Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
6 / 4 / 2021

Ο εμβολιασμός φαίνεται εν μέρει να έχει αποτύχει, τουλάχιστον για την ώρα. Πολύ απλά δεν προλαβαίνουν να εμβολιάσουν τόσους όσους θα ήθελαν, κι αυτό οφείλεται κυρίως στην έλλειψη εμβολίων, μάλλον, και στο μεγάλο κόστος των εμβολιαστικών κέντρων. Επίσης, αρκετός κόσμος φαίνεται να έχει αρχίσει να καταλαβαίνει πως ίσως αυτά τα εμβόλια να μην είναι και τόσο «για το καλό μας». Έχω, όμως, γράψει ήδη μια εμβολιαστική μελλοντολογία και δεν θέλω να επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα. Εκείνο μόνο που θα πω είναι: δεν είμαι εναντίον του να υπάρχει κάποιο εμβόλιο· είμαι εναντίον του να είναι άμεσα ή έμμεσα υποχρεωτικό (πράγμα, έτσι κι αλλιώς, παράνομο), όπως και πρέπει να είναι κάθε άνθρωπος που σέβεται στοιχειωδώς τις ανθρώπινες ελευθερίες και δεν θέλει να είναι φασίστας ή να συνεργάζεται με φασίστες.

Ο εμβολιασμός φαίνεται εν μέρει να έχει αποτύχει, τουλάχιστον για την ώρα. Οπότε πρέπει να επιβληθεί ένα άλλο, καινούργιο καταπιεστικό μέτρο οριζοντίως σε ολόκληρη την κοινωνία: το γρήγορο τεστ (rapid test) για τον κορονοϊό. Σύμφωνα με ό,τι έχω διαβάσει, θα είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν στον εαυτό τους (self-test), όλοι οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί· επίσης, όλοι που δουλεύουν στα ναυτιλιακά, στο λιανεμπόριο, και τα λοιπά και τα λοιπά. Τουτέστιν, οι πάντες εκτός από εμένα που είμαι «αντικοινωνικό στοιχείο» και κάτι άλλους ελάχιστους. Πέρα από αυτούς, θα πρέπει να το κάνουν και όσοι θέλουν να βγουν από τον νομό τους, όπως, πχ, για να πάνε στο χωριό τους.

Και απορώ τι είδους καινούργιο «έξυπνο» μέτρο είναι πάλι αυτό και πώς ακριβώς θα βοηθήσει στην καταπολέμηση της υποτιθέμενα «τρομερής» πανδημίας (όπου έχεις πιθανότητα επιβίωσης 99+%, αν κολλήσεις). Το μόνο που μπορεί να «βοηθήσει» αυτό το μέτρο είναι να κάνει, γι’ακόμα μια φορά, ολόκληρο τον πληθυσμό της χώρας πειραματόζωα σε μια στατιστική μελέτη για τον κορονοϊό, η οποία, αναμφίβολα, θα είναι ανεπιτυχής (ξανά) και (ξανά) θα χρησιμοποιηθεί, μάλλον, για λόγους εκφοβισμού των ευκολόπιστων και εκβιασμού για εμβολιασμό.

Α, ναι· είναι και κάτι ακόμα που ίσως να τους διαφεύγει: Είναι παράνομο (εκτός από τελείως ανήθικο) να επιβάλλεις σε κάποιον ιατρικό έλεγχο χωρίς τη θέλησή του.

Γιατί είμαι τόσο προκατειλημμένος;

Σύμφωνα με ό,τι ξέρουμε για τα γρήγορα τεστ κορονοϊού μέχρι στιγμής, κάνουν λάθη· βγάζουν πολλά false positive. Είναι απλά γεγονός. Οπότε, όσο περισσότερα κάνεις, τόσο πιο πολλά false positive θα έχεις.

Επίσης, τα περισσότερα από τα θετικά αποτελέσματα είναι συνήθως ασυμπτωματικές περιπτώσεις, που σημαίνει ότι έχουν τον ιό αλλά δεν παρουσιάζουν συμπτώματα: δεν βήχουν, δεν έχουν πυρετό, δεν έχουν δύσπνοια – δεν έχουν τίποτα. Είναι καλά. Αλλά υπάρχει η υπόνοια ότι μπορούν να μεταδώσουν τον ιό.

Αυτό είναι απλώς μια υπόθεση, αν δεις τις επίσημες μελέτες που έχουν γίνει· δεν είναι κάτι το βέβαιο. Λένε πως μάλλον οι ασυμπτωματικοί το μεταδίδουν, γιατί δεν μπορούν να σκεφτούν πώς αλλιώς μπορεί να μεταδίδεται. Δεν το ξέρουν 100%. Το συμπεραίνουν λόγω ελλείψεως άλλων δεδομένων για τη μετάδοση. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να είσαι σίγουρος ότι κάποιοι κόλλησαν τον ιό από ασυμπτωματικούς.

Ισχύει και εδώ η ίδια μαλακία που ισχύει και για τις μάσκες. Υποθέτουν ότι η μάσκα βοηθά να μην κολλήσεις, ή να μη μεταδόσεις, τον ιό, ενώ η κοινή λογική θα μπορούσε άνετα να λέει κάτι πολύ διαφορετικό: αφού ο αέρας περνά μέσα από τη μάσκα, και αφού ο ιός είναι μέσα στον αέρα, τότε η μάσκα είναι άχρηστη για να σταματήσει τον ιό. Το ίδιο, δηλαδή, που ίσχυε και για τις μάσκες των plague doctors στον Μεσαίωνα: δεν έκαναν, ουσιαστικά, τίποτα για να σταματάνε τον ιό.

Σχεδόν όλα τα μέτρα που έχουν παρθεί για τον Covid-19 βασίζονται σε εικασίες και πιθανολογίες. Αλλά κλέβουν βασικές ανθρώπινες ελευθερίες.

Λέγαμε, όμως, για τα γρήγορα τεστ...

Θα γίνονται τώρα στον γενικό πληθυσμό, αδιακρίτως και υποχρεωτικά, και με την ευθύνη του καθενός.

Προφανώς θα βγάζουν πολλά false positive.

Προφανώς θα πιάνουν πολλούς ασυμπτωματικούς που στην πραγματικότητα δεν είναι άρρωστοι και αμφίβολο είναι αν μπορούν να μεταδώσουν τον ιό.

Και όλα αυτά θα αναφέρονται ως «κρούσματα».

Εσύ τι λες τώρα να συμβεί;

Τα κρούσματα θα αυξηθούν, θα μεγαλώσει η κινδυνολογία και η γενική τρομοκρατία και τρομολαγνεία, θα εξαπλωθεί περισσότερη παράνοια στον πληθυσμό (ότι μπορεί να μολυνθούν από παντού), και θα ενταθεί ο εκβιασμός για το πειραματικό εμβόλιο που πήρε έγκριση χρήσης καταχρηστικά, για λόγους «έκτακτης ανάγκης», και δεν προσφέρει πραγματική ανοσία.

Η υποχρεωτικότητα των γρήγορων τεστ δεν θα βοηθήσει στην καταπολέμηση της πανδημίας. Δεν είναι υγειονομικό μέτρο – δεν είναι φάρμακο, δεν είναι πρωτοβάθμια φροντίδα. Είναι στατιστικό εργαλείο – και, μάλιστα, κακό στατιστικό εργαλείο.

Ο τρόπος, δε, που ορίζονται τα «κρούσματα» είναι τελείως απαράδεκτος. Προφανώς, κρούσματα δεν μπορεί να είναι τα false positive. Αλλά ούτε και οι ασυμπτωματικοί.

Κρούσματα μιας ασθένειας είναι μόνο οι ασθενείς.

Κρούσματα στην περίπτωση του Covid-19 πρέπει να θεωρούνται μόνο όσοι είναι πραγματικά άρρωστοι από αυτόν: κρεβατωμένοι, βήχουν, έχουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα. Αυτοί είναι τα μόνα αληθινά κρούσματα.

Κανονικά, το τεστ θα έπρεπε να το κάνουν μόνο όσοι είναι άρρωστοι για να διαπιστώσουν αν πάσχουν, τελικά, από Covid-19 ή μήπως έχουν ένα απλό συνάχι.

Αλλά, όταν οι επίσημοι φορείς ανακοινώνουν στον κόσμο τους αριθμούς των κρουσμάτων, δεν αναφέρουν τα αληθινά κρούσματα. Αναφέρουν μαζί και όλα τ’άλλα που δεν έχουν κανένα νόημα ως κρούσματα. Δεν είναι κρούσματα· είναι λάθος δεδομένα ή κάποιος που μπορεί να έχει το μικρόβιο αλλά δεν τον ενοχλεί αυτό και αμφίβολο είναι αν μπορεί να το μεταδώσει.

Προφανώς, δεν γίνεται τυχαία αυτή η απάτη. Γίνεται εσκεμμένα. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έχουμε να κάνουμε με τόσο ανόητους που δεν καταλαβαίνουν ότι με αυτό που κάνουν το μόνο που καταφέρνουν είναι να προκαλούν γενικευμένη παράνοια και τρομοκρατία.

Και, πέρα από την τρομο-στατιστική, θα αρχίσει τώρα να υφίσταται και ένας φόβος στους ανθρώπους ότι κάθε εβδομάδα πρέπει να κάνουν ένα τεστ υποχρεωτικά το οποίο είναι σαν να ρίχνεις ζάρι που αν φέρει άσσο είσαι υποχρεωμένος να βρεθείς υπό περιορισμό, ακόμα κι αν αισθάνεσαι καλά! Δηλαδή, ο καθένας από εμάς θα τρέμει μην του στερηθεί η ελευθερία του για 14 μέρες επειδή το τεστ τον έβγαλε θετικό, είτε είναι άρρωστος είτε όχι. (Πρακτικά, βέβαια, θα μπορείς να βγεις γιατί οι έλεγχοι που γίνονται είναι ελάχιστοι, όμως αν σε πιάσουν το πρόστιμο ανέρχεται στα 5.000 ευρώ, αν δεν κάνω λάθος. Και, φυσικά, δεν θα μπορείς να δουλέψεις.)

Όλο αυτό τι θα καταφέρει; Να καταπολεμήσει την πανδημία; Όχι. Θα καταφέρει να αυξήσει τα επίπεδα παράνοιας και τρομοκρατίας στον γενικό πληθυσμό.

Και μετά θα έρθουν και θα σου πουν: «Έλα, κάνε το πειραματικό μας εμβόλιο, για να μην είσαι υποχρεωμένος πια να ανησυχείς ότι κάθε εβδομάδα μπορεί να σε κλειδώσουν σ’ένα μπουντρούμι.»

Έτσι, ως επακόλουθο αυτής της γενικευμένης παράνοιας και τρομοκρατίας, επιβάλλεται σε έναν πληθυσμό που είναι δεκτικός και μη αντιδραστικός το ένα καταπιεστικό μέτρο μετά το άλλο. Μέτρα που στερούν τις ατομικές ελευθερίες όπως οι χειρότερες χούντες χωρίς, παράλληλα, να έχουν και κανένα αποτέλεσμα για την αντιμετώπιση της υποτιθέμενα τρομερής πανδημίας (από την οποία έχεις πιθανότητα 99+% να επιβιώσεις, αν κολλήσεις).

Κάποια στιγμή σύντομα πρέπει ο κόσμος να αρχίσει να ξυπνά από αυτή την κορονομαστούρα και να αντιδρά. Το μόνο που τους κρατά σε καταστολή είναι ο φόβος μιας αρρώστιας που την έχουν κάνει να φαίνεται χειρότερη απ’ό,τι είναι, και το γεγονός ότι προσπαθούν να εμφυτέψουν ενοχές σε όσους αντιδρούν – ότι δήθεν δεν ενδιαφέρονται για την υγεία και για τους συνανθρώπους τους. Ενώ αυτό το τελευταίο είναι το ακριβώς αντίθετο από την πραγματικότητα.

Μαζική άρνηση σε όλα τα βλακώδη, αντιδημοκρατικά μέτρα. Μποϊκοτάζ στα πάντα που έχουν σχέση με τον κορονοϊό.

*

Προσωπικά, θα δοκιμάσω να κάνω πολλές φορές αυτό το self test επάνω μου, με διαφορά μικρού χρονικού διαστήματος ανά τεστ, για να δω τι είδους αποτελέσματα μπορεί να δώσει. Κι αν διαπιστώσω κάτι που θεωρώ ενδιαφέρον θα το αναφέρω.

Ίσως να μην τα καταφέρω, τελικά. Ρώτησα σε φαρμακείο αν έχουν φέρει το τεστ και μου απάντησαν ότι θα κυκλοφορήσει μέσα στις επόμενες ημέρες.

«Πόσο θα κοστίζει;» ρώτησα.

«Θα είναι δωρεάν,» μου είπαν.

«Τελείως;»

«Ναι. Θα το παίρνεις με το ΑΚΜΑ σου.»

«Δε μπορώ να πάρω, δηλαδή, 10 αν θέλω;»

«Δεν ξέρουμε ακόμα. Ίσως, αν τα πληρώσεις.»

Το ζουμί, δηλαδή, είναι πως ίσως να μη σε αφήνουν να πάρεις περισσότερα self test ακόμα κι αν θέλεις!

Αν ισχύει αυτό, τότε προφανώς το σύστημα είναι κλειδωμένο και κανένας δεν μπορεί να κάνει πειραματική μελέτη για να δει τι είδους αποτελέσματα βγάζουν αυτά τα τεστ και πόσο αξιόπιστα είναι.

Αν, για παράδειγμα, πάρεις 10 από αυτά και τα κάνεις επάνω σου το ένα μετά το άλλο, με διαφορά μερικών ωρών, ενώ δεν έχεις έρθει σε επαφή με τρίτους (για να μη θεωρηθεί ότι ίσως να μολύνθηκες), τότε ακόμα κι αν το ένα από αυτά τα τεστ βγάλει διαφορετικό αποτέλεσμα σημαίνει ότι έχεις 10% πιθανότητα λάθους, που δεν είναι καθόλου μικρή.

Αλλά, όπως είπα, δεν είναι καν βέβαιο ότι θα μπορούμε να κάνουμε αυτό τον πειραματισμό. Τίποτα δεν θα με εξέπληττε από την υγειονομική χούντα της Νέας Επιδημίας.

 

4 / 4 / 2021

Εκτός από αυτές τις αφίσες που έχω συναντήσει τελευταία στους δρόμους της Αθήνας, έχω βάλει και παλιότερα αφίσες εναντίον Covid στα Σκιώδη Παραλειπόμενα. Ακολουθεί μια λίστα:

 

2 / 4 / 2021

Για όσους δεν το κατάλαβαν (και υποθέτω ότι θα είναι ελάχιστοι ή κανένας), το προηγούμενο post ήταν πρωταπριλιάτικο αστείο.

Μακάβριο, ε;

Μην το λες. Έχουμε δει και χειρότερα τον τελευταίο καιρό.

*

Σήμερα η μέρα ηλιόλουστη. Ο κόσμος κυκλοφορούσε στους δρόμους της Αθήνας με μάσκες κατεβασμένες, ή και καθόλου μάσκες.

Λέτε να δούμε καμιά εξέγερση;

Κάτι διάβασα στους τοίχους για διαδήλωση κατά της Νέας Κανονικότητας, στην Πλ. Βικτωρίας στις 10 Απριλίου, 12 μμ.

 

1 / 4 / 2021

Τι είναι, τώρα, αυτό το τελευταίο νέο που ακούγεται πάλι για τα εμβόλια; Ότι αυτοί που πέθαναν από το τσίμπημα της AstraZeneca δεν ήταν, λέει, τελικά νεκροί αλλά νεκροφανείς. Ή, τουλάχιστον, σε κάποιες περιπτώσεις. Φαίνονταν για κλινικά νεκροί – δεν είχαν σφυγμό, δεν ανέπνεαν, τίποτα δεν κουνιόταν – αλλά, λίγο προτού τους θάψουν, μερικές ώρες ύστερα από τον θάνατό τους, άρχισαν να χτυπιούνται σπασμωδικά σαν κάτι να τους έκαιγε από μέσα.

Ορισμένοι, μετά απ’αυτό το επεισόδιο, συνήλθαν και δείχνει να είναι καλά: μιλάνε, τρώνε, κινούνται. Αλλά οι κόρες των ματιών τους έχουν εξαφανιστεί (!), μόνο άσπρο φαίνεται στα μάτια τους.

Οι άλλοι – όσοι δεν συνήλθαν ύστερα από το «νεκροφανικό επεισόδιο» – είναι κλεισμένοι σε ειδικούς θαλάμους όπου ακόμα ουρλιάζουν.

*

Συγνώμη, αλλά είναι δυνατόν να το πιστέψουμε αυτό το πράγμα που έχει κυκλοφορήσει στις ειδήσεις; Τι νομίζουν, ότι είμαστε μαλάκες; Ότι δεν καταλαβαίνουμε πως, γι’ακόμα μια φορά, θέλουν να συγκαλύψουν τους θανάτους από εμβόλια λέγοντας ιστορίας από τα ΜΜΕ;

Σιγά μη γίνει και zombie apocalypse...

 

 

Alternate link: https://fantastikosorizontas.gr/skiodi-paralipomena/_sikothikan_kai_ta_zombi_ton_emvolion

 

31 / 3 / 2021

Έτοιμος ο κυβερνοβιολογικός πόλεμος.

Μυστηριακές Οντότητες

 

96η σελίδα από τις 183

Προηγούμενη σελίδα

Επόμενη σελίδα

 

Επίσης . . .

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα, Ξανά


Αυτό το άρθρο είναι συνέχεια του προηγούμενου: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα. Εν μέρει, μου έδωσε έμπνευση να το γράψω κάποιος που ανέφερε κάτι σε ένα από τα σόσιαλ μύδια. Και λέω εν μέρει γιατί δεν χρειάζομαι ποτέ και πολλή έμπνευση για να γράψω για τη στίξη. Έχω μια σχέση αγάπης-μίσους μαζί της. Ξεκίνησα να γράφω ως τελείως άσχετος με τη στίξη, μην έχοντας ιδέα ποια θα μπορούσε ποτέ να ήταν η χρήση της άνω τελείας: ίσως ακόμα και του κόμματος. Έφτασα σε σημείο να νομίζω ότι έβαζα σωστά τη στίξη, αλλά απλά το νόμιζα μόνο. Και κατέληξα να συμπεράνω πόσο ανόητος είσαι όταν νομίζεις ότι «ξέρεις» τη χρήση της στίξης, και πόσο υποκειμενική μπορεί να είναι η στίξη. Αλλά όχι και στα πάντα. Υπάρχουν κι ορισμένα σταθερά πράγματα. Και υπάρχει και μια κάποια... αισθητική. Ναι, αισθητική.

Έτσι, γράφουμε τώρα συνέχεια του προηγούμενου άρθρου γιατί, πολύ απλά, το θεωρώ ενδιαφέρον να γράψω συνέχεια. Και έχει νόημα. Ακολουθήστε με...

Σχετικά με την παύλα μπορεί να υπάρξει ένα ερώτημα: Γιατί να μην κολλά επάνω στις λέξεις; Να, για παράδειγμα, δες τι γίνεται με όλα τα άλλα σημεία στίξης: κολλάνε επάνω στις λέξεις. Η παύλα γιατί να μην κολλά; Στο πηγάδι κατούρησε;

Το θέμα είναι το εξής: όλα τα άλλα σημεία στίξης (εκτός, ίσως, από το θαυμαστικό) είναι αρκετά παλιά. Η παύλα – εκτός αν κάνω τρομερό λάθος – είναι πιο πρόσφατη. Δεν υπήρχε παλιά. Και, παρότι ουσιαστικά συντακτικό σημείο στίξης (όχι σχολιαστικό, όπως το θαυμαστικό), είναι κάπως ιδιαίτερο, και έχει κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους. Ακόμα και σαν να ήταν σχολιαστικό!

Η παύλα, σε κάποια κείμενα, μπορεί να βρεθεί να αντικαθιστά μέχρι και την τελεία, ή μπορεί να μπαίνει και μαζί με την τελεία. Ή όπου αλλού μπορείς να διανοηθείς. Πολλοί πιστεύουν, δε, ότι χρησιμοποιείται απλώς για να τονίσει την επόμενη λέξη, ή φράση: ή τη λέξη, ή φράση, που κλείνεται ανάμεσα στις παύλες.

Επικρατεί μια σύγχυση.

Αλλά, στην πραγματικότητα, σύγχυση δεν υφίσταται. Είναι συντακτικό σημείο στίξης, ουσιαστικά, όχι σχολιαστικό.

Όλα τα άλλα σημεία στίξης κολλάνε επάνω στις λέξεις, ναι. Αλλά κολλάνε ανεξαιρέτως (πλην της παρένθεσης) στο τέλος της λέξης, ποτέ στην αρχή. Κόμμα, τελεία, άνω τελεία, ερωτηματικό, θαυμαστικό... τα έχετε δει ποτέ στην αρχή; Πάντα στο τέλος κολλάνε.

Και ρωτάω τώρα: Η παύλα πού κολλάει; Στην αρχή, ή στο τέλος;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Οκτωβρίου (21/10)


Sanjulián (τέχνη) & Rudolf Kalvach (παράξενες κάρτες – 1907) & Hannah Flowers (τέχνη) & Το σπίτι που εξαφανίστηκε & Michael Kaluta (τέχνη) & Οι εικονογράφοι του Poe & Η γηραιότερη χελώνα της γης (αθάνατη;) & 221 Camera Obscuras & Infinite Jungle (στον browser σας) & Robin F. Williams (τέχνη) & Rottweilin (τέχνη) & Στα ίχνη των Shonokin (του Manly Wade Wellman) & Κόμιξ με τον Elric (1970) & περισσότερα στο LinX

 

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ παύλα


Σε ελληνικά κείμενα (λογοτεχνικά και μη) είναι αρκετά συχνό να συναντήσουμε το εξής συντακτικό φαινόμενο το οποίο θα δείξω με ένα απλό παράδειγμα γιατί έτσι είναι πολύ πιο εύκολο:

Οι καβαλάρηδες έρχονταν μέσα από το λιόγερμα, πάνω από τους λόφους –μια ντουζίνα φιγούρες σε ψηλά άλογα, γκρίζα και λευκά, με μανδύες να τινάζονται πίσω τους–, αλλά δεν είχαν προσέξει ότι στο κατόπι τους ήταν τέσσερις απειλητικές κατάμαυρες σκιές...

Αυτό το κείμενο μοιάζει καλό, γενικά· και είναι, ουσιαστικά. Αλλά προσέξτε πώς χρησιμοποιούνται οι παύλες. Σαν παρενθέσεις! Η πρώτη παύλα κολλάει επάνω στο μια και η δεύτερη (που κλείνει την παρένθεση) κολλάει επάνω στο τους· και μετά απ’αυτή τη δεύτερη παύλα έρχεται κι ένα κόμμα.

Εδώ το πρόβλημα είναι διπλό.

Πρόβλημα πρώτο: Γιατί οι παύλες να κολλάνε επάνω στις λέξεις σαν να είναι παρενθέσεις; Η παύλα δεν είναι παρένθεση· είναι τελείως διαφορετικό σημείο στίξης.

Πρόβλημα δεύτερο: Τι δουλειά έχει το κόμμα μετά την παύλα; Δεν έχει καμία δουλειά εκεί· η παύλα, κανονικά, το αντικαθιστά. Δεν είναι παρένθεση.

[Συνέχισε να διαβάζεις]