Ου φας. Κακόν εστί.
Σήμερα, περιδιαβαίνοντας στους δρόμους της Αθήνας, έτυχε να δω αυτό το μαργαριτάρι σε πρωτοσέλιδο εφημερίδας–
–και το μόνο που μπόρεσα να σκεφτώ ήταν: Ω, μαμά, σε τι κόσμο ζούμε!
Ζούμε σε μια κοινωνία όπου το Κράτος πραγματικά σκέφτεται να σε τιμωρεί αν αποφασίσεις να φας κάτι που έχει κρίνει ως «μη υγιεινό». Δηλαδή, δεν μπορείς να φας ό,τι θέλεις! Αν φας το «μη υγιεινό» πρέπει να φας και ξύλο μαζί!
Σαν κομουνιστική δυστοπία μού μυρίζει – αν όχι, απλώς, σαν σκατά.
Και το λέω εγώ αυτό που, προσωπικά, ένα τέτοιο μέτρο μάλλον δεν θα με πιάνει καθόλου γιατί είμαι 100% χορτοφάγος. Αλλά είμαι χορτοφάγος για τους δικούς μου λόγους, όχι επειδή κάποιος άλλος το λέει. Σουβλάκι έχω να φάω 15 χρόνια, και δεν νομίζω να ξεκινήσω τώρα. Όμως δεν έχω καμία πρόθεση να εξαναγκάσω τους πάντες επίσης να μην τρώνε σουβλάκι.
Πού έχουμε καταντήσει σ’αυτή τη χώρα; Φτάσαμε και στο απόλυτο αίσχος τού να παρατηρεί ο Μεγάλος Αδελφός τι τρως, κι αν τρως κάτι μη εγκεκριμένο από το Κράτος να σου ρίχνει βιτσιά!
Η Κυβέρνηση των Προστίμων δεν σταματά πουθενά. Το χάλι ξεκίνησε προ-κορονοχούντας, επιδεινώθηκε κατά την κορονοχούντα μέχρι αηδίας, και τώρα, στη μεταχουντική περίοδο, τα καραγκιοζιλίκια συνεχίζονται. Δεν ξέρουν από πού ν’αρπάξουν λεφτά και έχουν βάλει στόχο τον μοναδικό στόχο που υπάρχει: τον κοσμάκη. Τι έκανες εκεί; Πρόστιμο!
Ετοιμαστείτε, σε λίγο, για πρόστιμο ούρησης και πρόστιμο αφόδευσης. Μη γελάτε, γιατί κι αυτό θα έρθει στο τέλος...
