Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
23 / 12 / 2021

Ο κουκουλωμένος γάτος σάς εύχεται Καλά Χριστούγεννα... και με λιγότερες ιώσεις.

*

Και κοιτάξτε λίγο προς τα πίσω. Πριν από έναν χρόνο, ας πούμε. Πώς ήταν η κατάσταση τότε, στην Ελλάδα και στον κόσμο;

Το σκέφτομαι και νομίζω ότι έχουν περάσει δέκα χρόνια, όχι ένας.

Τι δεν πάει καλά εδώ; Και γιατί κατρακυλάμε απ’το κακό στο χειρότερο; Και ποιοι από εμάς είναι πρόθυμοι να αγωνιστούν για να βάλουν επιτέλους ένα φρένο σε αυτό το χάλι;

 

21 / 12 / 2021

Στις 19/12, την Κυριακή, στο Πάρκο Ελευθερίας, έγινε κάτι το συνταρακτικό. Επιτέλους, ο κόσμος συγκεντρώθηκε μαζικά για να διαμαρτυρηθεί για την ξεδιάντροπη ληστεία των βασικών ελευθεριών του.

Ήταν η καλύτερη διαδήλωση, από όλες τις απόψεις, στην οποία έχω βρεθεί. Ειρηνική και, συγχρόνως, τράνταξε την Αθήνα.

Νομίζω πως δεν συγκέντρωσε τόσο πολύ κόσμο όσο οι δύο πρώτες διαδηλώσεις που είχε κάνει ο Βόβολης (και δεν ξέρω πώς ο Βόβολης τα είχε καταφέρει – ίσως να ήταν οφθαλμαπάτη)· όμως είχε πολύ κόσμο. Και, αν σκεφτείς το πόσο κρύο έκανε εκείνη την ημέρα, αυτός ο κόσμος ήταν εκπληκτικό που μαζεύτηκε. Δείχνει, ξεκάθαρα, την αγανάκτησή τους και το μαχητικό τους πνεύμα – ότι δεν είναι πρόθυμοι, με τίποτα, να παραδοθούν. Ήταν χιλιάδες άνθρωποι. Είμαι απίστευτα περήφανος για όλους, τους θεωρώ όλους ήρωες απλά και μόνο που παρευρέθηκαν. Και, περισσότερο απ’όλους, τους υγειονομικούς που το οργάνωσαν. Αυτοί δεν είναι υγειονομικοί· είναι υγειονομικοί της επανάστασης. Δεν τρώνε κουτόχορτο. Και ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν, και πώς προσπαθούν κάποιοι να τους κλέψουν την ελευθερία τους – την ελευθερία όλων μας.

Τέτοιους ανθρώπους αξίζει, εκτός των άλλων, να τους υποστηρίξετε και οικονομικά όσοι μπορείτε, γιατί έχουν βρεθεί σε αναστολή, τελείως άδικα, και τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα για ορισμένους από αυτούς. Ρίξτε μια ματιά σ’αυτό το μπανεράκι, το οποίο ελπίζω να ισχύει ακόμα.

Με εκπλήσσει, δε, το θράσος πολλών να αποκαλούν «ακροδεξιούς», «φασίστες», και «χρυσαυγίτες» όλους όσους αντιστέκονται στα απολυταρχικά, ανελεύθερα μέτρα που παίρνονται για τον κορονοϊό τα οποία ξεδιάντροπα καταργούν κάθε βασικό ανθρώπινο δικαίωμα.

Ρίξτε μια ματιά στα ακόλουθα βίντεο, τα οποία είναι από τη διαδήλωση και την πορεία που ακολούθησε. Σας μοιάζουν αυτοί οι άνθρωποι με «ακροδεξιούς φασίστες»;

Βίντεο 1

Βίντεο 2

Βίντεο 3

Βίντεο 4

Βίντεο 5

Η εσκεμμένη προπαγάνδα που έχει εξαπολυθεί από τα μεγάλα ΜΜΕ εναντίον των ανεμβολίαστων και όλων όσων είναι εναντίον των ανελεύθερων μέτρων είναι άνευ προηγουμένου και χωρίς καμία ντροπή· και καταφανώς χρηματοδοτείται από άλλα κέντρα που κρύβονται πίσω από τα ΜΜΕ και τον κυβερνητικό σχηματισμό.

Διαβάζουμε και ακούμε πράγματα τελείως ανόητα και εκτός πραγματικότητας.

Σήμερα σού λένε ότι κάποιοι που φωνάζουν Ελευθερία και Δημοκρατία είναι «ακροδεξιοί φασίστες», ενώ οι «αριστεροί» είναι αυτοί που σου προτείνουν να σκύψεις το κεφάλι και να δέχεσαι μέτρα που καταργούν κάθε ανθρώπινο δικαίωμα και σεβασμό προς την ελευθερία και τον άνθρωπο.

Το ξαναλέω με πιο απλά λόγια:

Σήμερα: «Ακροδεξιός» = αυτός που ζητά δημοκρατία και ελευθερία. «Αριστερός» = αυτός που ζητά καταπίεση και καταστολή.

Βγάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματά σας για το τι είναι «πραγματικό» και τι όχι αυτές τις ημέρες, και πάψτε να ακούτε τους προπαγανδιστές.

Οι προπαγανδιστές πάντα προσπαθούν να κάνουν να φαίνονται «κακοί» αυτοί τους οποίους θέλουν να καταπιέσουν ή να υποτάξουν. Θέλουν να τους βαφτίσουν κακούς με το στανιό. Αν σήμερα υπήρχε ακόμα η 17 Νοέμβρη, πάω στοίχημα ότι και τέτοιους θα αποκαλούσαν όσους εναντιώνονται στα ανελεύθερα μέτρα και στο greenpass.

Δεν είναι σωστό, δεν είναι σωστό, να πίνεις τον καφέ σου με πιστοποιητικό.

Τι να κάνουμε, ρε παλληκάρια; Αυτή είναι η αλήθεια.

 

15 / 12 / 2021

Το έφεραν λέγοντας ότι θα μας «σώσει» από την «πανδημία», και τώρα τι συζητάνε; Γιατί έβαλαν έναν ανεμβολίαστο σε ΜΕΘ αντί για έναν εμβολιασμένο!

Το απόλυτο κωμικοτραγικό, που δεν ξέρεις αν γέρνει πιο πολύ προς το κωμικό ή προς το τραγικό.

Εκτός των άλλων, το ερώτημα είναι καθαρά ρατσιστικό, απάνθρωπο, φασιστικό. Είναι από τα χειρότερα που θα μπορούσαμε να αναρωτιόμαστε. Ούτε καν για πλάκα δεν θα έπρεπε να λέγεται.

Εκείνο που θα έπρεπε να λέγεται (αλλά δεν λέγεται) είναι Τι στο διάολο κάνει ο εμβολιασμένος μέσα στη ΜΕΘ;

Μιλάτε σοβαρά τώρα, ή μας δουλεύετε; Τι κάνει ο εμβολιασμένος μέσα στη ΜΕΘ; Παίζει μπιρίμπα με τις νοσοκόμες;

Ο εμβολιασμένος κανονικά δεν θα έπρεπε να ήταν στη ΜΕΘ. Κανονικά, δεν θα έπρεπε να ήταν καν στο νοσοκομείο.

Ιδανικά, δεν θα έπρεπε να είχε αρρωστήσει καθόλου, ούτε ελαφρά.

Αλλιώς, τι διάολο εμβόλια είναι αυτά; Σε σκοτώνουν αντί να σε προστατέψουν;

Κι αυτό το τελευταίο δεν το λέω για πλάκα, ούτε «εκδικητικά». Ανοίξτε τα μάτια σας και δείτε τι γίνεται. Από τότε που ξεκίνησαν οι εμβολιασμοί, δεν έχουμε λιγότερες νοσηλείες και θανάτους (όπως θα έπρεπε), αλλά περισσότερα κι από τα δύο.

Και δεν συμβαίνει μόνο εδώ (για να πεις ότι είναι τοπικό φαινόμενο, ότι εμείς δεν κάνουμε κάτι καλά)· συμβαίνει σε όλες τις χώρες με υψηλά ποσοστά εμβολιασμού.

Παρ’όλ’ αυτά, κάποιοι «ειδικοί» προσπαθούν να μας πείσουν ότι αυτό δεν σημαίνει πως τα εμβόλια δεν είναι αποτελεσματικά... Τότε, τι σημαίνει ακριβώς; Μήπως σημαίνει ότι τα εμβόλια είναι δηλητηριώδη; Γιατί άλλη εξήγηση δεν φαίνεται να υπάρχει.

Όχι μόνο μπορούν να προκαλέσουν παρενέργειες, αλλά, αντί να βελτιώσουν την κατάσταση με τις μολύνσεις, την επιδεινώνουν. Τουλάχιστον, αυτή είναι η εικόνα που έχουμε μέχρι στιγμής από τα δεδομένα.

Και τα τελευταία που είχαμε είναι αυτά εδώ:

Αποκεί και πέρα άκουσα πως σταμάτησαν να τα δημοσιοποιούν. Είναι η εικόνα ακόμα χειρότερη;

Το γιατί συμβαίνει αυτό μπορεί ο καθένας μόνο να το μαντέψει, αλλά κάποιες αρκετά σωστές θεωρίες που έχω ακούσει είναι οι εξής:

Ανεξαρτήτως του τι ακριβώς συμβαίνει, είναι δυνατόν ακόμα κάποιοι να μιλάνε, όχι μόνο για διάθεση αυτών των σκευασμάτων στο ευρύ κοινό, αλλά για υποχρεωτικότητα, αποκλεισμούς, και εκβιασμούς;

Είναι παράφρονες ή εγκληματίες;

Και γιατί ο κόσμος δεν αντιδρά, μαζικά; Τι χειρότερο περιμένει ακόμα να γίνει; Γιατί, μην αμφιβάλλετε, θ’ακολουθήσουν και χειρότερα αν δεν μπει σύντομα ένα φρένο. Πολύ χειρότερα. Είναι καταφανές απ’το πώς πηγαίνει η όλη υπόθεση από την αρχή.

Τι είναι, τελικά, εκείνο που κάποιοι επιδιώκουν; Να καταπολεμήσουν μια πανδημία ή να κρατάνε τον κόσμο σε τρομοκρατική καταστολή και υπό την επίδραση και εξάρτηση αμφιλεγόμενων χυμικών ουσιών;

 

12 / 12 / 2021

...Κι αυτό που λένε δεν είναι καθόλου ωραίο.

Κάνοντας αστική περιπλάνηση στην Αθήνα χτες, 11/12/2021, Σάββατο λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, έβλεπα κατά κύριο λόγο νέκρα στα καταστήματα. Δεν μπορώ να πω ακριβώς ότι τους λυπάμαι αφού δεν επέλεξαν να αντισταθούν και να πουν ένα ηχηρό ΟΧΙ, ΔΕΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΑΣΤΕ, αλλά αυτή δεν είναι κατάσταση... Είναι εικόνα διάλυσης.

Μόνο στην Ερμού είχε κάποιο κόσμο, ομολογουμένως, αλλά ούτε κατά διάνοια τον κόσμο που θα έπρεπε λογικά να έχει αυτές τις μέρες. Και, ενώ αυτοί πήγαιναν να δείξουν ταυτότητα και πιστοποιητικό στις εισόδους, σε μια γωνία ήταν ένας ζητιάνος, κουκουλωμένος, ξεπαγιασμένος.

Κατά τα άλλα, ενδιαφέρει κάποιους να μη χαθεί καμιά ανθρώπινη ζωή και γι’αυτό κλέβουν τις ελευθερίες του κόσμου...

Εν τω μεταξύ, σε όλους τους άλλους δρόμους, σου σφυρίζαμε από τα καταστήματα, κυριολεκτικά, για να μπεις να ψωνίσεις. Ανεμβολίαστος δεν υφίσταται, σας το λέω, παρά μόνο στα μεγάλα καταστήματα που έχουν φρουρό στην πόρτα. Πολλοί από τους άλλους αφήνουν τον οποιονδήποτε να μπει. Τι έχουν να χάσουν; Θα φοβηθούν το πρόστιμο όταν είναι στα όρια της οικονομικής κατάρρευσης; Και, από υγειονομικής άποψης, ποιο το νόημα; Θα «μολύνει» ο ανεμβολίαστος τον κανένα που είναι μες στο κατάστημα;

Αυτούς να τους υποστηρίζετε. Τα μικρά μαγαζιά δεν μπορούν εύκολα να τα ελέγξουν (γι’αυτό και προσπαθούν να τα καταστρέψουν)· ο έλεγχος γίνεται στα πιο μεγάλα καταστήματα. Εκεί να μην πατάτε ούτε με χαρτί.

Όσοι έμποροι μπορούν, δε, βγάζουν τα εμπορεύματα έξω από την πόρτα και διαλέγεις ό,τι θέλεις εκεί. Σ’ένα κατάστημα μπήκα και παραμέσα γιατί ήθελα να δω κάτι (και, όπως ξέρετε, είμαι οκταπλά εμβολιασμένος: χταπόδι έχω γίνει από τα εμβόλια, πλοκάμια έχω βγάλει)· κανείς δεν μου είπε τίποτα. Όσο ήμουν μέσα, πλησίασαν δυο κυράδες από έξω και ένας υπάλληλος (δεν ξέρω τι τον έπιασε) τις ρώτησε: «Εμβόλια έχουμε κάνει;» και του απάντησαν: «Ναι, βέβαια» (αμφιβάλλω αν δεν μπλόφαραν) και μπήκαν. Έτσι, στεγνά.

Πολύ μ’αρέσει να βλέπω τα φασιστικά σχέδια της κορονοκρατίας να γίνονται σμπαράλια από την απλή, καθημερινή δράση του κόσμου που απλά προσπαθεί να ζήσει, και καταλαβαίνει ότι δεν μπορείς να ζήσεις με διαχωρισμούς και απαρτχάιντ, γιατί δεν είναι ούτε ανθρώπινο, ούτε συμφέρον, ούτε λογικό.

Σήμερα, 12/12, έγινε μια διαδήλωση στο Σύνταγμα εναντίον των καταναγκαστικών εμβολιασμών ενώ πλήθη περαστικών περιδιάβαιναν γύρω από το Δέντρο. Η διαδήλωση δεν είχε και πολύ κόσμο. Αίσχος... Δεν τους ενδιαφέρει να διαμαρτυρηθούν ενώ τους κλέβουν την ελευθερία τους, καταλύουν το Σύνταγμα, και τους καθιστούν πειραματόζωα; Δηλαδή, τι άλλο περιμένουν να γίνει;

Φεύγοντας, διέσχισα την Ερμού όπου φαίνονταν πλήθη – πλήθη. (Για του λόγου το αληθές, τσεκάρετε βίντεο.) Ούτε κορονοϊό φοβόταν κανένας, ούτε Χάρο, ούτε τίποτα. Αλλά στα καταστήματα τριγύρω, που ήταν όλα ανοιχτά, βαρούσαν μύγες. Ένα ολόκληρο ποτάμι μες στην Ερμού, ο ένας πάνω στον άλλο – με είχαν τρομάξει – αλλά στα καταστήματα βαρούσαν μύγες.

Ίσως, τελικά, ο κόσμος να μην είναι και τόσο ανόητος και να μη γουστάρει να δείχνει υγειονομικά χαρτιά και ταυτότητα για να μπει να κοιτάξει κάτι μπλούζες και παπούτσια.

Η επανάσταση θα αρχίσει από εσάς. Με την απλή, καθημερινή δράση σας και άρνησή σας.

 

9 / 12 / 2021

Παράξενα πτηνά της πόλης. Οντότητες νόησης αντίστροφης.

Μυστηριακές Οντότητες

 

74η σελίδα από τις 183

Προηγούμενη σελίδα

Επόμενη σελίδα

 

Επίσης . . .

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα, Ξανά


Αυτό το άρθρο είναι συνέχεια του προηγούμενου: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα. Εν μέρει, μου έδωσε έμπνευση να το γράψω κάποιος που ανέφερε κάτι σε ένα από τα σόσιαλ μύδια. Και λέω εν μέρει γιατί δεν χρειάζομαι ποτέ και πολλή έμπνευση για να γράψω για τη στίξη. Έχω μια σχέση αγάπης-μίσους μαζί της. Ξεκίνησα να γράφω ως τελείως άσχετος με τη στίξη, μην έχοντας ιδέα ποια θα μπορούσε ποτέ να ήταν η χρήση της άνω τελείας: ίσως ακόμα και του κόμματος. Έφτασα σε σημείο να νομίζω ότι έβαζα σωστά τη στίξη, αλλά απλά το νόμιζα μόνο. Και κατέληξα να συμπεράνω πόσο ανόητος είσαι όταν νομίζεις ότι «ξέρεις» τη χρήση της στίξης, και πόσο υποκειμενική μπορεί να είναι η στίξη. Αλλά όχι και στα πάντα. Υπάρχουν κι ορισμένα σταθερά πράγματα. Και υπάρχει και μια κάποια... αισθητική. Ναι, αισθητική.

Έτσι, γράφουμε τώρα συνέχεια του προηγούμενου άρθρου γιατί, πολύ απλά, το θεωρώ ενδιαφέρον να γράψω συνέχεια. Και έχει νόημα. Ακολουθήστε με...

Σχετικά με την παύλα μπορεί να υπάρξει ένα ερώτημα: Γιατί να μην κολλά επάνω στις λέξεις; Να, για παράδειγμα, δες τι γίνεται με όλα τα άλλα σημεία στίξης: κολλάνε επάνω στις λέξεις. Η παύλα γιατί να μην κολλά; Στο πηγάδι κατούρησε;

Το θέμα είναι το εξής: όλα τα άλλα σημεία στίξης (εκτός, ίσως, από το θαυμαστικό) είναι αρκετά παλιά. Η παύλα – εκτός αν κάνω τρομερό λάθος – είναι πιο πρόσφατη. Δεν υπήρχε παλιά. Και, παρότι ουσιαστικά συντακτικό σημείο στίξης (όχι σχολιαστικό, όπως το θαυμαστικό), είναι κάπως ιδιαίτερο, και έχει κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους. Ακόμα και σαν να ήταν σχολιαστικό!

Η παύλα, σε κάποια κείμενα, μπορεί να βρεθεί να αντικαθιστά μέχρι και την τελεία, ή μπορεί να μπαίνει και μαζί με την τελεία. Ή όπου αλλού μπορείς να διανοηθείς. Πολλοί πιστεύουν, δε, ότι χρησιμοποιείται απλώς για να τονίσει την επόμενη λέξη, ή φράση: ή τη λέξη, ή φράση, που κλείνεται ανάμεσα στις παύλες.

Επικρατεί μια σύγχυση.

Αλλά, στην πραγματικότητα, σύγχυση δεν υφίσταται. Είναι συντακτικό σημείο στίξης, ουσιαστικά, όχι σχολιαστικό.

Όλα τα άλλα σημεία στίξης κολλάνε επάνω στις λέξεις, ναι. Αλλά κολλάνε ανεξαιρέτως (πλην της παρένθεσης) στο τέλος της λέξης, ποτέ στην αρχή. Κόμμα, τελεία, άνω τελεία, ερωτηματικό, θαυμαστικό... τα έχετε δει ποτέ στην αρχή; Πάντα στο τέλος κολλάνε.

Και ρωτάω τώρα: Η παύλα πού κολλάει; Στην αρχή, ή στο τέλος;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Οκτωβρίου (21/10)


Sanjulián (τέχνη) & Rudolf Kalvach (παράξενες κάρτες – 1907) & Hannah Flowers (τέχνη) & Το σπίτι που εξαφανίστηκε & Michael Kaluta (τέχνη) & Οι εικονογράφοι του Poe & Η γηραιότερη χελώνα της γης (αθάνατη;) & 221 Camera Obscuras & Infinite Jungle (στον browser σας) & Robin F. Williams (τέχνη) & Rottweilin (τέχνη) & Στα ίχνη των Shonokin (του Manly Wade Wellman) & Κόμιξ με τον Elric (1970) & περισσότερα στο LinX

 

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ παύλα


Σε ελληνικά κείμενα (λογοτεχνικά και μη) είναι αρκετά συχνό να συναντήσουμε το εξής συντακτικό φαινόμενο το οποίο θα δείξω με ένα απλό παράδειγμα γιατί έτσι είναι πολύ πιο εύκολο:

Οι καβαλάρηδες έρχονταν μέσα από το λιόγερμα, πάνω από τους λόφους –μια ντουζίνα φιγούρες σε ψηλά άλογα, γκρίζα και λευκά, με μανδύες να τινάζονται πίσω τους–, αλλά δεν είχαν προσέξει ότι στο κατόπι τους ήταν τέσσερις απειλητικές κατάμαυρες σκιές...

Αυτό το κείμενο μοιάζει καλό, γενικά· και είναι, ουσιαστικά. Αλλά προσέξτε πώς χρησιμοποιούνται οι παύλες. Σαν παρενθέσεις! Η πρώτη παύλα κολλάει επάνω στο μια και η δεύτερη (που κλείνει την παρένθεση) κολλάει επάνω στο τους· και μετά απ’αυτή τη δεύτερη παύλα έρχεται κι ένα κόμμα.

Εδώ το πρόβλημα είναι διπλό.

Πρόβλημα πρώτο: Γιατί οι παύλες να κολλάνε επάνω στις λέξεις σαν να είναι παρενθέσεις; Η παύλα δεν είναι παρένθεση· είναι τελείως διαφορετικό σημείο στίξης.

Πρόβλημα δεύτερο: Τι δουλειά έχει το κόμμα μετά την παύλα; Δεν έχει καμία δουλειά εκεί· η παύλα, κανονικά, το αντικαθιστά. Δεν είναι παρένθεση.

[Συνέχισε να διαβάζεις]