Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
9 / 8 / 2021

Έχω μαζέψει εκατοντάδες βιβλία, και χάρτινα και ηλεκτρονικά· αλλά υπάρχουν φορές (όχι και τόσο λίγες) που δεν ξέρω τι να διαβάσω. Δεν αισθάνομαι κάτι να με τραβά. Επιπλέον, έχοντας πολλά βιβλία δεν μπορώ ανά πάσα στιγμή να τα ψάξω όλα. Κοιτάζοντας στο διαδίκτυο, επίσης, δεν βλέπω τίποτα να με προσελκύει· τα πάντα, ειδικά σχετικά με τα σύγχρονα μυθιστορήματα, έχουν γίνει flat για κάποιο λόγο... Κοιτάζοντας στα παλαιοβιβλιοπωλεία (τα συμβατικά βιβλιοπωλεία, δυστυχώς, τα έχω εγκαταλείψει εδώ και αρκετό καιρό: οτιδήποτε ακριβότερο από 2-3 € για τιμή βιβλίου μού φαίνεται πολύ ακριβό πια), μια απ’τα ίδια...

Ψάχνω πάντα για εκείνο το συναρπαστικό μυθιστόρημα που θα με κάνει να κολλήσω και, όταν το έχω τελειώσει, να μετανιώσω που τελείωσε.

Συχνά αναγκάζομαι να συμβιβαστώ με κάτι που ίσως να είναι καλό, και μπορεί τελικά είτε να είναι οριακά καλό είτε να με αφήνει αδιάφορο. Σε κάποιες λίγες περιπτώσεις, μπορεί και να το παρατήσω αν δω τα σκούρα – τα πολύ σκούρα.

Και υπάρχουν περίοδοι που αυτό συμβαίνει συστηματικά. Δεν βρίσκω βιβλίο που να αισθάνομαι ότι πραγματικά θέλω να διαβάσω.

Αλλά μετά έρχεται το απρόσμενο: Βρίσκω, ξαφνικά, ένα σωρό βιβλία που θα ήθελα οπωσδήποτε να διαβάσω!

Θα είναι εκείνο που αναζητώ – το συναρπαστικό μυθιστόρημα που μετανιώνεις που τελείωσε; Θα δείξει. Ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος.

(Ίσως σε επόμενο post να κάνω μια λίστα με τα βιβλία που διάβασα τα τελευταία χρόνια και θεώρησα ότι ήταν αυτού του είδους.)

 

6 / 8 / 2021

Σήμερα είχα ακούσει ότι θα έπεφτε λίγο η ζέστη.

Ξυπνάω το πρωί και βλέπω μουντάδα απέξω. Συννεφιά; σκέφτομαι. Μετά, ανοίγω τη μπαλκονόπορτα και βγαίνω...

...και τρώω όλη τη στάχτη κατάμουτρα.

Δεν είναι μουντός ο καιρός, τελικά. Είναι οι φωτιές του.

Τρομοκρατήσανε τον κόσμο με την «τρομερή» πανδημία τους προτού ακόμα έχουμε έναν άρρωστο από αυτήν. Γαμήσανε όλη τη χώρα με τα θλιβερά lockdown που δεν πρόσφεραν τίποτα εκτός από οικονομική και ψυχική καταστροφή. Δεν ενίσχυσαν ποτέ, ούτε λίγο, το σύστημα δημόσια υγείας το οποίο ήταν ανέκαθεν σε μαύρα χάλια – αν μη τι άλλο, του έκαναν και καταστροφή. (Αγόρασαν, όμως, θωρακισμένα αστυνομικά οχήματα και αύρες.) Ξεπουλήσανε, στη συνέχεια, τη χώρα στη Μεγάλη Φάρμα, και απειλούν να εξαπλώσουν σιχαμερή εμβολιοχούντα προς κάθε σημείο του ορίζοντα. Και ώς πότε αυτά; Άγνωστο το μέλλον, τέκνον μου... Φυσικά.

Ε, τώρα, είπαν να τα αποτελειώσουν όλα. Να κάψουν και τα πάντα, να πάνε στο διάολο.

Η χειρότερη κωλοκυβέρνηση που έχει περάσει από αυτό τον τόπο τα τελευταία 850 χρόνια.

 

1 / 8 / 2021

Και τα δόντια του κροτάλισαν λέξεις: «Το εμβόλιο... ήταν υπέροχο... Σας το προτείνω... ακαταδίωκτα!»

Μυστηριακές Οντότητες

 

31 / 7 / 2021

Και τυχαίνει χτες να δω ένα κατάστημα με αυτοκόλλητο στην πόρτα το οποίο έγραφε:

COVID-19 FREE AREA
Εισέρχεστε μόνο με πιστοποιητικό εμβολιασμού
ή πιστοποιητικό νόσησης από Covid.

Τι έγινε, ρε αλήτες, δεν παίζει πια rapid test; Αλλά και να έπαιζε, τι μ’αυτό; Έχει ο κόσμος σήμερα λεφτά για να δίνει προκειμένου να μπει σ’ένα κατάστημα;

Αν και είχα την τάση, ομολογώ πως συγκρατήθηκα και δεν το πυρπόλησα το μέρος.

Ευτυχώς, δεν είδα άλλα καταστήματα με παρόμοια σήμανση στην πόρτα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα υπάρξει στο μέλλον. Βασικά, σύμφωνα μ’όσα ακούμε από την Κουλή κυβέρνηση και τα τσιράκια της, μάλλον θα υπάρξει κάτι τέτοιο στο μέλλον. Στο προσεχές μέλλον.

Παρά τις διαμαρτυρίες δεκάδων χιλιάδων πολιτών, οι κορονοκράτες συνεχίζουν με τη ναζιστική στρατηγική απειλών για περιθωριοποίηση, αποκλεισμό, και εξοστρακισμό όσων αρνούνται να εμβολιαστούν. Και δεν είναι μόνο απειλές. Ήδη έχει ξεκινήσει.

Δεν δίνουν καμία σημασία στην απόφαση του Συμβουλίου της Ευρώπης, σύμφωνα με την οποία ο εμβολιασμός δεν πρέπει να είναι υποχρεωτικός και δεν πρέπει να γίνεται καμία διάκριση εις βάρος όσων δεν δέχονται να εμβολιαστούν για τον οποιονδήποτε λόγο (βλ. παράγραφο 7.3).

Μάλιστα, έγινε και νέο ψήφισμα στο Συμβούλιο της Ευρώπης για να διασαφηνιστεί ότι κανείς δεν πρέπει να εμβολιάζεται υπό οποιεσδήποτε πιέσεις.

Σε όλα αυτά, η Κουλή κυβέρνηση δεν δίνει καμία σημασία, όπως καμία σημασία δεν δίνει και στις διαμαρτυρίες δεκάδων χιλιάδων πολιτών τους οποίους, δε, αποκαλεί «ψεκασμένους» με χυδαίο τρόπο.

Τα τσιράκια της Κουλής κυβέρνησης σπεύδουν να την υποστηρίξουν με παραπληροφόρηση και τρομοκρατία. Και, φυσικά, αναφερόμαστε κυρίως στους μισθοφορικούς δημοσιογράφους, πολλοί από τους οποίους, μάλιστα, το παίζουν «αριστεροί» και «ελευθερόφρονες». Αυτοί οι άνθρωποι είναι τόσο τρομερά «ελευθεριακοί» ώστε να μην έχουν πρόβλημα με τους μαύρους ή του ομοφυλόφιλους αλλά να έχουν πρόβλημα με το αν κάποιος δεν δέχεται να βάλει μια πειραματική, πιθανώς επικίνδυνη ουσία μέσα στο σώμα του.

Ας παραδεχτούν, επιτέλους, πόσο υποκριτές είναι, κι ας βγουν να μας το ανακοινώσουν ξεκάθαρα ότι είναι Ναζί. Γιατί δεν μπορώ να φανταστώ κανέναν άνθρωπο που να μην είναι φασίστας και να είναι υπέρ των βασανιστηρίων.

Τι εννοώ, «υπέρ των βασανιστηρίων»;

Μα δεν είναι αυτονόητο; Πέρα από τις ψυχολογικές πιέσεις (που από μόνες τους μπορούν να θεωρηθούν ως μία μορφή βασανισμού), κάθε μη-επιθυμητή πράξη επάνω στο σώμα ενός ανθρώπους είναι βασανιστήριο. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Νομίζω πως υπάρχει και παγκόσμιο νομικό πλαίσιο σχετικά με το θέμα.

Αν κάποιος δεν θέλει να του σκίσεις το δέρμα με ένα νυστέρι αλλά εσύ το κάνεις, αυτό είναι βασανιστήριο.

Αν κάποιος δεν θέλει να φάει αλλά εσύ τον ταΐζεις δια της βίας, αυτό είναι βασανιστήριο.

Αν κάποιος δεν θέλει να τον τρυπήσεις με μια βελόνα αλλά εσύ τον τρυπάς ούτως ή άλλως ή τον εξαναγκάζεις να τρυπηθεί, αυτό είναι βασανιστήριο.

Δεν υπάρχει αμφιβολία.

Όποιος είναι υπέρ του εξαναγκαστικού εμβολιασμού – με οποιονδήποτε τρόπο εξαναγκαστικού εμβολιασμού – είναι, ουσιαστικά, υπέρ των βασανιστηρίων.

Σκεφτείτε αυτό πόσο σοβαρό είναι.

Σκεφτείτε, επίσης, τι επακόλουθα μπορεί να έχει στο μέλλον αν ακολουθήσουμε τέτοιες λογικές ως ορθές. Μετά από αυτό, οποιοδήποτε άλλο βασανιστήριο μπορεί να θεωρείται θεμιτό αν είναι – υποτίθεται – για το «κοινό καλό». (Και πάλι, ξεκάθαρα ναζιστική νοοτροπία.)

*

Σκεφτείτε ακόμα και διάφορα άλλα επακόλουθα που μπορεί όλα αυτά να έχουν για την κοινωνία γενικά.

Έχω ακούσει κάτι φανατικούς εμβολιαστές να λένε ότι έχουμε δημοκρατία, άρα μπορείς να επιλέξεις να μην εμβολιαστείς, αλλά και το κράτος μπορεί να επιλέξει – επειδή επίσης είναι ελεύθερο να κάνει ό,τι θέλει – να μη σου επιτρέπει να μπαίνεις σε διάφορους χώρους, να μη σου επιτρέπει να δουλέψεις, να μη σου επιτρέπει να προμηθεύεσαι διάφορα αγαθά, ή οτιδήποτε άλλο. Δεν μπορεί ο καθένας να μην εμβολιάζεται επειδή έτσι το θέλει· ας πάει να ζήσει στη ζούγκλα!

Φυσικά, αυτή η λογική είναι σφαλερή· δεν είναι δημοκρατία αυτό. Αλλά ας ακολουθήσουμε για λίγο νοητικά το συγκεκριμένο μονοπάτι να δούμε πού μπορεί να οδηγήσει.

Σου λέει ότι είσαι ελεύθερος να μην εμβολιαστείς – και δεν εμβολιάζεσαι.

Οι άλλοι είναι ελεύθεροι να σε θεωρούν «μίασμα» και να σε αποκλείουν από οτιδήποτε – εργασία, διασκέδαση, αγορά ρούχων, αγορά τροφίμων, και τα λοιπά. (Πολλά, δε, από αυτά φέρνουν το ένα το άλλο: αν κάποιος δεν έχει εργασία, δεν έχει λεφτά, δεν μπορεί να αγοράσει τρόφιμα ή ρούχα.)

Επειδή θα είσαι περιθωριοποιημένος και δεν θα έχεις άλλο τρόπο να κινηθείς ή να ζήσεις, είσαι ελεύθερος – αφού, είπαμε, είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε ό,τι θέλουμε – να πας και να σκοτώσεις για να πάρεις τροφή, ρούχα, ή να μπεις στον οποιονδήποτε χώρο από τον οποίο θέλουν να σε αποκλείσουν.

Επειδή και οι δυνάστες σου είναι ελεύθεροι, μπορούν να σε κυνηγήσουν για να σε εξολοθρεύσουν.

Επειδή είσαι ελεύθερος, μπορείς να συμμαχήσεις με άλλα «μιάσματα» ώστε να κάνετε συμμορίες και να επιβιώσετε, σκοτώνοντας αυτούς που θέλουν να σας αφανίσουν.

...Και αποκεί και πέρα δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος.

Όσοι, λοιπόν, μιλάνε για «ζούγκλα» σε σχέση με όσους αρνούνται να εμβολιαστούν πρέπει να ξέρουν ότι αυτό που εκείνοι προτείνουν είναι ζούγκλα.

Όταν δεν υπάρχει ανοχή προς τις επιλογές των άλλων ανθρώπων, ακολουθούν πολύ άσχημα πράγματα.

Γι’αυτό στις δημοκρατίες υπάρχει ανοχή στις επιλογές των άλλων ανθρώπων.

*

Ανοχή στις επιλογές των άλλων ανθρώπων...

Πόσω μάλλον όταν μιλάμε για την επιλογή τους να μην βάλουν μέσα στο σώμα τους ένα σκεύασμα πιθανώς επικίνδυνο.

Η ακόλουθη φωτογραφία είναι από πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Μακελειό (30 Ιουλίου).

(Κάνε κλικ επάνω της για να τη δεις πιο μεγάλη)

Θάνατοι από τα εμβόλια για Covid.

Μα, θα μου πεις τώρα, είναι σοβαρή εφημερίδα το Μακελειό; Εδώ βάζουν κάτι πράγματα με βυζιά και κώλους στα πρωτοσέλιδά τους...

Ναι, ίσως κάποιο από το περιεχόμενό τους να είναι... ακραίο, ας πούμε, ή και λιγάκι απαράδεκτο ορισμένες φορές· αλλά το Μακελειό εξακολουθεί να είναι μια εφημερίδα ανεξάρτητη και, άρα, από εκεί έχεις μεγαλύτερες πιθανότητες να μάθεις αλήθειες που άλλες εφημερίδες, πιο mainstream, αποκρύπτουν κατόπιν χρηματισμού ή κυβερνητικών εντολών.

Πείτε μου, ποιες από αυτές τις άλλες, «σοβαρές» εφημερίδες έχει γράψει τίποτα για το αντικειμενικά πολύ σοβαρό θέμα των παρενεργειών αυτών των πειραματικών σκευασμάτων; Οι οποίες παρενέργειες δεν είναι λίγες· είναι πολλές, για τα δεδομένα εμβολίων. Μια απλή έρευνα στο διαδίκτυο το αποκαλύπτει περίτρανα. Τα εμβόλια για Covid είναι επικινδυνότερα από κάθε άλλο εμβόλιο και, μάλιστα, για την αντιμετώπιση μιας ασθένειες με πολύ μικρή θνητότητα.

Πολύ καλά κάνουν, λοιπόν, όσοι προειδοποιούν για τις παρενέργειες. Ο κόσμος έχει δικαίωμα να ξέρει. Κακοποιοί είναι όσοι το αποκρυπτούν για οποιοδήποτε προσωπικό τους όφελος από την κυβέρνηση ή τη Μεγάλη Φάρμα (a.k.a. Big Pharma).

Κυρίως, όμως, βλέπω τα ελληνικά μέσα πληροφόρησης (και έντυπα – ελάχιστα – και στο διαδίκτυο) να επικεντρώνονται στους θανάτους από τα εμβόλια. Πολύ κακώς. Τα εμβόλια για Covid έχω δει να έχουν και άλλες παρενέργειες οι οποίες θα μπορούσε να ειπωθεί ότι είναι χειρότερες από τον θάνατο.

Το ξέρω ότι ζούμε σε μια κοινωνία που είναι, κατά βάση, θανατοφοβική και, ως εκ τούτου, οι προειδοποιήσεις για θάνατο φαίνονται πάντα πιο σοβαρές. Αλλά σκέψου πως είναι να μείνεις ανάπηρος επειδή έκανες τη βλακεία να τρυπηθείς μ’αυτές τις βελόνες. Κατά τη γνώμη μου, ορισμένα από τα πράγματα που έχω δει και διαβάσει γι’αυτά τα εμβόλια είναι χειρότερα από τον θάνατο. (Βλ., επίσης, τι είχε κάνει ο Μπιλ Γκέιτς με παρόμοια εμβόλια στην Αφρική πριν από μερικά χρόνια.)

Θα ήθελα να δω, εκτός από τις προειδοποιήσεις για τους θανάτους από τα εμβόλια, να προειδοποιούν κάποιοι τον κόσμο και για τις άλλες, φριχτές παρενέργειες από αυτά, οι οποίες είναι και περισσότερες.

*

Η ακόλουθη φωτογραφία δείχνει ένα άρθρο της εφημερίδες Νέα (30 Ιουλίου) το οποίο μιλά για τη συγκέντρωση των «αντιεμβολιαστών» (όπως αρέσκονται να τους αποκαλούν) στην Πλατεία Συντάγματος στις 28 Ιουλίου.

(Κάνε κλικ επάνω της για να τη δεις μεγαλύτερη)

Προσωπικά δεν ήμουν σ’αυτή τη διαδήλωση, οπότε δεν μπορώ να επιβεβαιώσω τίποτα, αλλά, κατά πρώτον, πολύ αμφιβάλλω ότι το πλήθος ήταν «περί τα 200 άτομα». Μάλλον ήταν περισσότεροι, αν και σίγουρα όχι τόσοι όσοι στη διαδήλωση του Βόβολη το Σάββατο, όπου είχε μαζευτεί δεκάδες χιλιάδες κόσμος.

Αλλά δεν έχει σημασία αυτό. Σημασία έχει ο τρόπος που είναι γραμμένος αυτό το άρθρο, ο οποίος δείχνει ξεκάθαρα ότι βάζουν τα πάντα σε ένα τσουβάλι και, μάλιστα, στο λάθος τσουβάλι. Δεν έχει σημασία από ποιους έγινε η συγκεκριμένη διαδήλωση ή ποιοι πρωτοστάτησαν· το άρθρο προσπαθεί να μας προδιαθέσει γενικά εναντίον όλων των διαδηλώσεων κατά της υποχρεωτικότητας των εμβολίων.

Είναι ένα ακόμα από εκείνα τα μισθοφορικά άρθρα που σκοπό έχουν να αμαυρώσουν τις διαμαρτυρίες δεκάδων χιλιάδων πολιτών και να προδιαθέσουν τους υπόλοιπους εναντίον αυτών των ανθρώπων.

Ένα από τα πιο βλακώδη, ανεδαφικά, συνωμοσιολογικά επιχειρήματα που χρησιμοποιούν είναι πως αυτές οι κινήσεις γίνονται από τη Χρυσή Αυγή προκειμένου να αποκτήσει δύναμη... Αν και δεν μπορώ να ξέρω τι σχέδια έχει η Χρυσή Αυγή (υποθέτω πως, όπως όλες οι παρατάξεις, έτσι κι αυτοί, ναι, θέλουν να αποκτήσουν περισσότερη δύναμη – γενικά), για ένα πράγμα είμαι σίγουρος, κρίνοντας από τις διαδηλώσεις στις οποίες έχω παρευρεθεί αλλά και από τις διαμαρτυρίες πολλών ανθρώπων που έχω διαβάσει στο διαδίκτυο: Υπάρχουν και Χρυσαυγίτες ανάμεσά τους· αλλά αυτοί δεν είναι παρά ένα μέρος του συνόλου των διαμαρτυρόμενων για τον εξαναγκαστικό εμβολιασμό.

Αυτό γιατί δεν μας το λένε οι μεγάλες εφημερίδες και τα μεγάλα κανάλια; Γιατί δεν μας λένε ότι διαφόρων ειδών άνθρωποι, από κάθε μεριά της κοινωνίας – από υγειονομικοί μέχρι φορτηγατζήδες – διαμαρτύρονται;

Το μόνο που λένε είναι ότι διαμαρτύρονται κάτι Χρυσαγίτες, ακροδεξιοί, και θρησκόληπτοι.

Αυτό είναι ξεδιάντροπο ψέμα.

Το λένε επειδή ξέρουν πως ο κόσμος αντιδρά αρνητικά προς τους «ακραίους». Ελπίζουν να δημιουργήσουν μια εντύπωση ότι αυτοί από εκεί είναι όλοι ακραίοι, είναι «οι κακοί», μην πάτε μαζί τους!

Οι μόνοι κακοί, όμως, στην προκειμένη περίπτωση είναι όσοι τάσσονται υπέρ του εξαναγκαστικού εμβολιασμού και προσπαθούν να καταπνίξουν τις άλλες φωνές.

Το ίδιο είχε γίνει και στην πρώτη διαδήλωση του Βόβολη. Είχαν τραβήξει μερικές φωτογραφίες με έναν παπά που κρατούσε γιγάντιο σταυρό κι έναν άλλο τύπο πλάι του ο οποίος κρατούσε εικόνα (που και οι δυο έμοιαζαν γραφικοί), και χρησιμοποιώντας αυτές τις φωτογραφίες προσπαθούσαν να δημιουργήσουν την εσφαλμένη εντύπωση στον κόσμο ότι η διαδήλωση είχε γίνει από θρησκόληπτους και φονταμενταλιστές. Ακόμα ένα ψέμα, φυσικά· γιατί οποιοσδήποτε ήταν εκεί γνωρίζει πως κάτι τέτοιο δεν ίσχυε. Στη διαδήλωση ήταν άνθρωποι κάθε είδους και κάθε ηλικίας. Και το μόνο που τους ένωνε ήταν η εναντίωσή τους στα φασιστικά, δήθεν υγειονομικά μέτρα.

Αναρωτιέμαι, μάλιστα, αν κάποιοι είχαν εσκεμμένα βάλει αυτούς γραφικούς παπάδες εκεί μπροστά ώστε οι δημοσιογράφοι να τους φωτογραφίσουν και, ακολούθως, να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν εσφαλμένες εντυπώσεις για τη διαδήλωση.

*

Το έχω πει και το ξαναλέω: Δεν έχω πρόβλημα με τα θρησκευτικά πιστεύω κανενός. Όμως, έτσι όπως είναι τώρα η κατάσταση, πρέπει να διαχωριστεί η διαμαρτυρία για τον εξαναγκαστικό εμβολιασμό από τα θρησκευτικά πιστεύω που μπορεί να έχουν ορισμένοι.

Δικαίωμα είναι του καθενός να πιστεύει ό,τι θέλει. Κι εγώ έχω κάποιες μεταφυσικές αντιλήψεις οι οποίες όμως είναι προσωπική μου υπόθεση. Δεν τις συνδέω με την εναντίωσή μου στον εξαναγκαστικό εμβολιασμό· δεν τις αναφέρω καν. Το θέμα εδώ είναι πολιτικό και κοινωνικό, όχι μεταφυσικό ή θρησκευτικό.

Αυτό πρέπει να ξεκαθαριστεί, γιατί οι μισθοφόροι της κορονοκρατίας τα χρησιμοποιούν κάτι τέτοια για να διαλύσουν οποιαδήποτε αντίσταση. Μην τους δίνετε κι άλλα όπλα· έχουν ήδη αρκετά.

Με το να πηγαίνει κάποιος και να κάνει εξορκισμό μπροστά στη Βουλή δεν βοηθά κανέναν. Βλάπτει, μάλλον. Μπορεί να κάνει τον εξορκισμό του στο σπίτι του ή στον ναό του· το ίδιο είναι: ο Θεός είναι παντού, και τον ακούει από παντού. Δεν έχει διαφορά. Ο ίδιος ο Χριστός δεν τους το είχε πει αυτό;

Δεν μπορούμε να αρχίσουμε να κάνουμε μεταφυσικές τελετές μες στη μέση του δρόμου προκειμένου να λύσουμε ένα πολιτικοκοινωνικό πρόβλημα. Αν εγώ έκανα μες στη μέση του δρόμου τα μεταφυσικά πράγματα που κάνω όταν είμαι μόνος, θα είχα τρομοκρατήσει τον κόσμο και δεν θα είχα ωφελήσει σε τίποτα. Το ίδιο ισχύει για τις θρησκευτικές και τις μεταφυσικές πεποιθήσεις του οποιουδήποτε.

Μη δίνετε κι άλλη τροφή στους μισθοφόρους της κορονοκρατίας.

Αυτό που απαιτούμε ανυποχώρητα είναι συγκεκριμένο: Όχι εξαναγκαστικός εμβολιασμός, ούτε άμεσα ούτε έμμεσα. Ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να ορίζει όπως θέλει το σώμα του. Οποιαδήποτε εξαναγκαστική πράξη επάνω στο σώμα κάποιου είναι, ουσιαστικά, βασανιστήριο.

 

28 / 7 / 2021


(Κλικ στην εικόνα για τη συνέχεια)

Γίγαντες των τοίχων.

Μυστηριακές Οντότητες

 

86η σελίδα από τις 183

Προηγούμενη σελίδα

Επόμενη σελίδα

 

Επίσης . . .

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα, Ξανά


Αυτό το άρθρο είναι συνέχεια του προηγούμενου: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα. Εν μέρει, μου έδωσε έμπνευση να το γράψω κάποιος που ανέφερε κάτι σε ένα από τα σόσιαλ μύδια. Και λέω εν μέρει γιατί δεν χρειάζομαι ποτέ και πολλή έμπνευση για να γράψω για τη στίξη. Έχω μια σχέση αγάπης-μίσους μαζί της. Ξεκίνησα να γράφω ως τελείως άσχετος με τη στίξη, μην έχοντας ιδέα ποια θα μπορούσε ποτέ να ήταν η χρήση της άνω τελείας: ίσως ακόμα και του κόμματος. Έφτασα σε σημείο να νομίζω ότι έβαζα σωστά τη στίξη, αλλά απλά το νόμιζα μόνο. Και κατέληξα να συμπεράνω πόσο ανόητος είσαι όταν νομίζεις ότι «ξέρεις» τη χρήση της στίξης, και πόσο υποκειμενική μπορεί να είναι η στίξη. Αλλά όχι και στα πάντα. Υπάρχουν κι ορισμένα σταθερά πράγματα. Και υπάρχει και μια κάποια... αισθητική. Ναι, αισθητική.

Έτσι, γράφουμε τώρα συνέχεια του προηγούμενου άρθρου γιατί, πολύ απλά, το θεωρώ ενδιαφέρον να γράψω συνέχεια. Και έχει νόημα. Ακολουθήστε με...

Σχετικά με την παύλα μπορεί να υπάρξει ένα ερώτημα: Γιατί να μην κολλά επάνω στις λέξεις; Να, για παράδειγμα, δες τι γίνεται με όλα τα άλλα σημεία στίξης: κολλάνε επάνω στις λέξεις. Η παύλα γιατί να μην κολλά; Στο πηγάδι κατούρησε;

Το θέμα είναι το εξής: όλα τα άλλα σημεία στίξης (εκτός, ίσως, από το θαυμαστικό) είναι αρκετά παλιά. Η παύλα – εκτός αν κάνω τρομερό λάθος – είναι πιο πρόσφατη. Δεν υπήρχε παλιά. Και, παρότι ουσιαστικά συντακτικό σημείο στίξης (όχι σχολιαστικό, όπως το θαυμαστικό), είναι κάπως ιδιαίτερο, και έχει κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους. Ακόμα και σαν να ήταν σχολιαστικό!

Η παύλα, σε κάποια κείμενα, μπορεί να βρεθεί να αντικαθιστά μέχρι και την τελεία, ή μπορεί να μπαίνει και μαζί με την τελεία. Ή όπου αλλού μπορείς να διανοηθείς. Πολλοί πιστεύουν, δε, ότι χρησιμοποιείται απλώς για να τονίσει την επόμενη λέξη, ή φράση: ή τη λέξη, ή φράση, που κλείνεται ανάμεσα στις παύλες.

Επικρατεί μια σύγχυση.

Αλλά, στην πραγματικότητα, σύγχυση δεν υφίσταται. Είναι συντακτικό σημείο στίξης, ουσιαστικά, όχι σχολιαστικό.

Όλα τα άλλα σημεία στίξης κολλάνε επάνω στις λέξεις, ναι. Αλλά κολλάνε ανεξαιρέτως (πλην της παρένθεσης) στο τέλος της λέξης, ποτέ στην αρχή. Κόμμα, τελεία, άνω τελεία, ερωτηματικό, θαυμαστικό... τα έχετε δει ποτέ στην αρχή; Πάντα στο τέλος κολλάνε.

Και ρωτάω τώρα: Η παύλα πού κολλάει; Στην αρχή, ή στο τέλος;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Οκτωβρίου (21/10)


Sanjulián (τέχνη) & Rudolf Kalvach (παράξενες κάρτες – 1907) & Hannah Flowers (τέχνη) & Το σπίτι που εξαφανίστηκε & Michael Kaluta (τέχνη) & Οι εικονογράφοι του Poe & Η γηραιότερη χελώνα της γης (αθάνατη;) & 221 Camera Obscuras & Infinite Jungle (στον browser σας) & Robin F. Williams (τέχνη) & Rottweilin (τέχνη) & Στα ίχνη των Shonokin (του Manly Wade Wellman) & Κόμιξ με τον Elric (1970) & περισσότερα στο LinX

 

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ παύλα


Σε ελληνικά κείμενα (λογοτεχνικά και μη) είναι αρκετά συχνό να συναντήσουμε το εξής συντακτικό φαινόμενο το οποίο θα δείξω με ένα απλό παράδειγμα γιατί έτσι είναι πολύ πιο εύκολο:

Οι καβαλάρηδες έρχονταν μέσα από το λιόγερμα, πάνω από τους λόφους –μια ντουζίνα φιγούρες σε ψηλά άλογα, γκρίζα και λευκά, με μανδύες να τινάζονται πίσω τους–, αλλά δεν είχαν προσέξει ότι στο κατόπι τους ήταν τέσσερις απειλητικές κατάμαυρες σκιές...

Αυτό το κείμενο μοιάζει καλό, γενικά· και είναι, ουσιαστικά. Αλλά προσέξτε πώς χρησιμοποιούνται οι παύλες. Σαν παρενθέσεις! Η πρώτη παύλα κολλάει επάνω στο μια και η δεύτερη (που κλείνει την παρένθεση) κολλάει επάνω στο τους· και μετά απ’αυτή τη δεύτερη παύλα έρχεται κι ένα κόμμα.

Εδώ το πρόβλημα είναι διπλό.

Πρόβλημα πρώτο: Γιατί οι παύλες να κολλάνε επάνω στις λέξεις σαν να είναι παρενθέσεις; Η παύλα δεν είναι παρένθεση· είναι τελείως διαφορετικό σημείο στίξης.

Πρόβλημα δεύτερο: Τι δουλειά έχει το κόμμα μετά την παύλα; Δεν έχει καμία δουλειά εκεί· η παύλα, κανονικά, το αντικαθιστά. Δεν είναι παρένθεση.

[Συνέχισε να διαβάζεις]