χάρτης στο εσωτερικό.
Κάνε κλικ επάνω του για να τον δεις μεγαλύτερο. (Στη μέση είνα λιγάκι θολός λόγω του σκαναρίσματος, δυστυχώς, καθώς πιέζονταν οι σελίδες.)
Το dlvr.it (το οποίο χρησιμοποιώ για να στέλνω το feed αυτού εδώ του blog στο προφίλ μου στο G+) λέει πως το G+ θα σταματήσει να υποστηρίζει το dlvr.it και παρόμοιες υπηρεσίες από τις 6 Μαρτίου (ή 7 – δεν θυμάμαι καλά αυτή τη στιγμή). Αλλά εγώ από τώρα δεν μπορώ να στείλω τίποτα στο G+. Το dlvr.it δεν δείχνει κανένα error, επομένως υποθέτω πως ίσως το G+ να άρχισε ξανά τις παλιές του μαλακίες – δηλαδή, να σβήνει τα posts μου χωρίς λόγο και αιτία, όπως είχε ήδη κάνει δύο, τρεις φορές μέσα στον τελευταίο χρόνο – πράγμα τελείως απαράδεκτο και κατακριτέο.
Τώρα, δεν αξίζει ούτε καν να πας να τους τραβήξεις το αφτί. Σε δυο βδομάδες κλείνουν την πρόσβαση και τον μεθεπόμενο μήνα κλείνουν γενικά. Είναι ήδη νεκροί.
Αν κάποιος εσκεμμένα μπλοκάρει το προφίλ μου ξανά, το μόνο που έχω να πω είναι: ένα κωλοδάχτυλο προς τη μούρη του. Τέτοιοι μίζεροι κρυφοχουντικοί ποτέ δεν θα μάθουν να είναι άνθρωποι.
Αυτά τα μαγικά χαλιά με πεθαίνουν…
(Όλα τα Παλιά Ελληνικά Εξώφυλλα (από 1 έως 29) πρωτοεμφανίστηκαν στο παλιό blog: http://skiodi-paralipomena.tumblr.com)
Πάντως, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, μέσα στο παλιό Χόμπιτ είχε κάποιες πολύ όμορφες ασπρόμαυρες εικόνες φτιαγμένες από τον ίδιο τον Τόλκιν…

Τελικά, έφτασα να διαβάζω το 15ο βιβλίο της σειράς του Dray Prescot, το Secret Scorpio (εντάξει, το κάθε βιβλίο είναι σχετικά μικρό, είν’ η αλήθεια). Η σειρά σίγουρα δεν είναι αριστουργηματική από λογοτεχνικής άποψης, και τα πρώτα πέντε βιβλία έχουν πολλές αδυναμίες, όπως έχω ήδη γράψει. Αλλά τα επόμενα γίνονται πολύ καλύτερα. Και εννοώ, ΠΟΛΥ καλύτερα: η διαφορά ανάλογη του μεγέθους των κεφαλαίων γραμμάτων σε σχέση με των μικρών, κυριολεκτικά.
Για κάποιο λόγο, δεν μπορώ να ξεκολλήσω από αυτή τη σειρά ό,τι κι αν κάνω· πάντα κάτι με τραβάει να διαβάσω το επόμενο. Και τι είναι εκείνο που με τραβάει; αναρωτιέμαι. Σίγουρα όχι η τρομερά λογοτεχνική γραφή – αν και είναι καλύτερη σε σχέση με τα πρώτα πέντε βιβλία. Ούτε είναι ο κεντρικός χαρακτήρας – αν και ακόμα κι αυτός είναι καλύτερος σε σχέση με τα πρώτα πέντε βιβλία. Εκείνο που πραγματικά με τραβάει να συνεχίζω είναι ο πλούτος του φανταστικού κόσμου της σειράς. Και είναι και ο τρόπος που κινούνται οι ιστορίες μέσα στη σειρά. Υπάρχει τρομερή δημιουργικότητα εδώ, έμπνευση, και, ναι – γιατί όχι; – πλάκα, με την καλή έννοια. Δεν είναι ένας φανταστικός κόσμος παρωδία της Γης· έχει δικό του στιλ και πολλά να ανακαλύψεις και να σε εκπλήξουν ευχάριστα ή να σε κάνουν να αναρωτηθείς και να σκεφτείς. Και οι ιστορίες δεν ακολουθούν ένα συγκεκριμένο στερεοτυπικό μοτίβο (παρότι κάτι τέτοιο θα περίμενες από μια σειρά σαν αυτή), δεν μοιάζουν γραμμένες επάνω σ’ένα καλούπι, αλλά μοιάζει να ακολουθούν μια πιο ανοιχτή μορφή ικανή να σε αιφνιδιάσει σε κάθε παράγραφο.
Κι αυτά είναι δύο πράγματα που δεν μπορώ παρά να εκτιμήσω πολύ σε κάθε είδους ιστορία.

177η σελίδα από τις 182
Επίσης . . .
Επιλογές Οκτωβρίου (6/10)
Jon Ching (παράξενη τέχνη) — Busy Bodies (φιλμ μικρού μήκους) — Διαλυμένα αυτοκίνητα στο Λονδίνο του ’90 — Το Μικρό Βιβλίο της Ειρήνης (1970) — Walter Simonson (φανταστική τέχνη) — Kelly Freas & Star Trek — Virgil Finlay & A. Merritt — Mick Farren (1943 - 2013) (ροκ μουσικός, συγγραφέας φαντασίας) — Panic (φιλμ μικρού μήκους – 1979) — Οι μύθοι του La Fontaine με εικόνες του Percy J. Billinghurst — Boris Artzybasheff (τέχνη, οι Μύθοι του Κόσμου) — Adventures of Monsieur De Mailly του David Lindsay (1876-1945) — Styrbiorn the Strong, του E. R. Eddison (1882-1945) — 10 νοτιοκορεάτικες ταινίες επιστημονικής φαντασίας — Bastardica (μπασταρδεύοντας γραμματοσειρές) — Wyrd Daze (περιοδικά, δωρεάν)

Βιβλιοκριτική: Swords and Deviltry· Swords Against Death, του Fritz Leiber

Έχω δύο ανθολογίες που περιλαμβάνουν, συνολικά, όλες τις ιστορίες του Fritz Leiber με τον Fafhrd και τον Gray Mouser. Παλιότερα, είχα διαβάσει μια ιστορία από τη δεύτερη ανθολογία· δεν θυμάμαι ποια ακριβώς, αλλά θυμάμαι ότι μου άρεσε. Τώρα, αποφάσισα να διαβάσω και τις δύο ανθολογίες, ξεκινώντας από την πρώτη, κανονικά.
Έχω ακούσει πολλά για τον Fritz Leiber, ειδικά για τις ιστορίες του με τον Fafhrd και τον Gray Mouser στην Lankhmar, και μάλιστα από διάφορους γνωστούς συγγραφείς (όπως Moorcock, για παράδειγμα). Οι περισσότεροι φαίνεται να τον θαυμάζουν: ίσως να τον θεωρούν και κάτι το ιδιαίτερο. Αυτό είχε δημιουργήσει μέσα στο μυαλό μου μια κάποια εντύπωση για τον Leiber η οποία δεν βγήκε πραγματική, δυστυχώς. Δεν απογοητεύτηκα ακριβώς από όσα που έχω διαβάσει ώς τώρα, αλλά δεν ήταν και εκείνο που περίμενα. Περίμενα κάτι που θα με συνεπάρει και θα με ξαφνιάσει όπως το Amber του Zelazny· όμως δεν είναι τέτοιο πράγμα. Όχι για εμένα, τουλάχιστον.
Μέχρι στιγμής έχω διαβάσει τα πρώτα δύο βιβλία – το Swords and Deviltry και το Swords Against Death – δηλαδή, τη μισή πρώτη ανθολογία. Αυτά τα δύο βιβλία, φυσικά, περιλαμβάνουν διάφορες ιστορίες, διάφορες περιπέτειες του Fafhrd και του Mouser. Μην ξεχνάτε ότι ο Leiber έγραφε για περιοδικά, οπότε υποχρεωτικά οι ιστορίες είναι μικρού μήκους η καθεμία· όμως είναι πολλές. Και εδώ δεν είναι τοποθετημένες με τη σειρά που τις έγραψε ο Leiber, αλλά με την ιστορική τους συνέχεια – έτσι όπως ο Leiber τις κατέταξε ύστερα από χρόνια. Οι ιστορίες, όμως, που είχε γράψει παλιότερα διαφέρουν αρκετά από τις νεότερες – και το καταλαβαίνεις εύκολα ότι γράφτηκαν πριν. Αυτές οι παλιότερες ιστορίες είναι απλές περιπέτειες όπου δυο τυχοδιωκτικοί ήρωες συναντούν κάτι παράξενα ή επικίνδυνο, ή και τα δύο μαζί, και κάπως το προσπερνάνε ή το κατατροπώνουν, και συνεχίζουν τον δρόμο τους, πηγαίνοντας σε άλλες περιπέτειες. Οι νεότερες ιστορίες μοιάζει να έχουν περισσότερο υπόβαθρο και να ασχολούνται πιο πολύ με τον κόσμο γύρω από τους ήρωές μας, καθώς και με το ποιοι πραγματικά είναι αυτοί, και τι θέλουν. Γενικά, είναι πιο γεμάτες, ας πούμε, από πληροφορίες. Οι δύο πρώτες ιστορίες, δε, στο Swords and Deviltry είναι ξεκάθαρα ιστορικό υπόβαθρο του Fafhrd και του Mouser· και είναι και οι δύο αρκετά καλές. Προσωπικά, προτιμώ αυτή του Mouser: είναι τρομερά διαβολική και ατμοσφαιρική. Αυτή του Fafhrd είναι... έτσι κι έτσι· και νομίζω ότι κάποιος θα μπορούσε να την ονομάσει ακόμα και «μισογύνικη» με όλες αυτές τις «καταπιεστικές γυναίκες-μάγισσες» της φυλής του Fafhrd· αλλά δεν πιστεύω ότι η πρόθεση του συγγραφέα ήταν τέτοια.
Το γεγονός, όμως, ότι μπλέκει ιστορίες που έγραψε παλιότερα με ιστορίες που έγραψε μετά δημιουργεί κάποια κενά, ίσως και κακώς εννοούμενες παραδοξότητες. Αν και καταφέρνει αρκετά καλά να συνδέσει μεταξύ τους όλες αυτές τις ιστορίες που έγραψε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, σου δίνεται η εντύπωση ότι μερικά πράγματα δεν δένουν ακριβώς. Και το πιο χτυπητό είναι ότι στην πρώτη ιστορία με τον Gray Mouser – αυτή την ιστορία που μου άρεσε πάρα πολύ – ο Mouser είναι μάγος, και κάνει μάλιστα κάποιες πολύ διαβολικές και ισχυρές μαγείες. Στις επόμενες ιστορίες, ωστόσο, δεν φαίνεται ο Mouser να έχει καμία μαγική γνώση! Πώς είναι δυνατόν αυτό; Εγώ περίμενα ότι κάπου και στις επόμενες περιπέτειες ο Mouser θα έκανε κάτι το μαγικό. Μετά από δύο ολόκληρα βιβλία, όμως, δεν έχει κάνει τίποτα...
Επιλογές Σεπτεμβρίου (22/9)
Η «σατανική» Σταχτοπούτα του Netflix — Έξι Μέρες στον Luna One — Solarpunk πραγματικότητα — Η «κοσμική αμνησία» των μαύρων τρυπών — Το κρυφό περιοδικό επιστημονικής φαντασίας — Ιστορίες με λυκανθρώπους (1828-1931) — Οι παράξενες ιστορίες του Bertram Atkey — Ιστορίες με τρολ — Professor H's Wayback Machine — Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων της επιστημονικής φαντασίας — Εικονογραφήσεις του Harry Clarke για τα παραμύθια του Hans Christian Andersen — Paul Vincent Woodroffe (1875–1954) — Ντοκιμαντέρ για την επιστημονική φαντασία και άλλα σχετικά — 10 B-movies επιστημονικής φαντασίας — Symphonie Fantastique — Ένα παλιό βιβλίο «μεταμορφώσεων» — Η τέχνη του Eugene Tssui — Zendik Farm Arts Commune — King Gizzard & The Lizard Wizard — και πολύ περισσότερα έρχονται στο LinX
