Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
7 / 5 / 2026

ΟΚ, κάθομαι τώρα σπίτι μου και ακούω μια γαμημένη βαβούρα απ’το ΟΑΚΑ. Μπας και παίζει συναυλία; Τσεκάρω στο διαδίκτυο και διαπιστώνω ότι είχα δίκιο: Metallica, που είχα ακούσει ότι θα έρθουν.

Εντάξει, τίποτα το συναρπαστικό.

Αλλά πόσο πήγε το μαλλί της αρκούδας;

85 ευρά η χειρότερη θέση – κι αυτό προτού εξαντληθούν τα εισιτήρια, και οι τιμές πηδήσουν (εμάς). 550 η καλύτερη!

Τι λέτε, ρε φούστηδες; Είσθε εις τα λογικά σας;

Πείτε ότι είμαι «μαλάκας» αλλά ποτέ δεν κατάλαβα αυτή τη μανία με τις συναυλίες, και, για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, ποτέ δεν μου άρεσαν ιδιαίτερα οι συναυλίες. Δεν μπορείς να φχαριστηθείς τη μουσική μέσα σ’αυτή τη βαβούρα.

Δεν είμαι «μουσικόφιλος»; Ίσως και να μην είμαι. Αλλά ακούω μουσική όλη μέρα (κυρίως μέταλ, ροκ, και διάφορα ατμοσφαιρικά, από electronic μέχρι dungeonsynth), ή, τουλάχιστον, το πρωί και το βράδυ. Εντάξει, και λίγο και το μεσημέρι.

Μου αρέσει η μουσική, αλλά δεν μου αρέσουν οι συναυλίες. Και δεν νομίζω ότι αξίζουν τα λεφτά τους. Ειδικά τα τελευταία χρόνια. Δηλαδή, ώς πού πια θα φτάσει η αισχροκέρδεια;

Συγνώμη αλλά έχω καλύτερα πράγματα να κάνω με τα λεφτά μου. Όσοι με ξέρουν γνωρίζουν ότι δεν με νοιάζει να πληρώσω οποιοδήποτε πόσο για κάτι που πραγματικά θέλω. Αλλά... για να πάω σε συναυλία; 100 ευρώ; Και άνω; Ε, όχι. Σόρυ, δηλαδή.

Επιπλέον...

Πείτε τώρα ότι είμαι «ιερόσυλος», αλλά οι Metallica δεν μου αρέσουν.

Μα, είναι δυνατόν; Μεταλόφιλος και να μην του αρέσουν οι Metallica;;;

Ε, ναι· τι να κάνουμε; Δεν μου αρέσουν. Ποτέ δεν μου άρεσαν. Και, γενικά, εδώ και αρκετά χρόνια, δεν με ενθουσιάζουν καθόλου όλα αυτά τα πολύ ξακουστά μεταλλικά συγκροτήματα. Και για τους Iron Maiden την ίδια άποψη έχω, πάνω-κάτω, αν και αυτούς τούς προτιμώ από τους Metallica ΠΟΛΥ περισσότερο. Όπως και τους Manowar, και τους Black Sabbath. Αλλά, για παράδειγμα, Megadeth: όχι. Ούτε Powerwolf και κάτι άλλα παρόμοια που έχουν πεταχτεί τελευταία στην επιφάνεια.

Και όλ’ αυτά που ανέφερα ώς τώρα η αλήθεια είναι πως, τελευταία, δεν τα ακούω σχεδόν καθόλου.

Θέλετε να σας πω τι ακούω τελευταία; Παραδόξως (και γιατί «παραδοξως»;), είναι αρκετά ελληνικά συγκροτήματα ανάμεσά τους. Validor, War Dance, Eternal Winter, Glyph, Dragon Skull, Ironflame, Darklon, Steel Arctus, Medieval Steel, Angel Sword– Εντάξει, δεν θα σας τα πω και όλα.

Και από μη μεταλλικά πράγματα: Perturbator, Tangerine Dream, Dan Terminus, Avenguard, Cryo Chamber Collaboration, Barak Tor, Atlantean Sword, Fief...

Υπάρχουν πάρα πολλές μπάντες και τραγουδιστές εκεί έξω που τους βρίσκω πολύ πιο συμπαθητικούς από όλα αυτά τα τραγικά δημοφιλή συγκροτήματα. Και ακόμα και γι’αυτούς δεν θα πλήρωνα 85 ευρώ για να πάω στη χειρότερη θέση συναυλίας όπου πέφτουν αγκωνιές δεξιά κι αριστερά και οσμίζεσαι τον θεσπέσιο ιδρώτα του διπλανού που χοροπηδάει ουρλιάζοντας μες στ’αφτί σου...

 

3 / 5 / 2026

Όσοι παρακολουθούν τον ιστότοπο του Θρυμματισμένου Σύμπαντος, ίσως να έχουν δει ότι ο τρίτος κύκλος έχει επεκταθεί. Έχουν προστεθεί τα βιβλία μιας νέας σειράς – Το Κλεμμένο Βασίλειο – τα οποία είναι όλα με γκριζαρισμένα εξώφυλλα και στο «προσεχώς».

Δεν θα αργήσουν να δημοσιευτούν. Τα τρία πρώτα θα κυκλοφορήσουν μέσα στο 2026. Τα τρία επόμενα μέσα στο 2027, αν είμαστε ακόμα ζωντανοί ώς τότε και δεν μας έχει φάει το μαύρο φίδι.

Ακολουθούν τα εξώφυλλα των τριών πρώτων βιβλίων σε έγχρωμη μορφή για να τα κοιτάξετε πιο όμορφα.

Το Κλεμμένο Βασίλειο είναι, όπως έχω ήδη γράψει σε αυτό το άρθρο, συνέχεια ουσιαστικά της Αναζήτησης του Οφιομαχητή. Αλλά δεν είναι απαραίτητο να έχεις διαβάσει την Αναζήτηση για να διαβάσεις το Κλεμμένο Βασίλειο. Περισσότερα δεν θα πω, γιατί θα ήταν spoiler.

Το Κλεμμένο Βασίλειο είναι μια ιστορία που διαδραματίζεται στη Μοργκιάνη και συγκεκριμένα στο Βασίλειο της Χάρνωθ. Όσοι έχουν διαβάσει Το Αίμα των Κατοίκων της ξέρουν περίπου τι σημαίνει αυτό. Αλλά το Κλεμμένο Βασίλειο είναι σε μια εποχή ακόμα πιο μετά.

Υπολογίζω να δημοσιεύσω το πρώτο βιβλίο, Οι Θεοί Μιλούν, μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού.

Εννοείται, φυσικά, πως θα είναι δωρεάν όπως πάντα. Ωστόσο, οι δωρεές είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτες, και πρέπει να γίνονται. Προσπαθήστε, όμως, να μη μου στείλετε παραπάνω από € 500.000 μέσα στο πρώτο εξάμηνο, γιατί οι λογαριασμοί φουσκώνουν απότομα από τις δωρεές και η τράπεζα θα αρχίσει να μας θεωρεί ύποπτους για ξέπλυμα.

Τι εννοείτε ότι δεν είμαι σοβαρός; Πάλι τα ίδια θα γράφουμε; Ότι η κατάσταση είναι ξεφτίλα σ’αυτή τη χώρα για τους συγγραφείς φαντασίας; Ότι δεν βγάζουμε φράγκο από τα γραπτά μας;

Ελάτε τώρα· κάντε κάτι για να το αλλάξετε, κι αφήστε τις μαλακίες. Κάντε μια δωρεά.

 

24 / 4 / 2026

Τις προάλλες έτυχε να διαβάσω αυτή την ιστορία με τον μαζικό δολοφόνο της Φλώριδας, ο οποίος ρωτούσε το ChatGPT πώς να κάνει τη δολοφονία· και σκέφτηκα να παίξω λίγο με την AI του Google, να δω τι απαντήσεις μπορεί να δώσει σε... σχετικά περίεργα ερωτήματα.

Έκανα αναζήτηση, λοιπόν, για «whats the fastest way to kill someone», και το Google μού έβγαλε links για διάφορα ιστοσελίδες κατά της αυτοκτονίας! Απάντηση από την AI δεν υπήρχε πάνω-πάνω. Πάτησα, οπότε, το «AI Mode», γιατί ήθελα να πάρω απαντήσεις από τεχνητή νοημοσύνη. Αλλά – πάλι – μου έβγαλε και από εκεί τα ίδια αποτελέσματα με οργανισμούς εναντίον της αυτοκτονίας! AI δεν μου απάντησε...

Μπα σε καλό σας, είπα εγώ ότι θέλω να αυτοκτονήσω;

Διευκρινίζω, λοιπόν, καλύτερα το ερώτημα· γράφω: whats the fastest way to kill someone other than yourself. Έτσι για να εξηγούμαστε σωστά, βρε αδελφέ, και να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις.

Ξανά, όμως, έλαβα ακριβώς τα ίδια αποτελέσματα!

ΟΚ... τι στο διάολο συμβαίνει εδώ τώρα; Έχει γίνει κάποιος επαναπρογραμματισμός της AI του Google για να μην απαντά σε πιθανώς επικίνδυνα πράγματα; Ή ήταν έτσι από την αρχή;

Κι αν ναι (σε οποιαδήποτε από τις δύο ερωτήσεις), αυτό πού μας οδηγεί; Στο να γίνουμε τελείως παρανοϊκοί, και κάθε ερώτηση να μας φαίνεται «ύποπτη»;

Δηλαδή, κάποιος που ρωτάει «whats the fastest way to kill someone», πρέπει να το ρωτάει για κακό – ή για πρακτικό – σκοπό; Εγώ μπορεί να είμαι συγγραφέας και να θέλω να το μάθω αυτό για να γράψω κάτι σε μια λογοτεχνική, φανταστική ιστορία· ή σε ένα σενάριο. Ή μπορεί να γράφω μια πραγματεία ή ένα δοκίμιο, και μια τέτοια πληροφορία να μου είναι χρήσιμη. Ή μπορεί να παίζω ένα rpg, και να θέλω να διαπιστώσω αν αυτό που παίζω είναι οριακά αληθοφανές. Ή μπορεί να κάνω αυτή την ερώτηση για να προστατευτώ, ώστε να μην με σκοτώσουν, επειδή βρίσκεται η ζωή μου σε κίνδυνο. Ή μπορεί απλά να είμαι περίεργος, βρε αδελφέ, και να θέλω να μάθω.

Είναι κακό;

Όταν παίρνουμε τέτοια μέτρα «ασφαλείας», δε νομίζω ότι οδηγούμαστε σε καλά μονοπάτια. Δεν είναι σωστό να προσπαθήσεις να αποκρύψεις την πληροφορία. Ναι, ακόμα κι αν κάποιος ζητά να μάθει πώς λειτουργεί ένα όπλο, πρέπει να μπορεί να το μάθει, ελεύθερα. Η γνώση δεν είναι πράξη. Επειδή ξέρεις κάτι, δεν πάει να πει ότι θα το χρησιμοποιήσεις κιόλας για βλαβερό σκοπό. Η πράξη είναι που πρέπει να αποτρέπεται, όχι η γνώση. Αλλιώς, οδηγούμαστε σε σκοταδισμό, όπου... καλύτερα να μην ξέρεις. Μόνο λίγοι πρέπει να ξέρουν. Είναι για το καλό σου. Αλήθεια.

 

20 / 4 / 2026

Ψυχεδελικοί οφθαλμοί.

Μυστηριακές Οντότητες

 

6 / 4 / 2026

Χαρωπός δαίμων.

(Αυτά είναι...)

Μυστηριακές Οντότητες

 

1η σελίδα από τις 181

Επόμενη σελίδα

 

Επίσης . . .

Επιλογές Μαΐου (12/5)


Forest Rogers (παράξενα αγάλματα) + Μυθολογία Κθούλου (Strange Tales, 1930) + 29 γκράφιτι (Μεξικό) + Edmund Dulac (τέχνη στο In the Kingdom of the Pearl) + Léon Carré (τέχνη στο In the Garden of Gems) + Βιβλία αφιερωμένα στον Tolkien + Solarpunk (το μέλλον) + Chain Story Project (ιστορίες φαντασίας δωρεάν) + OpenGame (web games από τεχνητή νοημοσύνη) + Dangerous Frontiers (κόσμοι επιστημονικής φαντασίας) + Jack London (The Red One, διήγημα) + Gilbert Williams (τέχνη) + Όνειρα και φαντασιώσεις (κι άλλη τέχνη) ++ ακόμα περισσότερα στο LinX!

 

Η Ψυχεδελική Επιστημονική Φαντασία


Καθότι γεννήθηκα στις αρχές του ’80, δεν γνώρισα την επιστημονική φαντασία σε κάποιες από τις ίσως πιο ενδιαφέρουσες μορφές της, ή νοοτροπίες της. Αυτές, όμως, οι μορφές – ή νοοτροπίες – παραμένουν ακόμα και σήμερα, αν κοιτάξεις διάφορα πράγματα που πλέον θεωρούμε «ρετρό» ή «παλιότερα» ή «ξεπερασμένα» – ή «κλασικά».

Η επιστημονική φαντασία έχει αλλάξει πολύ με τα χρόνια, αλλά νομίζω πως οι παλιότερες μορφές/νοοτροπίες έχουν περισσότερο ενδιαφέρον από τις σημερινές. Σήμερα, είναι πιο συγκεκριμένα τα πράγματα, είτε από άποψη επιστήμης είτε από άποψη αισθητικής. Η επιστήμη της σύγχρονης επιστημονικής φαντασίας ακολουθεί, κυρίως, και το σύγχρονο επιστημονικό «δόγμα». Η αισθητική της είναι, συνήθως, μια αισθητική κινηματογραφική, ή μια αισθητική επιστημονικής ακρίβειας, ή μια αισθητική space opera α λα Star Wars.

Τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 η επιστημονική φαντασία είχε μια πολύ διαφορετική αισθητική, και πιθανώς περισσότερο ενδιαφέρον.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Απριλίου (29/4)


Virgil Finlay (τέχνη φαντασίας) Chéri Hérouard (παρισινή τέχνη) Gervasio Gallardo (μυθική τέχνη) HP Lovecraft (τα Άπαντα) Cthulhu Mythos (Encyclopedia) Πολύπλοκα και πελώρια οικοδομήματα (πριν από τις σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους) Sybil Marie Anne Lenormand (και η μαντική τράπουλά της) Pulp Covers (the best of the worst) Το διάβασμα (μας κάνει καλό;) Παίξτε δωρεάν πάνω από 15.000 παιχνίδια (της Amiga) Τα βιβλία Mapbacks (των παλιών εκδόσεων Dell) Solarpunk (A Short Guide to the Decolonization of the Sun) Πώς να είσαι συγγραφέας (όπως πραγματικά αισθάνεσαι) ...Και έρχονται κι άλλα (στο LinX)