Καλωσήρθατε σε άλλο ένα επεισόδιο για Μάσκες!

Σήμερα, έτυχε να διαβάσω ότι ένας λοιμοξιολόγος (δεν θέλω να αναφέρω όνομα) συνιστά να φοράμε μάσκες παντού (φυσικά) αλλά να μην τις αγγίζουμε ποτέ εξωτερικά αν θέλουμε να τις στρώσουμε. Να τις πιάνουμε μόνο από τα κορδόνια, όχι από τη μπροστινή εξωτερική επιφάνεια της μάσκας, γιατί αυτή ίσως να είναι μολυσμένη και να μεταφέρουμε το μικρόβιο στα χέρια μας.

Σωστός;

Γενικά, ναι. Ουσιαστικά, αστείος. Γιατί; Διότι και τα κορδόνια της μάσκας μπορεί να είναι μολυσμένα· δεν αποκλείεται.

Όμως υπάρχει εδώ ένα μεγαλύτερο λάθος. Ας πούμε ότι η εξωτερική επιφάνεια της μάσκας σου είναι μολυσμένη. Νομίζεις ότι αν αποφύγεις να την αγγίξεις είσαι ασφαλής; Δεν είσαι ασφαλής. Το πρόσωπό σου είναι κολλημένο στην εσωτερική μεριά της μάσκας, και η εσωτερική μεριά έρχεται σε επαφή με την εξωτερική. Αν το μικρόβιο βρίσκεται στην εξωτερική μεριά του υφάσματος, τότε μάλλον θα το αναπνεύσεις. Το ύφασμα δεν είναι αεροστεγές, έχει μικροσκοπικές τρύπες, όπως όλα τα υφάσματα. Ό,τι περνά από τον αέρα, περνά και από εκεί. Επίσης, το ύφασμα δεν είναι τελείως υδατοστεγές. Μπορεί ίσως να σταματήσει κάποια σταγονίδια, αλλά μέχρι εκεί. Επιπλέον, αν η εξωτερική μεριά του υφάσματος είναι νοτισμένη από κάτι βλαβερό κι εσύ έχεις το πρόσωπό σου κολλημένο επάνω στην εσωτερική μεριά του υφάσματος, τότε οι πιθανότητες να κολλήσεις το κάτι βλαβερό είναι τεράστιες.

Αλλά, εντάξει, καλό είναι να λέμε στον κόσμο να μην αγγίζει τη μάσκα. Δε βλάπτει... Εκτός του ότι, βέβαια, αν τη φοράς για πολλές ώρες, αναπόφευκτα κάποια στιγμή θα την αγγίξεις χωρίς να το θέλεις.

*

Πραγματική χρησιμότητα των υφασμάτινων μασκών:

• στοιχειώδης προστασία από σταγονίδια
• στοιχειώδης προστασία από καπνούς
• προστασία από σκόνες, μικρά σκουπίδια, κτλ.

Τα άλλα είναι παραμύθια.

Καλό είναι να τη φοράς στα ΜΜΜ και κάπου όπου μπορεί να είναι μεγάλος συνωστισμός. Αλλά για λίγο χρόνο. Απλά και μόνο για τη βασική προστασία της. Όχι πως είναι και κάτι το πραγματικά ουσιώδες.

Για όσους νομίζουν ότι οι μάσκες αυτές είναι αληθινά προστατευτικές, ας κάνουμε ένα πείραμα: Θα κλείσουμε τον Μητσοτάκη, τον Χαρδαλιά, και τον Τσιόρδα σε έναν θάλαμο και θα τους ρίξουμε μέσα ένα δηλητηριώδες αέριο. Θα τους έχουμε δώσει, φυσικά, υφασμάτινες μάσκες να φορέσουν. Μετά από μισή ώρα θα ανοίξουμε πάλι την πόρτα. Λέτε κανένας να έχει επιβιώσει;

*

Αφού λοιπόν το παίζω τόσο «έξυπνος», τι θα πρότεινα εγώ, που δεν είμαι «ειδικός» ή «επιστήμονας», για την καταπολέμηση της πανδημίας; ρωτάς.

Η αλήθεια είναι πως δεν έχω απάντηση. Το πρόβλημα είναι πως ούτε οι «ειδικοί» και οι «επιστήμονες» έχουν απάντηση, και πολλά πράγματα μοιάζουν πολύ ύποπτα σ’αυτή την υπόθεση. Από την αρχή κιόλας.

Το πιο σωστό που μπορείς να κάνεις είναι να διατηρείς απόσταση και να ακολουθείς καλή υγιεινή. Και δεν νομίζω ότι αυξήθηκαν τα κρούσματα επειδή ο κόσμος δεν φορούσε μάσκες παντού, ούτε νομίζω ότι τώρα θα μειωθούν – αν μειωθούν – επειδή ο κόσμος θα φορά μάσκες παντού. Όπως και το ότι δεν είχαμε τόσα πολλά κρούσματα στην Ελλάδα δεν οφείλεται στο lockdown που έγινε· απλώς εδώ έτυχε η εξάπλωση να είναι οριακά μικρότερη απ’ό,τι σε άλλες χώρες (μιλώντας πάντα για ποσοστιαία αναλογία).

OK, δεύτερο post σήμερα επειδή έχω αρχίσει να κάνω όρεξη με τον κορονοϊό όπως τον παλιό, κακό καιρό επί Χούντας της Μεγάλης Πανούκλας πριν από μερικούς μήνες. (Ε, ρε, γλέντια! που έλεγε κι ο Καραγκιόζης.)

Διάβασα πρόσφατα ότι τα τελευταία κρούσματα κορονοϊού στην Ελλάδα εντοπίζονται κυρίως σε γάμους...

Καλά, μιλάμε τώρα για τρομερές διαπιστώσεις...

Ωραία, και τι να κάνουμε, επιστήμονες; Εεε, χμμμμ... Ας καταργήσουμε τους γάμους! Σταματήστε τους! Να πηγαίνετε κατευθείαν γαμήλιο ταξίδι – χωρίς τον γάμο!

*

Εντάξει, κι εγώ είμαι εναντίον του γάμου αλλά δεν κάνω έτσι...

Κάποιον εδώ πέρα πρέπει να τον βάλανε με το ζόρι να παντρευτεί και θέλει εκδίκηση· είναι καταφανές.

*

Και τώρα, αρκετά με το θέατρο σκιών. Σας αφήνω να ξεκουραστείτε για το υπόλοιπο της ημέρας.

Ό,τι προαιρείσθε μπορείτε να το ρίχνετε στον κουμπαρά παραδίπλα.

Οι αφελείς και οι επιτηδευμένοι εξακολουθούν να διαδίδουν ότι οι μάσκες σε ό,τι χώρο νάναι – σε λίγο και στον καμπινέ – θα τους σώσουν από τον κορονοϊό. Το μόνο που μπορείς να υποθέσεις είναι ή ότι η φήμη αληθεύει πως ο Χαρδαλιάς έχει κρυφά εργαστήριο μασκών κάτω από το σπίτι του, ή ότι η κυβέρνηση ορίζει δια νόμου ότι ο κόσμος πρέπει να φορά (άχρηστες) μάσκες σε ολοένα και περισσότερα μέρη απλά και μόνο για να δείχνει πως κάνει κάτι.

Εν τω μεταξύ, τα mainstream ΜΜΕ κάνουν καλά τη δουλειά τους εξαπλώνοντας τον λοιμό του φόβου και του πανικού. Διαβάζεις άρθρα που λύση δεν δίνουν, καμιά ουσιαστικά πληροφορία δεν προσφέρουν· προσφέρουν, όμως, αρκετό φόβο και πανικό αν είσαι στην ευάλωτη ψυχική κατάσταση να επηρεαστείς από αυτά.

Ακόμα κι αν είχαμε μερικά κρούσματα παραπάνω, δεν είναι τραγωδία. Ρώτησε κανείς αυτό τον καιρό πόσοι άνθρωποι πέθαναν από άλλα πράγματα πέρα από τον κορονοϊό; Όχι; Έψαξε κανείς να βρει ποια είναι όλα αυτά τα κρούσματα και ποια ακριβώς η σοβαρότητά τους, πέρα από κυβερνητικούς υπαλλήλους; Για τους θανάτους, ερεύνησε κανείς να δει πόσοι ήταν πραγματικά από κορονοϊό και πόσοι από αυτούς που πέθαναν απλά έτυχε να έχουν και τον κορονοϊό; Έψαξε κανείς να δει μήπως – μήπως – τα στατιστικά είναι λιγάκι παραφουσκωμένα;

Από τη στιγμή που δεν γίνεται κανένας έλεγχος από ανεξάρτητους ανθρώπους που μπορείς να εμπιστευτείς – από τη στιγμή που τέτοιος έλεγχος είναι δύσκολο να γίνει – εγώ είμαι πολύ καχύποπτος με όλα αυτά. Σε τελική ανάλυση, μέχρι στιγμής δεν ξέρω ούτε έναν άνθρωπο που να ξέρει έναν άνθρωπο που να ξέρει έναν άνθρωπο που να τον έχει πιάσει ο κορονοϊός... Απλά λέω.

Και στο Λονδίνο και στο Βερολίνο άρχισαν ήδη να διαμαρτύρονται – μαζικά – ότι «η μάσκα είναι φίμωτρο» και να δέρνονται με την αστυνομία σε διαδηλώσεις. Στην Αθήνα δεν είδα να γίνεται τίποτα τέτοιο. Αισθάνομαι ντροπή.

Σοβαρά τώρα, τι θα πουν οι Αρχαίοι Θεοί;

Κοιτάζω στον μαγικό μου καθρέφτη και βλέπω την Αθήνα να ξεπουπουλιάζει την κουκουβάγια της, τον Ερμή να χάνει το δεξί του φτερωτό σανδάλι και να παίρνει τούμπα, τον Δία να χάνει τη στύση του και λίγο σπέρμα να τρέχει στο γόνατό του, την Αφροδίτη να αυνανίζεται μαστουρωμένη με φύλλα δάφνης... Και ο Άγιος Γεώργιος αρχίζει να φοβάται ότι ίσως τελικά να αστόχησε όταν εκτόξευσε εκείνο το δόρυ εναντίον του δράκου.

Ακολουθεί φωτογραφία από τους δρόμους της Αθήνας εν ώρα αιχμής...

Καλοκαιρινά πράγματα.

Μυστηριακές Οντότητες

Επειδή το ξέρω, παλιοκουφάλες, ότι σας αρέσει να σας λέω ιστορίες σ’αυτό το blog, θα σας πω ακόμα μία από τα σόσιαλ μύδια. Το ξέρω ότι αυτό που κάνω μερικές φορές – να σχολιάζω πράγματα που συναντάω αλλού στο Διαδίκτυο, ή αλλού γενικά – μπορεί να θεωρηθεί αγενές· όμως δεν αναφέρω ποτέ συγκεκριμένα ονόματα, ούτε καν ψευδώνυμα, και ο σκοπός μου δεν είναι να στοχοποιήσω ανθρώπους σε καμία περίπτωση. Εκείνο που με ενδιαφέρει συνήθως είναι να σχολιάσω κακές νοοτροπίες· νοοτροπίες που έχουμε να μάθει να δεχόμαστε σαν δεδομένες συχνά, αλλά δεν θα έπρεπε· νοοτροπίες που είναι σαν... επιδημία την οποία έχεις συνηθίσει τόσο να βλέπεις που αρχίζεις να νομίζεις ότι είναι μέρος της κανονικής πραγματικότητας ενώ, καταφανώς, δεν θα έπρεπε να είναι. Αυτό το τελευταίο είμαι σίγουρος πως το καταλαβαίνετε καλά, κορονομέρες που είναι. Οι χειρότερες επιδημίες είναι οι επιδημίες του μυαλού, όχι του σώματος.

Επιπλέον, κάτι θέλω να γράφω κάθε μέρα στο blog, και τέτοια πράγματα μού δίνουν υλικό. Τόσο κόπο κάναμε να γράψουμε τον κώδικα· δεν είναι τώρα να το αφήνουμε να πιάνει ηλεκτρονικές αράχνες το εργαλείο...

Ήρθε, λοιπόν, τις προάλλες κάποιος στο Twitter και, σε ένα τελείως άσχετο και ανάρμοστο σημείο, με ρώτησε αν ξέρω μήπως υπάρχει μετάφραση του Might is Right στα ελληνικά. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι δεν ήθελε να ενοχλήσει ή να με προσβάλει. Φυσικά δεν τον πίστεψα, γιατί είναι η αρχή μου να μην πιστεύω κανέναν, ποτέ, ειδικά στα social media, στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο, στις εφημερίδες, και στα περιοδικά – και προσπαθώ να μην παραβαίνω τις αρχές μου. Όπως και νάχει, είτε ήθελε να ενοχλήσει είτε όχι, δεν με ενόχλησε, και δεν τρέχει τίποτα. Του είπα πως δεν ξέρω για ελληνική μετάφραση του εν λόγω βιβλίου... και μου είπε, τότε, ότι το είχα προτείνει.

Η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν το είχα προτείνει. Ούτε είναι ένα βιβλίο που ποτέ θα πρότεινα γενικά. Απλώς είχα βάλει ένα link γι’αυτό στις Επιλογές μου, εδώ. Πάνω-πάνω στις Επιλογές μου, επίσης, γράφει, εκτός των άλλων: Ορισμένοι από τους συνδέσμους στις Επιλογές οδηγούν σε άρθρα που εκφράζουν διάφορες απόψεις. Δεν συμφωνώ απαραίτητα με τις απόψεις αυτές.

Να σου πω ένα μυστικό; Δεν ισχύει μόνο για άρθρα. Ισχύει για οτιδήποτε.

Αν κάποιος δεν το έχει καταλάβει, δεν βάζω links μόνο για πράγματα που συμφωνώ ιδεολογικά ή τα θεωρώ σωστά ως νοοτροπίες. Ούτε είμαι affiliated με τα websites προς τα οποία μπορεί να βάλω κάποιο link.

Αλλά, τα τελευταία χρόνια, έχει επικρατήσει στο Διαδίκτυο μια πολύ κακή νοοτροπία την οποία έχω παρατηρήσει και στο εξωτερικό και εδώ, στην Ελλάδα. Δεν είναι τοπική νοοτροπία· είναι παγκόσμια. Και σύμφωνα μ’αυτή την κωλονοοτροπία ο καθένας πρέπει να βάζει links μόνο για πράγματα με τα οποία συμφωνεί προσωπικά. Ή, αντιστρόφως, το να βάλεις link για κάτι σημαίνει ότι πρέπει να συμφωνείς και με αυτό το κάτι, ή να είσαι ιδεολογικά προσκείμενος, ή affiliated, ή κάτι τέτοιο. Άμα τύχει να βάλεις link προς ακροδεξιό site, νομίζουν ότι πρέπει να είσαι ακροδεξιός· άμα βάλεις link προς ακροαριστερό site, νομίζουν ότι πρέπει να είσαι ακροαριστερός· και τα λοιπά.

Αυτό δεν είναι καλό. Δημιουργεί πόλωση στο Διαδίκτυο: διάσπαση αντί για ένωση. Δεν κινούνται καλά οι πληροφορίες έτσι. Επιπλέον, και σαν ανθρώπους μάς κάνει χειρότερους. Καχύποπτους, μνησίκακους, δεισιδαίμονες.

Εγώ δεν ακολουθώ αυτή τη νοοτροπία. Οι Επιλογές μου είναι πλουραλιστικές. Μπορείς να βρεις το οτιδήποτε εκεί. Με πολλά από αυτά, εννοείται, δεν συμφωνώ προσωπικά, ή μπορεί και να διαφωνώ τελείως. Αλλά δεν βάζω links μόνο για ό,τι συμφωνώ. Βάζω και links για πράγματα που μπορεί να θεωρώ αξιοπερίεργα ή, απλά, ενδιαφέροντα. Είναι, σε ορισμένες περιπτώσεις, σαν να σου έλεγα: «Να, δες αυτό το καραγκιοζιλίκι εκεί! Δεν έχει πλάκα;» Δεν το γράφω έτσι, βέβαια, μέσα στις Επιλογές (προσπαθώ να είμαι ουδέτερος όσο μπορώ), πρέπει να το καταλάβεις μόνος σου· μην περιμένεις να κάνω εγώ όλη τη δουλειά.

Κατά καιρούς, έχω την αίσθηση ότι κάποιοι άνθρωποι νομίζουν ότι ανήκω στη μια ιδεολογία ή στην άλλη. Κάνουν λάθος. Δεν ανήκω σε καμία ιδεολογία, ούτε ποτέ θα προωθούσα εσκεμμένα τα πολιτικά συμφέροντα κανενός. Αν κάποιος νομίζει ότι προωθώ κάποιο πολιτικό συμφέρον, του το λέω για να το ξέρει: είναι η ιδέα του, όχι η δική μου ιδέα.

Και έχω συναντήσει, κατά καιρούς, κάτι πολύ κακές νοοτροπίες και συμπεριφορές σχετικά με ιδεολογίες και πολιτικές. Ο καθένας φαίνεται να νομίζει ότι μπορεί, ή πρέπει, να είσαι και με την παράταξή του. Πρόσφατα, κάποιος είχε βάλει link στο site του για τα βιβλία μου, και μετά είχε έρθει και μου έκανε φασαρία επειδή μιλούσα εναντίον των μέτρων για τον κορονοϊό σαν να νόμιζε ότι επειδή έβαλε ένα link για τα βιβλία μου είχε γίνει ξαφνικά και το αφεντικό μου. Δεν ήθελα να φανώ αγενής· προσπάθησα να διασκεδάσω την κατάσταση. Αλλά, μετά από λίγο, εμφανίστηκε πάλι το ίδιο άτομο με ακόμα χειρότερο ύφος, σχεδόν σαν να προσπαθούσε να με εκφοβίσει να σταματήσω να μιλάω. Φυσικά τον έβρισα. Δεν κωλώνω να βρίσω κανέναν αν κάνει μαλακία. Και δεν είμαι το τσουτσέκι κανενός. Αν θες να βάλεις link για τα βιβλία μου, μπορείς να το κάνεις επειδή σου αρέσουν τα ίδια τα βιβλία, ή επειδή γουστάρεις να προωθείς φανταστική λογοτεχνία που είναι πρωτοποριακή και γαμάτη. Αλλά μην περιμένεις ότι μετά θα μου λες «πήδα» και θα πηδάω. Δεν πρόκειται να συμβεί. Δεν βγάζουμε καν κανένα αξιοσημείωτο φράγκο απ’αυτά τα βιβλία. Αλλά ακόμα κι αν βγάζαμε, πάλι το ίδιο θα φερόμουν. Δεν δέχομαι εκβιασμούς. Από κανέναν. Ούτε μ’αρέσει όταν σε κάποιους καρφώνεται η ιδέα ότι μπορούν να με πατρονάρουν. Πάντα απογοητεύονται, οικτρά.

Όμως, όπως έλεγα, οι Επιλογές μου είναι πλουραλιστικές. Βάζω link για το οτιδήποτε. Δεν υποστηρίζω την πολιτική ιδεολογία κανενός, και, όπως είχε πει ο Μίκυς, είμαι εναντίον του φασισμού είτε είναι δεξιόστροφος είτε αριστερόστροφος.

Να κάνεις κι εσύ το ίδιο.