Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
20 / 11 / 2021

Έλεγα τις προάλλες ότι η αναζήτηση του Google μού κάνει νερά τελευταία, και είχα αρχίσει να το ψάχνω το θέμα. Ακόμα δεν είμαι σίγουρος τι ακριβώς συμβαίνει – όπως και κανένας δεν φαίνεται να είναι σίγουρος τι συμβαίνει με τη μηχανή αναζήτησης της Google γενικά – αλλά έβγαλα κάποια συμπεράσματα.

Κατά πρώτον, είχε συμβεί και παλιά, όμως δεν θυμάμαι αν ήταν τόσο άσχημο όσο τώρα. Αυτή τη φορά το Google είχε να αρπάξει καινούργιο υλικό από τον Αύγουστο. Τις κεντρικές σελίδες του site μου τις ανανέωνε κανονικά στην αναζήτηση, αλλά δεν προσέθετε τις καινούργιες σελίδες των άρθρων. Και αυτό συνέβαινε και στα Σκιώδη Παραλειπόμενα, φυσικά. Πήγα, λοιπόν, στο Google Search Console (μια υπηρεσία της Google για τις αναζητήσεις στο site σου, για όσους δεν ξέρουν) και έβαλα, ένα-ένα, χειροκίνητα όλα τα links που το bot της Google δεν είχε πιάσει. Τα πρώτα προστέθηκαν κανονικά. Από ένα σημείο και μετά, όμως, έπαψε να τα προσθέτει.

Γιατί, βρε αδελφέ; Τσαντίστηκε; Το μόνο συμπέρασμα που έβγαλα, ψάχνοντας στο διαδίκτυο, είναι ότι ξεπέρασα αυτό που λένε «crawl budget» για το site μου, και θα πρέπει να περιμένω λίγο προτού το bot της Google έρθει πάλι να με ψαχουλέψει.

Είναι ένα πρόβλημα αυτό, επειδή είχα το Google search και ως εσωτερική αναζήτηση μέσα στο κεντρικό μου site, αλλά και εδώ, στα Σκιώδη Παραλειπόμενα. Και πολλές φορές τη χρησιμοποιώ κι εγώ αυτή την αναζήτηση, ψάχνοντας πράγματα που έχω γράψει παλιά. Αν το Google κάποια πράγματα δεν τα πιάνει ποτέ, αυτό μού δημιουργεί πρόβλημα.

Αποφάσισα, λοιπόν, να κάνω κάτι που είχα υπόψη μου από καιρό να κάνω αλλά ώς τώρα βαριόμουν: Έφτιαξα μια δική μου εσωτερική μηχανή αναζήτησης με PHP.

Οφείλω να πω ότι – όπως συνήθως συμβαίνει στα σημερινά websites – πιο πολύ με ταλαιπώρησε το «ντύσιμο» με CSS παρά η ίδια η κατασκευή της βασικής λειτουργίας με PHP. Και να φανταστείς ότι PHP χρησιμοποιώ μια, δυο φορές τον χρόνο (και αν), όταν θέλω να κάνω κάτι βασικό στο site, ενώ CSS χρησιμοποιώ τακτικότατα. Αυτό λέει κάτι για το πόσο μπελαλίδικη μπορεί να είναι η CSS, παρότι μπορείς να κάνεις θαύματα με αυτήν (που ορισμένα από τα οποία αναρωτιέμαι ποια είναι η πραγματική χρησιμότητά τους – αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα).

Επομένως, τώρα στο κεντρικό site μου μπορείτε να χρησιμοποιείτε την καινούργια μηχανή αναζήτησης. Ελπίζω να βολεύει κι άλλους εκτός από εμένα. Διαβάστε τις οδηγίες χρήσης της· δεν είναι ακριβώς όπως άλλες δικτυακές μηχανές αναζήτησης. Δεν ψάχνει μόνο για ολόκληρες λέξεις. Είναι ένας συνδυασμός αναζήτησης κλασικού επεξεργαστή κειμένου και συνηθισμένης δικτυακής αναζήτησης.

Υπάρχει και στο web version του site και στο mobile version. Το mobile μπορείτε να το δείτε από μικρές φορητές συσκευές, όπως smartphone: και κυρίως γι’αυτές είναι φτιαγμένο· αν έχετε συσκευή με μεγαλύτερη οθόνη, βάλτε τη να δείχνει το web version αν δεν το κάνει ήδη, γιατί έχει πολύ περισσότερο περιεχόμενο. Αν πάλι, από περιέργεια, θέλετε μέσα από τον υπολογιστή σας να δείτε και το mobile version, μειώστε το πλάτος του browser και το site θα αλλάξει αυτόματα.

Σύντομα, η ίδια αναζήτηση θα προσαρμοστεί και εδώ, στα Σκιώδη Παραλειπόμενα.

Σκαλίστε την. Αν τύχει να βρείτε κανένα bug, μπορείτε πάντα να μου το αναφέρετε στο email μου: kostasvoulazeris AT yahoo DOT gr.

 

18 / 11 / 2021

Τα θηρία της βιτρίνας. Ξυπνάνε έτοιμα να σε δαγκώσουν αν κάνεις να κλέψεις κάτι.

Μυστηριακές Οντότητες

 

15 / 11 / 2021

Γράφοντας σήμερα και ρίχνοντας μια τυχαία ματιά στο λεξικό για κάποια λέξη, βρήκα μια άλλη λέξη, άσχετη, η οποία, όμως, μου έκανε εντύπωση. Είναι η λέξη λύθρο (το) ή λύθρος (ο). Είναι αρχαία. Και τι σημαίνει;

Αίμα πηγμένο και ανακατεμένο με χώμα, σκόνη, και ιδρώτα.

Ρε φίλε, αξιοθαύμαστοι αυτοί οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, αλλά ώρες-ώρες έχω και την εντύπωση ότι δεν πήγαιναν καθόλου καλά...

Τρομερή λέξη. Με έστειλε.

 

13 / 11 / 2021

Για φαντάσου... Εκπλήσσεται κανένας που έβαλαν τους «Τζέιμς Μποντ/Θου Βου» να παρακολουθούν όσους αντιδρούν στα φασιστικά μέτρα που παίρνονται για την πανδημία; Εγώ το θεωρούσα ήδη δεδομένο ότι μας παρακολουθούν όλους, από καιρό. Το ερώτημα είναι τι έπιασε τώρα την Εφημερίδα των Συντακτών και το έβαλε στο πρωτοσέλιδό της. Μήπως επειδή οι παρακολουθήσεις εξαπλώθηκαν και σε άλλους πέρα από τους «κακούς αντιεμβολιαστές»; Γιατί – και διορθώστε με αν κάνω λάθος – δεν νομίζω ότι μέχρι στιγμής η Εφημερίδα των Συντακτών έχει πει τίποτα εναντίον του απαρτχάιντ και των άλλων ολοκληρωτικών μέτρων που παίρνονται για την (υποτίθεται) καταπολέμηση της «τρομερής πανδημίας». Όπως και οι άλλες εφημερίδες, έτσι κι αυτή έκανε μόκο. Τι τους έπιασε τώρα;

Εν τω μεταξύ, βαδίζοντας στους δρόμους της Αθήνας, μπορεί να τύχει να δεις την αλήθεια να γράφεται ευθέως, με μία μόνο φράση...

Και κάπου έχει αρχίσει – επιτέλους – να διακρίνεται και κάποια αντίσταση:

Η ώρα (10 πμ), δυστυχώς, είναι απαγορευτική για εμένα, αλλά προτρέπω να πάτε οι πάντες να τους υποστηρίξετε. Να γκρεμιστεί το Σύνταγμα. (Με την καλή έννοια.)

*

Εν τω μεταξύ, παντού στην Αττική είναι σχεδόν σαν lockdown η κατάσταση. Πριν από 2-3 μέρες ήμουν σ’ένα εμπορικό κέντρο όπου κανονικά στα τραπεζάκια έβλεπες – μέχρι πρόσφατα – κάμποσο κόσμο. Τώρα, στοίχημα αν ήταν ένα, δυο τραπεζάκια με πελάτες στο κάθε κατάστημα. Στοίχημα.

Ούτε οι εμβολιασμένοι δεν πατάνε.

Τρόμος έχει εξαπλωθεί και πάλι: και οι Άρχοντες του Τρόμου, οι Άρχοντες των Κρουσμάτων, σας μιλάνε μέσα από το «μαγικό γυαλί».

Πριν από ένα χρόνο, χωρίς κανέναν εμβολιασμένο, είχαμε λιγότερα κρούσματα και ήμασταν σε lockdown. Σήμερα, με 65%, υποτίθεται, εμβολιασμένους (αν και αυτοί που εμβολιάστηκαν στην αρχή μόνο εμβολιασμένοι πλέον δεν είναι), έχουμε περισσότερα κρούσματα και είμαστε σε μια κατάσταση... λοκοπαράνοιας. Ούτε lockdown ούτε μη-lockdown.

Χέσε μέσα, με το συμπάθιο.

Μπορεί κανείς να μαντέψει τι άλλαξε; Ποια είναι η ειδοποιός διαφορά;

Έλα τώρα, δεν είναι και τόσο δύσκολο, ακόμα κι αν όλο Εισαγγελάτο παρακολουθείς.

Τα ράπιντ τεστ είναι, ανόητε. Όσο πιο πολλά (εξαναγκάζονται να) κάνουν τόσο πιο πολλά «κρούσματα» έχουμε – δηλαδή, άκακους φορείς του ιού και false-positive αποτελέσματα.

Για οποιονδήποτε ιό αν έψαχνες έτσι μες στον γενικό πληθυσμό, το ίδιο θα τον έβρισκες.

Και αν έκαναν και οι εμβολιασμένοι εξαναγκαστικά ράπιντ τεστ, τότε θα είχαμε σχεδόν άλλα τόσα «κρούσματα».

Ποιον νομίζετε ότι κοροϊδεύετε, ρε ξεφτίλες;

 

11 / 11 / 2021

Τελευταία, η αναζήτηση της Google μ’έχει παραξενέψει. Από παλιά, βέβαια, μπορεί να έκανε κάποιο περίεργο πρόβλημα, κάποια καθυστέρηση να πιάσει καινούργιες σελίδες, αλλά συνήθως έπιανε μέσα σε 1-2 μέρες, το πολύ, τις καινούργιες σελίδες που έβγαζα.

Πρόσφατα, όμως, παρατήρησα ότι το μποτ τους είχε να αρπάξει πράγματα από τον Αύγουστο! Το τσέκαρα με το Google Seach Console και έβαλα ορισμένα από αυτά τα παλιά links χειροκίνητα, οπότε τώρα υπάρχουν στην αναζήτηση.

Μετά, έβαλα κι άλλες σελίδες που έλειπαν από την αναζήτηση, σελίδες κυρίως από τα Σκιώδη Παραλειπόμενα. Από αυτές το Google πρόσθεσε μόνο ορισμένες, και έκτοτε δεν πιάνει καμιά σελίδα, εδώ και 2 βδομάδες περίπου.

Εκτός των άλλων, χρησιμοποιώ την αναζήτηση του Google και μέσα από το κεντρικό website μου και μέσα από τα Σκιώδη Παραλειπόμενα, οπότε αυτό δημιουργεί κάποιο πρόβλημα και σ’εμένα, όχι μόνο στον επισκέπτη, γιατί κατά καιρούς ψάχνω να βρω κάτι που είχα γράψει παλιότερα και δεν το βρίσκω. Ίσως να αναγκαστώ στο τέλος να γράψω μια δική μου αναζήτηση με PHP, αν δεν υπάρξει καλύτερη λύση.

Το θέμα, όμως, με παραξενεύει, όπως είπα, και ψάχνω την αιτία.

Τον Αύγουστο, μου λέει το Google Seach Console, έβαλε το site μου σε mobile first αναζήτηση. Και αναρωτιέμαι μήπως εκεί είναι το θέμα, μήπως υπάρχει κάποια διαφορά στον αλγόριθμο του mobile first. (Οι περισσότερες σελίδες μου είναι mobile-frendly, γι’αυτό κιόλας μπήκε στο mobile first indexing.)

Αυτό είναι ένα ενδεχόμενο.

Ένα άλλο ενδεχόμενο είναι ότι γενικά η Google άλλαξε τον αλγόριθμό της – πράγμα που, κατά περιόδους, κάνει και προκαλούνται διάφορα προβλήματα.

Μια τρίτη πιθανότητα που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι έχει επιβραδύνει εσκεμμένα το site μου επειδή τον τελευταίο χρόνο γράφω εναντίον των κορονοτρελών. Έχει ακουστεί να συμβαίνει. Αν το έχουν κάνει, τι να πω; Είναι αίσχος.

Αν κάποιος ξέρει κάτι σχετικά με το τι μπορεί να συμβαίνει με την αναζήτηση της Google, μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου μέσω Twitter ή, καλύτερα, μέσω email στο kostasvoulazeris AT yahoo DOT gr.

 

75η σελίδα από τις 181

Προηγούμενη σελίδα

Επόμενη σελίδα

 

Επίσης . . .

Επιλογές Απριλίου (22/4)


Τέχνη από CD — Anthea Xin («ενεργειακοί» πίνακες) — Rithika Merchant (λαβυρινθώδεις κοσμολογίες) — Savepoint.gr (η εξέλιξη του Retropolis) — Ανθολογίες τρόμου (1930) — Clare Winger Harris (1891-1968) — Ο μαζικός δολοφόνος της Φλώριδας και το ChatGPT — Μια ψεύτικη ασθένεια που ξεγέλασε την τεχνητή νοημοσύνη — Angus McBride (τέχνη) — Vintage RPG — Το Τάγμα του Ηλιακού Ναού και οι μαζικές αυτοκτονίες — Gil Kane (τέχνη) — Voyage to Faremido: Gulliver’s Fifth Voyage (διαβάστε δωρεάν) — & πολλά, πολλά ακόμα στο LinX

 

Βιβλιοκριτική: Imaginary Worlds του Lin Carter


Έχοντας διαβάσει (και σχολιάσει) το Wizardry and Wild Romance του Michael Moorcock, είχα κάνει όρεξη να προχωρήσω σε κάτι παρόμοιο· κι αφού κι ο ίδιος ο Moorcock προτείνει το Imaginary Worlds, προχώρησα προς τα εκεί.

Είναι κι αυτό, φυσικά, μια πραγματεία για τη φανταστική λογοτεχνία, αλλά, παρότι έχει ομοιότητες με το Wizardry and Wild Romance, δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ο Moorcock κρίνει, κυρίως, την εποχή του· ο Lin Carter μιλά πιο διαχρονικά και πιο ιστορικά (αν και την κρίνει, εν μέρει, και την εποχή του σ’ένα σημείο). Ξεκινά, μάλιστα, διευκρινίζοντας τι εννοεί λέγοντας «φανταστική λογοτεχνία» – fantasy – ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις:

But what I mean by the word "fantasy" is a narrative of marvels that belong to neither the scientific nor the supernatural. The essence of this sort of story can be summed up in. one word: magic. A fantasy is a book or story, then, in which magic really works-not a fairy­ tale, not a story written for children, like Peter Pan or The Wizard of Oz, but a work of fiction written for adults-a story which challenges the mind, which sets it working.

Και, για να είμαι ειλικρινής, συμφωνώ απόλυτα με αυτό τον ορισμό. Το ίδιο εννοώ κι εγώ, συνήθως, όταν λέω «φανταστική λογοτεχνία».

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Απριλίου (8/4)


~Γκράφιτι από τη νιότη μας & Πώς να σταματάς το κινητό σου απ’το να σε παρακολουθεί & KillerTools & Οι αγορές που ποντάρουν στις καταστροφές & Τα «παράνομα» τραπεζικά δίκτυα & Ένας μαγευτικός κήπος στην Τοσκάνη φτιαγμένος στην Αναγέννηση & Tadami Yamada (παράξενα εξώφυλλα) & Rubáiyát του RS Sherriffs (παραμυθένιες εικονογραφήσεις) & Histoires Prodigieuses (1559 – Pierre Boaistuau) & Olaf Hajek (μαγικορεαλιστικοί πίνακες) & Ψυχεδελικές οντότητες χωρίς επιστημονική εξήγηση & Θαλάσσια τέρατα & A Pictorial History of Horror Stories – 200 Years of Spine Chilling Illustrations from the Pulp Magazines (1985) & Το θαλάσσιο ερπετό του Gloucester & Ken Barr (τέχνη) & Οι εικονογραφήσεις Ðông Hồ & Το πρώτο περιοδικό φαντασίας και τρόμου & άλλα πολλά στο LinX~