5 / 5 / 2025
Δεν ξέρω αν αυτό είναι της μόδας, τυχαίο, ή απλά ύποπτο, αλλά έχετε προσέξει πόσοι «βιαστές» ξαφνικά ξεσκεπάζονται τα τελευταία χρόνια; Και είναι, ειδικά (και όλως τυχαίως), άτομα που μπορεί να ενοχλούν ή να έχουν ενοχλήσει κάποιους.
Δεν θυμάμαι όλες τις περιπτώσεις που έχουν υποπέσει στην αντίληψή μου (και ίσως κάποιες από αυτές να είναι πραγματικές – δεν μπορώ να ξέρω), και ούτε παρακολουθώ πολύ τα νέα, όμως κάτι μου βρωμάει γενικά.
Θυμάστε τι έλεγαν για τον Julian Assange – τον δημιουργό του Wikileaks – σε μια φάση; Ότι ήταν βιαστής έλεγαν, και βασίζονταν σε κάτι καταγγελίες.
Τελευταία, λένε το ίδιο για τον Neil Gaiman: αν όχι βιασμό, τουλάχιστον σεξουαλική παρενόχληση.
Και τώρα βλέπω να λένε τα ίδια και για τον Russell Brand.
Δεν έχω προσωπικά κανέναν λόγο να υποστηρίζω κάποιον από αυτούς τους τρεις ανθρώπους· και, για να είμαι ειλικρινής, περισσότερο τον Assange συμπαθώ γιατί φαίνεται αγωνιστής. Ο Gaiman ποτέ δεν μου άρεσε ιδιαίτερα ως μορφή ή συγγραφέας – όχι πως έχω κανένα πρόβλημα με τον άνθρωπο, σημειωτέον. Και ο Russell Brand θα έλεγα απλώς ότι έχει ενδιαφέρον, υπό την έννοια τού να δούμε τι μπορεί να κάνει στο μέλλον.
Αλλά δεν μπορώ να πιστέψω τόσο εύκολα ότι αυτοί οι τρεις κύριοι είναι βιαστές και σεξουαλικοί παρενοχλητές (sic).
Και θα μου πεις «Πού τον ξέρεις τον βιαστή; Έχει κέρατο στο κούτελο; Ένας “συνηθισμένος” άνθρωπος δεν είναι κι αυτός;»
Ναι, όντως, αλλά και πάλι... Έχει παραγίνει το πράγμα με διάφορες διασημότητες που ξαφνικά – και μάλλον επειδή φαίνεται να έχουν ενοχλήσει κάποιους – κατηγορούνται ως βιαστές. Και το μόνο που φαίνεται να χρειάζεται είναι μερικές καταγγελίες. Δηλαδή, επειδή βγήκαν 4-5 γυναίκες και είπαν ότι ο τάδε τις ενόχλησε ή τις εξανάγκασε, πάει να πει ότι είναι οπωσδήποτε βιαστής; Αποκλείεται αυτές να «τα παίρνουν» για να το ισχυρίζονται; Έχει γίνει πραγματική έρευνα; Υπάρχουν σοβαρές αποδείξεις; Το τι λέει ο καθένας, έτσι στον αέρα, δεν αποτελεί σοβαρή απόδειξη. Κι εγώ μπορώ να βγω αύριο και να γράψω εδώ ότι με βίασε η θειά μου. Αυτό δεν αποτελεί απόδειξη ότι όντως έγινε.
Κι αυτές οι περιπτώσεις που αναφέρω παραπάνω σίγουρα δεν είναι οι μόνες. Θυμήθηκα τώρα άλλη μία περίπτωση: τον συγγραφέα φαντασίας Scott Lynch (που το τελευταίο βιβλίο του δεν μου άρεσε καθόλου· κυρίως το πρώτο μου άρεσε, το The Lies of Locke Lamora). Κι αυτόν τον είχαν κατηγορήσει για σεξουαλική παρενόχληση το λιγότερο, νομίζω. Το είχα διαβάσει στο Twitter του, όπου είχε γράψει μια «δημόσια συγνώμη» (προφανώς επειδή ο δικηγόρος του θα του το πρότεινε).
Φαίνεται πως τα τελευταία χρόνια ο βιασμός έχει γίνει της μόδας. Ε, κυκλοφορείτε, λοιπόν, με τσίγκινο εσώρουχο.
14 / 4 / 2025
Διαβάζω το Formula One του Bob Judd, το οποίο διάλεξα συμπτωματικά τελείως και, όπως πολλές φορές συμβαίνει με βιβλία που διαλέγω συμπτωματικά, φαίνεται καλό. Βασικά, πιο συχνά έχει καταντήσει τα συμπτωματικά βιβλία να είναι καλά παρά αυτά που μπορεί να διαλέξω λόγω συστάσεων!
Το Formula One έχει μια τρομερή αισθητική. Δεν είναι βιβλίο φαντασίας, αλλά θα μπορούσε! Μου έφερε αμέσως στο μυαλό – τι άλλο; – τη Σεργήλη του Θρυμματισμένου Σύμπαντος – Ραλίστες και Ιερομύστες και τέτοια πράγματα. Έκανα όρεξη να γράψω ΘΣ – Σεργήλη ή Ρελκάμνια – και πάλι. (Αυτή τη στιγμή γράφω μια σειρά σε άλλο σκηνικό τελείως, γιατί ήθελα πια να αλλάξω.) Ατέρμονοι δρόμοι, παράξενα οχήματα, γκλαμουριά και ψηλές πολυκατοικίες.
Επίσης, το Formula One μού θύμισε λιγάκι και τον Ballard. Από τον τρόπο γραφής, ίσως, και από το πώς παρουσιάζονται κάποια πράγματα – σχεδόν φετιχιστικά.
Δεν έχω διαβάσει πολύ ακόμα – περίπου το 1/6 του βιβλίου – αλλά υποπτεύομαι πως αυτό είναι ένα μυθιστόρημα που θα γουστάρω ώς το τέλος. Βγάζει ένα παλιό, ρομαντικό vibe δεκαετίας ’80 και ’90, όπου ο κόσμος είναι ανοιχτός και γεμάτος μυστήρια, και τα πάντα είναι πιθανά, και παράτολμοι πλούσιοι τυχοδιώκτες τριγυρίζουν σε πελώριες μεγαλουπόλεις από τη μια άκρη της υφηλίου στην άλλη, κάνοντας σκέψεις παρακμιακών φιλοσόφων.
6 / 4 / 2025
Το dwrean.net έχει γράψει για τον καινούργιο νόμο της Αγίας Κυβέρνησής μας περί καταπολέμησης της πειρατείας. Δεν ξέρω αν ο κ. Οικονομίδης συμφωνεί ή διαφωνεί. Είναι πολύ αντικειμενικά και δημοσιογραφικά γραμμένο το άρθρο, και προτείνει, μάλιστα, και κάποιες εναλλακτικές λύσεις. Δεν εκφέρει γνώμη, και ίσως έτσι θα έπρεπε να είναι αν θέλεις να κρατάς ένα επίπεδο ουδετερότητας και δημοσιογραφικής αντικειμενικότητας στο site.
Εγώ εδώ, στα Σκιώδη Παραλειπόμενα, δεν είμαι τόσο ουδέτερος (περισσότερο ουδέτερος είμαι στο βασικό μου website)· είναι απλά το προσωπικό μου ιστολόγιο, όχι ειδησεογραφικός ιστότοπος, οπότε μπορεί ή να παρουσιάζω γαμάτα γκράφιτι ή και, κατά περιόδους, να ρίχνω καντήλια αν δω κάτι που μου φαίνεται απαράδεκτο.
Και αυτός ο νόμος μού φαίνεται απαράδεκτος.
Κάνω copy/paste το κείμενο από το dwrean.net σε περίπτωση που δεν έχετε κλικάρει το link, αλλά και για λόγους πληρότητας.
• 750 ευρώ για ιδιώτες χρήστες που παρακολουθούν παράνομα ταινίες, σειρές ή αθλητικά γεγονότα.
• 1.500 ευρώ για δημόσιες προβολές σε χώρους όπως καφετέριες ή ξενοδοχεία.
• 5.000 ευρώ για όσους διακινούν ή εκμεταλλεύονται εμπορικά το παράνομο περιεχόμενο.
BONUS: Σε περίπτωση υποτροπής, τα πρόστιμα διπλασιάζονται.
Είχα αναφερθεί ξανά σε αυτό, δύο φορές, όταν διάβασα να μας κράζουν διεθνώς στο Torrent Freak. Κι αν νομίζετε ότι θίγομαι προσωπικά από αυτό τον νόμο, έχετε δίκιο. Θίγομαι. Ηθικά. Όχι πρακτικά. IPTV δεν χρησιμοποιώ, έτσι κι αλλιώς. Και στην Ελλάδα αυτός ο νόμος φαίνεται να χτυπά περισσότερο όσους ήθελαν να βλέπουν αγώνες και άλλα αθλητικά, που εγώ ποτέ δεν τα έβλεπα, πάντα με έκαναν να βαριέμαι, και ούτε τώρα στα γεράματά μου σκοπεύω ν’αρχίσω να τα βλέπω.
Αλλά, όπως είπα, με θίγει ηθικά που υπάρχει τέτοιο έκτρωμα (ανάμεσα σε πολλά άλλα, δυστυχώς, εκτρώματα) στη χώρα όπου ζω. Και με εκπλήσσει, δε, το πόσο λίγο ενδιαφέρον γι’αυτό το θέμα έχω δει από Έλληνες. Εκτός από εμένα, το dwrean.net, και τον τύπο που έστειλε το νέο στο Torrent Freak (και γίναμε ρόμπα) δεν έχει τύχει να δω κανέναν άλλο να το σχολιάζει καν.
Δεκτό ότι σε τούτη τη χώρα υφίστανται και πιο σημαντικά προβλήματα, αλλά κι αυτό δεν είναι αμελητέο. Πέρα από το ότι είναι, καταφανώς, ακόμα μια προσπάθεια της Αγίας Κυβέρνησης να αρμέξει (πάλι) λεφτά από τους άμοιρους πολίτες, υπάρχει και ένα θέμα προσωπικού απόρρητου το οποίο ξεδιάντροπα παραβιάζουν. Οι πάροχοι (ISP) κανονικά δεν πρέπει να συνεργαστούν με αυτό το μέτρο. Δεν έχουν δικαίωμα να δίνουν την IP του πελάτη· είναι προσωπικό δεδομένο. Πόσω μάλλον να συνδέουν την IP με τον ΑΦΜ κάποιου. Τέτοιο πράγμα μπορεί να γίνει μόνο με εντολή εισαγγελέα, σε συγκεκριμένες μόνο περιπτώσεις, όχι μαζικά και αυθαίρετα.
Αλλά, βέβαια, η Νέα Δικτατορία έχει αποδείξει πολλαπλώς, τα τελευταία χρόνια, ότι δεν δίνει σημασία σε τέτοιες "κωλοφυλλάδες άνευ λόγου" όπως το Σύνταγμα... Ώρες-ώρες, αναρωτιέσαι αν εξακολουθούμε να ζούμε σε φιλελεύθερη κοινωνία ή σε καμιά χούντα.
Αν θέλουν να πατάξουν την πειρατεία υπάρχουν και καλύτεροι τρόπο απ’το να παραβιάζουν ξεδιάντροπα τα προσωπικά δεδομένα και να ρίχνουν πρόστιμα σαν τυχαίες πιστολιές αποδώ κι αποκεί. Θα μπορούσαν απλώς να αυξήσουν τις πηγές δωρεάν θεαμάτων ώστε ο άλλος να μην έχει ανάγκη να πηγαίνει σε πειρατικές ιστοσελίδες – πράγμα που έχει εν μέρει γίνει, νομίζω, από το ertFlix (χωρίς να είμαι 100% σίγουρος, γιατί προσωπικά δεν τους παρακολουθώ), και μπράβο τους.
Όμως έχει καταντήσει σύνηθες πλέον οι κυβερνήσεις να μην ενδιαφέρονται για τη βελτίωση της ζωής μέσα στη χώρα, αλλά να ενδιαφέρονται περισσότερο για το πώς θα μαζέψουν χρήματα (γιατί μας έχουν καταντήσει χρεοκοπημένους με τις ιδιοφυείς τους ενέργειες και δεν ξέρουν από πού να μπαλώσουν το πλοίο που μπάζει) και, μάλιστα, με κάτι τρόπους που μοιάζουν τελείως ληστρικοί.
Εκτός των άλλων, σκεφτείτε μόνο τις «παρενέργειες» που μπορεί να έχει αυτό το τελευταίο τρομερό σχέδιο πάταξης της πειρατείας: Μπορεί κάποιος να πηγαίνει σε πειρατικά sites από την IP του... ξαδέλφου του! η οποία, φυσικά, θα παραπέμπει και στον ΑΦΜ του ξαδέλφου του· και θα πληρώσει πρόστιμο άνθρωπος άσχετος. Η IP δείχνει απλώς μια γραμμή· δεν μπορείς, όμως, πάντα να γνωρίζεις ποιος ακριβώς χρησιμοποιεί αυτή τη γραμμή. Μπορεί να έχει μπει ακόμα και κάποιος παράνομα, υποκλέπτοντας τον κωδικό ασφαλείας του rooter.
Όλα αυτά σε κάνουν πραγματικά να αναρωτιέσαι αν οι άνθρωποι που βγάζουν τέτοιους νόμους έχουν καμία ιδέα για το πώς λειτουργεί η τεχνολογία – πέρα από τα άλλα όργια περί προσωπικών δεδομένων.
