Choose Your Masques. Τις προάλλες άκουγα αυτό το παλιό, καταπληκτικό τραγούδι των Hawkwind. Ακόμα και σήμερα, ύστερα από τόσα χρόνια που το ακούω, με ταξιδεύει. Και σκέφτηκα: Κοίτα να δεις που είναι επίκαιρο κιόλας!

Σοβαρά· είναι επίκαιρο. Για διάφορους λόγους.

Ακόμα και το πρόσωπό σου μια μάσκα είναι...

Φαίνεται πως έχω πάλι καταλήξει να διαβάζω ένα «νουθετιστικό» μυθιστόρημα – από εκείνα που λένε για τη ζωή, για την πολιτική, για την ανθρωπότητα, για την αγάπη, και για ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς, αλλά δεν έχουν να επιδείξουν σχεδόν τίποτα από αισθητική ή πλοκή.

Και αναρωτιέμαι τι γίνεται μ’αυτά τα βιβλία. Ποτέ δεν θα τα καταλάβω. Αν θέλεις να γράψεις απόψεις για τη ζωή, τον θάνατο, ή οτιδήποτε άλλο, γιατί να μη γράψεις δοκίμιο; Γιατί να γράψεις λογοτεχνία και, μάλιστα, αφηγηματικής μορφής; Ποιο το νόημα;

Τη λογοτεχνία που αφηγείται μια ιστορία τη διαβάζεις για την αισθητική της και για την ίδια την ιστορία που αφηγείται. Για το ιδιαίτερο ύφος και για την πλοκή. Εκείνο που περιμένω από μια λογοτεχνική ιστορία είναι να διεγείρει τις αισθήσεις μου από την αισθητική της – από τον τρόπο που είναι γραμμένη – και να διεγείρει το μυαλό μου από την πλοκή της, τους χαρακτήρες της, τις παράξενες ιδέες που παρουσιάζει. Αυτά είναι που έχουν σημασία.

Δεν αποκλείω τη φιλοσοφία μέσα στη λογοτεχνία – πάρε για παράδειγμα το Dune, που περιλαμβάνει μια τρομερή αντισυμβατική φιλοσοφία – αλλά δεν είναι αυτό που πρωτεύει. Η λογοτεχνία δεν είναι για να εκφράζεις τις απόψεις σου περί ζωής και τα λοιπά· είναι για να ταξιδεύεις το μυαλό σου.

Τι να πει κανείς γι’αυτό τον όμορφο τύπο; Δεν έχω σχόλια.

Μυστηριακές Οντότητες

Τα τελευταία χρόνια, στο ελληνικό διαδίκτυο κάθε φορά ανακαλύπτω κι ένα καινούργιο ειδησεογραφικό website· και αναρωτιέμαι πόσα πια να υπάρχουν. Επίσης, αναρωτιέμαι ποια η χρησιμότητά τους τελικά; Γράφουν τα ίδια πράγματα με διαφορετικά λόγια, ή τα ίδια πράγματα με τα ίδια λόγια. Από πόσους ιστότοπους να ενημερωθεί κανείς; Πόσο μεγάλο είναι το ελληνικό κοινό που θέλει να διαβάσει ειδήσεις; Πόσοι από αυτούς τους ιστότοπους πραγματικά διαβάζονται;

Και ακόμα κάτι που με παραξενεύει: Ποιοι γράφουν σ’αυτούς τους ιστότοπους και γιατί; Το κάνουν για το γούστο τους; Τότε, πάω πάσο. Γούστο τους, καπέλο τους, φυσικά. Πληρώνονται; Αν ναι, ποιος πληρώνει λεφτά σήμερα για ακόμα έναν ειδησεογραφικό ιστότοπο που αμφίβολο είναι ότι πραγματικά διαβάζεται; Και είναι αμφίβολο όχι λόγω ποιότητας – δεν εννοώ αυτό – αλλά λόγω πλήθους άλλων, παρόμοιων ιστότοπων και σχετικά μικρού αναγνωστικού κοινού.

Το ίδιο πράγμα αναρωτιέμαι και για τις εφημερίδες, μη νομίζετε. Και εννοώ τις εφημερίδες που είναι φυσικά αντικείμενα – αυτές που βρίσκεις στο περίπτερο. Αν και σήμερα (λόγω κρίσης) έχουν μειωθεί, πάλι είναι πολλές. Πόσες να διαβάσεις; Σοβαρά τώρα: Πόσες να διαβάσεις; Διαβάζονται όντως αυτά που γράφουν; Αληθινά το αμφιβάλλω. Ποιος έχει χρόνο για να διαβάζει εφημερίδες;

Προσωπικά, τις τελευταίες μέρες αγοράζω περισσότερες εφημερίδες απ’ό,τι ποτέ. (Κατά κανόνα, σπάνια αγοράζω εφημερίδες· μόνο κανένα freepress αρπάζω αποδώ κι αποκεί, κατά τύχη.) Πάλι, όμως, δεν τις διαβάζω. Ρίχνω απλά μια ματιά στους τίτλους· άντε να ρίξω μια ματιά, επί τροχάδην, και σε κανένα άρθρο. Πολύ σπάνια κάθομαι κανονικά να διαβάσω άρθρο. Δεν προλαβαίνω. Και αναρωτιέμαι ποιος προλαβαίνει. Αν έχεις κι άλλες δουλειές να κάνεις, αν έχεις κι άλλα πράγματα που θες να διαβάσεις τα οποία σε ενδιαφέρουν περισσότερο, πώς να προλάβεις να διαβάζεις εφημερίδες;

Πάω στοίχημα ότι, κατά μέσο όρο, το άρθρο της εφημερίδας ή του ειδησεογραφικού ιστότοπου πρέπει να διαβάζεται από περίπου 5 άτομα, αν σκεφτείς πόσα είναι τα ειδησεογραφικά μέσα σήμερα, πόσα είναι τα άρθρα που γράφονται, πόσο μικρό είναι το κοινό, και πόσες άλλες ασχολίες έχει το κοινό μέσα σε κάθε δεδομένη ημέρα. Επιπλέον, τα ειδησεογραφικά άρθρα έχουν την τάση να μπαγιατεύουν: ή τα διαβάζεις σήμερα, αύριο, ή μετά δεν έχουν και μεγάλο νόημα – κι εν τω μεταξύ έχουν γραφτεί άλλα τόσα...

Δεδομένων όλων αυτών, πρέπει επίσης να αναρωτηθείς ποιοι πληρώνουν για την εκτύπωση, τη διανομή, και την αρθρογραφία των εφημερίδων. Από παλιά, λεγόταν πως οι εφημερίδες δεν βγάζουν τα έξοδά τους παρά μόνο μέσω των διαφημίσεων· δεν κάνουν αρκετές πωλήσεις, δηλαδή. Σήμερα πλέον, υποπτεύομαι ότι πιθανώς οι περισσότερες – αν όχι όλες – είναι μέσα αλλά συνεχίζουν να κυκλοφορούν επειδή κάποιος έχει πολλά λεφτά που θέλει κάπου να ρίξει, είτε κερδοφορούν είτε όχι...

Alternate link: https://fantastikosorizontas.gr/skiodi-paralipomena/_poios_diavazei_eidiseis

Μαύρα μάτια, μαύρα μούτρα.

Μυστηριακές Οντότητες