Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
18 / 11 / 2021

Τα θηρία της βιτρίνας. Ξυπνάνε έτοιμα να σε δαγκώσουν αν κάνεις να κλέψεις κάτι.

Μυστηριακές Οντότητες

 

15 / 11 / 2021

Γράφοντας σήμερα και ρίχνοντας μια τυχαία ματιά στο λεξικό για κάποια λέξη, βρήκα μια άλλη λέξη, άσχετη, η οποία, όμως, μου έκανε εντύπωση. Είναι η λέξη λύθρο (το) ή λύθρος (ο). Είναι αρχαία. Και τι σημαίνει;

Αίμα πηγμένο και ανακατεμένο με χώμα, σκόνη, και ιδρώτα.

Ρε φίλε, αξιοθαύμαστοι αυτοί οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, αλλά ώρες-ώρες έχω και την εντύπωση ότι δεν πήγαιναν καθόλου καλά...

Τρομερή λέξη. Με έστειλε.

 

13 / 11 / 2021

Για φαντάσου... Εκπλήσσεται κανένας που έβαλαν τους «Τζέιμς Μποντ/Θου Βου» να παρακολουθούν όσους αντιδρούν στα φασιστικά μέτρα που παίρνονται για την πανδημία; Εγώ το θεωρούσα ήδη δεδομένο ότι μας παρακολουθούν όλους, από καιρό. Το ερώτημα είναι τι έπιασε τώρα την Εφημερίδα των Συντακτών και το έβαλε στο πρωτοσέλιδό της. Μήπως επειδή οι παρακολουθήσεις εξαπλώθηκαν και σε άλλους πέρα από τους «κακούς αντιεμβολιαστές»; Γιατί – και διορθώστε με αν κάνω λάθος – δεν νομίζω ότι μέχρι στιγμής η Εφημερίδα των Συντακτών έχει πει τίποτα εναντίον του απαρτχάιντ και των άλλων ολοκληρωτικών μέτρων που παίρνονται για την (υποτίθεται) καταπολέμηση της «τρομερής πανδημίας». Όπως και οι άλλες εφημερίδες, έτσι κι αυτή έκανε μόκο. Τι τους έπιασε τώρα;

Εν τω μεταξύ, βαδίζοντας στους δρόμους της Αθήνας, μπορεί να τύχει να δεις την αλήθεια να γράφεται ευθέως, με μία μόνο φράση...

Και κάπου έχει αρχίσει – επιτέλους – να διακρίνεται και κάποια αντίσταση:

Η ώρα (10 πμ), δυστυχώς, είναι απαγορευτική για εμένα, αλλά προτρέπω να πάτε οι πάντες να τους υποστηρίξετε. Να γκρεμιστεί το Σύνταγμα. (Με την καλή έννοια.)

*

Εν τω μεταξύ, παντού στην Αττική είναι σχεδόν σαν lockdown η κατάσταση. Πριν από 2-3 μέρες ήμουν σ’ένα εμπορικό κέντρο όπου κανονικά στα τραπεζάκια έβλεπες – μέχρι πρόσφατα – κάμποσο κόσμο. Τώρα, στοίχημα αν ήταν ένα, δυο τραπεζάκια με πελάτες στο κάθε κατάστημα. Στοίχημα.

Ούτε οι εμβολιασμένοι δεν πατάνε.

Τρόμος έχει εξαπλωθεί και πάλι: και οι Άρχοντες του Τρόμου, οι Άρχοντες των Κρουσμάτων, σας μιλάνε μέσα από το «μαγικό γυαλί».

Πριν από ένα χρόνο, χωρίς κανέναν εμβολιασμένο, είχαμε λιγότερα κρούσματα και ήμασταν σε lockdown. Σήμερα, με 65%, υποτίθεται, εμβολιασμένους (αν και αυτοί που εμβολιάστηκαν στην αρχή μόνο εμβολιασμένοι πλέον δεν είναι), έχουμε περισσότερα κρούσματα και είμαστε σε μια κατάσταση... λοκοπαράνοιας. Ούτε lockdown ούτε μη-lockdown.

Χέσε μέσα, με το συμπάθιο.

Μπορεί κανείς να μαντέψει τι άλλαξε; Ποια είναι η ειδοποιός διαφορά;

Έλα τώρα, δεν είναι και τόσο δύσκολο, ακόμα κι αν όλο Εισαγγελάτο παρακολουθείς.

Τα ράπιντ τεστ είναι, ανόητε. Όσο πιο πολλά (εξαναγκάζονται να) κάνουν τόσο πιο πολλά «κρούσματα» έχουμε – δηλαδή, άκακους φορείς του ιού και false-positive αποτελέσματα.

Για οποιονδήποτε ιό αν έψαχνες έτσι μες στον γενικό πληθυσμό, το ίδιο θα τον έβρισκες.

Και αν έκαναν και οι εμβολιασμένοι εξαναγκαστικά ράπιντ τεστ, τότε θα είχαμε σχεδόν άλλα τόσα «κρούσματα».

Ποιον νομίζετε ότι κοροϊδεύετε, ρε ξεφτίλες;

 

11 / 11 / 2021

Τελευταία, η αναζήτηση της Google μ’έχει παραξενέψει. Από παλιά, βέβαια, μπορεί να έκανε κάποιο περίεργο πρόβλημα, κάποια καθυστέρηση να πιάσει καινούργιες σελίδες, αλλά συνήθως έπιανε μέσα σε 1-2 μέρες, το πολύ, τις καινούργιες σελίδες που έβγαζα.

Πρόσφατα, όμως, παρατήρησα ότι το μποτ τους είχε να αρπάξει πράγματα από τον Αύγουστο! Το τσέκαρα με το Google Seach Console και έβαλα ορισμένα από αυτά τα παλιά links χειροκίνητα, οπότε τώρα υπάρχουν στην αναζήτηση.

Μετά, έβαλα κι άλλες σελίδες που έλειπαν από την αναζήτηση, σελίδες κυρίως από τα Σκιώδη Παραλειπόμενα. Από αυτές το Google πρόσθεσε μόνο ορισμένες, και έκτοτε δεν πιάνει καμιά σελίδα, εδώ και 2 βδομάδες περίπου.

Εκτός των άλλων, χρησιμοποιώ την αναζήτηση του Google και μέσα από το κεντρικό website μου και μέσα από τα Σκιώδη Παραλειπόμενα, οπότε αυτό δημιουργεί κάποιο πρόβλημα και σ’εμένα, όχι μόνο στον επισκέπτη, γιατί κατά καιρούς ψάχνω να βρω κάτι που είχα γράψει παλιότερα και δεν το βρίσκω. Ίσως να αναγκαστώ στο τέλος να γράψω μια δική μου αναζήτηση με PHP, αν δεν υπάρξει καλύτερη λύση.

Το θέμα, όμως, με παραξενεύει, όπως είπα, και ψάχνω την αιτία.

Τον Αύγουστο, μου λέει το Google Seach Console, έβαλε το site μου σε mobile first αναζήτηση. Και αναρωτιέμαι μήπως εκεί είναι το θέμα, μήπως υπάρχει κάποια διαφορά στον αλγόριθμο του mobile first. (Οι περισσότερες σελίδες μου είναι mobile-frendly, γι’αυτό κιόλας μπήκε στο mobile first indexing.)

Αυτό είναι ένα ενδεχόμενο.

Ένα άλλο ενδεχόμενο είναι ότι γενικά η Google άλλαξε τον αλγόριθμό της – πράγμα που, κατά περιόδους, κάνει και προκαλούνται διάφορα προβλήματα.

Μια τρίτη πιθανότητα που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι έχει επιβραδύνει εσκεμμένα το site μου επειδή τον τελευταίο χρόνο γράφω εναντίον των κορονοτρελών. Έχει ακουστεί να συμβαίνει. Αν το έχουν κάνει, τι να πω; Είναι αίσχος.

Αν κάποιος ξέρει κάτι σχετικά με το τι μπορεί να συμβαίνει με την αναζήτηση της Google, μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου μέσω Twitter ή, καλύτερα, μέσω email στο kostasvoulazeris AT yahoo DOT gr.

 

11 / 11 / 2021

Διαβάζω το The Peculiar Exploits of Brigadier Ffellowes, που είναι μια συλλογή από παράξενες ιστορίες καθώς τις διηγείται ένας τύπος σε ένα κλαμπ που συγκεντρώνονται ορισμένα άτομα και μιλάνε. Ο αφηγητής μας είναι ο Brigadier Ffellowes, ένας Άγγλος αξιωματικός, και άνθρωπος των μυστικών υπηρεσιών της Αγγλίας, απ’ό,τι καταλαβαίνω, γύρω στον Β’ Παγκόσμιο, ο οποίος φαίνεται να έχει βρεθεί σε πολλά «ακραία» σημεία του κόσμου μας και συναντήσει διάφορα μυστήρια.

Αυτά τα μυστήρια είναι αρκετά κλασικού τύπου, αλλά δεν είναι κλισέ. Αν νομίζεις ότι είναι «μια από τα ίδια», δεν είναι αυτό. Και ο τρόπος γραφής είναι τέτοιος που, πραγματικά, σε κρατάει κολλημένο στο βιβλίο· είναι όντως σαν κάποιος να σου διηγείται μια παραδοξότητα που βίωσε. Όχι σαχλαμάρες.

Περισσότερα μπορείτε να τσεκάρετε εδώ.

Εκείνο που θέλω να σχολιάσω είναι οι αστειότητες που προκύπτουν, γι’ακόμα μια φορά, όταν οι αγγλόφωνες μιλάνε για την Ελλάδα και την ελληνική γλώσσα.

Σε μια από τις ιστορίες του βιβλίου, η οποία διαδραματίζεται στο Αιγαίο, το 1941, γράφει το εξής:

This seems as good a time as any to mention my charge, the Greek army captain. His name was Constantine Murusi, called Connie by everyone [...]

Τι λε, ρε φίλε; Έλεγαν όλοι τον Κωνσταντίνο «Κόννη»; Αν είναι δυνατόν... Υποθέτω πως ο συγγραφέας είχε δει τη συντομογραφία Κων/νος και από εκεί έβγαλε το συμπέρασμα. Αλλά αυτό είναι κάτι που γράφουμε, όχι κάτι που λέμε. Λογικά θα έπρεπε να πει ότι όλοι τον έλεγαν Κωστή, ή Κώστα. Προφανώς.

Αλλά φαίνεται, τουλάχιστον, να ξέρει κάμποσα πράγματα για την Ελλάδα, γιατί παρακάτω συνεχίζει:

[...] and he was one of the really old and true Greek nobility, a descendant of the Phanariot princes who ruled the Balkans under the Turks for hundreds of years.

Η συγκεκριμένη ιστορία ήταν καλή, αλλά από τις πιο προβλεπόμενες, αν είσαι Έλληνας. Εντάξει, ποιος δεν ξέρει τον μύθο της Μέδουσας; Περιλάμβανε, όμως, και κάποια παράδοξα πράγματα που δεν μπορώ να τα παραλληλίσω με τίποτα που ξέρω.

 

77η σελίδα από τις 182

Προηγούμενη σελίδα

Επόμενη σελίδα

 

Επίσης . . .

Επιλογές Οκτωβρίου (6/10)


Jon Ching (παράξενη τέχνη) — Busy Bodies (φιλμ μικρού μήκους) — Διαλυμένα αυτοκίνητα στο Λονδίνο του ’90 — Το Μικρό Βιβλίο της Ειρήνης (1970) — Walter Simonson (φανταστική τέχνη) — Kelly Freas & Star Trek — Virgil Finlay & A. Merritt — Mick Farren (1943 - 2013) (ροκ μουσικός, συγγραφέας φαντασίας) — Panic (φιλμ μικρού μήκους – 1979) — Οι μύθοι του La Fontaine με εικόνες του Percy J. Billinghurst — Boris Artzybasheff (τέχνη, οι Μύθοι του Κόσμου) — Adventures of Monsieur De Mailly του David Lindsay (1876-1945) — Styrbiorn the Strong, του E. R. Eddison (1882-1945) — 10 νοτιοκορεάτικες ταινίες επιστημονικής φαντασίας — Bastardica (μπασταρδεύοντας γραμματοσειρές) — Wyrd Daze (περιοδικά, δωρεάν)

 

Βιβλιοκριτική: Swords and Deviltry· Swords Against Death, του Fritz Leiber


Έχω δύο ανθολογίες που περιλαμβάνουν, συνολικά, όλες τις ιστορίες του Fritz Leiber με τον Fafhrd και τον Gray Mouser. Παλιότερα, είχα διαβάσει μια ιστορία από τη δεύτερη ανθολογία· δεν θυμάμαι ποια ακριβώς, αλλά θυμάμαι ότι μου άρεσε. Τώρα, αποφάσισα να διαβάσω και τις δύο ανθολογίες, ξεκινώντας από την πρώτη, κανονικά.

Έχω ακούσει πολλά για τον Fritz Leiber, ειδικά για τις ιστορίες του με τον Fafhrd και τον Gray Mouser στην Lankhmar, και μάλιστα από διάφορους γνωστούς συγγραφείς (όπως Moorcock, για παράδειγμα). Οι περισσότεροι φαίνεται να τον θαυμάζουν: ίσως να τον θεωρούν και κάτι το ιδιαίτερο. Αυτό είχε δημιουργήσει μέσα στο μυαλό μου μια κάποια εντύπωση για τον Leiber η οποία δεν βγήκε πραγματική, δυστυχώς. Δεν απογοητεύτηκα ακριβώς από όσα που έχω διαβάσει ώς τώρα, αλλά δεν ήταν και εκείνο που περίμενα. Περίμενα κάτι που θα με συνεπάρει και θα με ξαφνιάσει όπως το Amber του Zelazny· όμως δεν είναι τέτοιο πράγμα. Όχι για εμένα, τουλάχιστον.

Μέχρι στιγμής έχω διαβάσει τα πρώτα δύο βιβλία – το Swords and Deviltry και το Swords Against Death – δηλαδή, τη μισή πρώτη ανθολογία. Αυτά τα δύο βιβλία, φυσικά, περιλαμβάνουν διάφορες ιστορίες, διάφορες περιπέτειες του Fafhrd και του Mouser. Μην ξεχνάτε ότι ο Leiber έγραφε για περιοδικά, οπότε υποχρεωτικά οι ιστορίες είναι μικρού μήκους η καθεμία· όμως είναι πολλές. Και εδώ δεν είναι τοποθετημένες με τη σειρά που τις έγραψε ο Leiber, αλλά με την ιστορική τους συνέχεια – έτσι όπως ο Leiber τις κατέταξε ύστερα από χρόνια. Οι ιστορίες, όμως, που είχε γράψει παλιότερα διαφέρουν αρκετά από τις νεότερες – και το καταλαβαίνεις εύκολα ότι γράφτηκαν πριν. Αυτές οι παλιότερες ιστορίες είναι απλές περιπέτειες όπου δυο τυχοδιωκτικοί ήρωες συναντούν κάτι παράξενα ή επικίνδυνο, ή και τα δύο μαζί, και κάπως το προσπερνάνε ή το κατατροπώνουν, και συνεχίζουν τον δρόμο τους, πηγαίνοντας σε άλλες περιπέτειες. Οι νεότερες ιστορίες μοιάζει να έχουν περισσότερο υπόβαθρο και να ασχολούνται πιο πολύ με τον κόσμο γύρω από τους ήρωές μας, καθώς και με το ποιοι πραγματικά είναι αυτοί, και τι θέλουν. Γενικά, είναι πιο γεμάτες, ας πούμε, από πληροφορίες. Οι δύο πρώτες ιστορίες, δε, στο Swords and Deviltry είναι ξεκάθαρα ιστορικό υπόβαθρο του Fafhrd και του Mouser· και είναι και οι δύο αρκετά καλές. Προσωπικά, προτιμώ αυτή του Mouser: είναι τρομερά διαβολική και ατμοσφαιρική. Αυτή του Fafhrd είναι... έτσι κι έτσι· και νομίζω ότι κάποιος θα μπορούσε να την ονομάσει ακόμα και «μισογύνικη» με όλες αυτές τις «καταπιεστικές γυναίκες-μάγισσες» της φυλής του Fafhrd· αλλά δεν πιστεύω ότι η πρόθεση του συγγραφέα ήταν τέτοια.

Το γεγονός, όμως, ότι μπλέκει ιστορίες που έγραψε παλιότερα με ιστορίες που έγραψε μετά δημιουργεί κάποια κενά, ίσως και κακώς εννοούμενες παραδοξότητες. Αν και καταφέρνει αρκετά καλά να συνδέσει μεταξύ τους όλες αυτές τις ιστορίες που έγραψε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, σου δίνεται η εντύπωση ότι μερικά πράγματα δεν δένουν ακριβώς. Και το πιο χτυπητό είναι ότι στην πρώτη ιστορία με τον Gray Mouser – αυτή την ιστορία που μου άρεσε πάρα πολύ – ο Mouser είναι μάγος, και κάνει μάλιστα κάποιες πολύ διαβολικές και ισχυρές μαγείες. Στις επόμενες ιστορίες, ωστόσο, δεν φαίνεται ο Mouser να έχει καμία μαγική γνώση! Πώς είναι δυνατόν αυτό; Εγώ περίμενα ότι κάπου και στις επόμενες περιπέτειες ο Mouser θα έκανε κάτι το μαγικό. Μετά από δύο ολόκληρα βιβλία, όμως, δεν έχει κάνει τίποτα...

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Σεπτεμβρίου (22/9)


Η «σατανική» Σταχτοπούτα του Netflix — Έξι Μέρες στον Luna One — Solarpunk πραγματικότητα — Η «κοσμική αμνησία» των μαύρων τρυπών — Το κρυφό περιοδικό επιστημονικής φαντασίας — Ιστορίες με λυκανθρώπους (1828-1931) — Οι παράξενες ιστορίες του Bertram Atkey — Ιστορίες με τρολ — Professor H's Wayback Machine — Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων της επιστημονικής φαντασίας — Εικονογραφήσεις του Harry Clarke για τα παραμύθια του Hans Christian Andersen — Paul Vincent Woodroffe (1875–1954) — Ντοκιμαντέρ για την επιστημονική φαντασία και άλλα σχετικά — 10 B-movies επιστημονικής φαντασίας — Symphonie Fantastique — Ένα παλιό βιβλίο «μεταμορφώσεων» — Η τέχνη του Eugene Tssui — Zendik Farm Arts Commune — King Gizzard & The Lizard Wizard — και πολύ περισσότερα έρχονται στο LinX