Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
28 / 8 / 2021

Σίγουρα πράγματα. Θα αυξηθούν, εκτός αν αντιδράσετε όπως έπρεπε ήδη να είχατε αντιδράσει από καιρό. Και τώρα χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη αντίδραση.

Γνωστά πλέον τα καθαρά φασιστικά μέτρα: εμβολιασμός ή rapid test· ή, σε ορισμένες άλλες περιπτώσεις, εμβολιασμός ή αποκλεισμός. (Τα λέγαμε εδώ και μήνες ότι θα γίνουν αυτά τα αίσχη αλλά κάποιοι δεν μας άκουγαν· τότε ήταν «συνωμοσιολογία».) Έχουν φάει τα λυσσακά τους οι άθλιοι να βάλουν τους πάντες με το ζόρι να κάνουν τα μη-εμβόλια, και μετά λένε ότι, όχι, δεν είναι υποχρεωτικός ο εμβολιασμός... Εγώ απλά θα θέσω την ερώτηση που έκανε ένας τυχαίος τύπος στο Twitter: Γιατί, ρε παιδιά, πότε θα ήταν υποχρεωτικός; Αν έρχονταν τέσσερις, σε άρπαζαν, σε έχωναν σ’ένα βανάκι, σε έδεναν, και σου έκαναν με το ζόρι το εμβόλιο;

Αλλά ας τα αφήσουμε αυτά. Είπαμε, θα γράψουμε προφητεία σήμερα...

Οι ανεμβολίαστοι εργαζόμενοι θα κάνουν συστηματικά rapid test. Όποιοι θέλουν να μπουν σε συγκεκριμένους χώρους θα πρέπει να κάνουν rapid test. Όποιοι θέλουν να ταξιδέψουν εκτός νομού (έτσι λένε τα τελευταία νέα) θα πρέπει να κάνουν rapid test. Διάφοροι που διακατέχονται έτσι κι αλλιώς από την παράνοια του κορονοϊού και τρέμουν κάθε ώρα και στιγμή μην έχουν το μικρόβιο, παρότι αισθάνονται υγιείς (σωματικά τουλάχιστον), θα συνεχίσουν να τρέχουν να κάνουν συνέχεια το rapid test ή το PCR.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ότι τα τεστ, γενικά, θα αυξηθούν.

Τι ξέρουμε για τα τεστ; Ότι όσο πιο πολύ χρησιμοποιούνται (για να το πούμε απλά, χωρίς περίπλοκους τεχνικούς όρους) τόσο μεγαλύτερη πιθανότητα έχουν να βγάλουν λάθος αποτέλεσμα (false positive). Αυτό, σε συνδυασμό με την αύξηση των τεστ, θα μας δώσει πάρα πολλά ψευδώς θετικά αποτελέσματα. Επίσης, ακόμα και τα αληθινά θετικά αποτελέσματα, απλά δείχνουν ότι είσαι φορέας του ιού, ασυμπτωματικός, και συνήθως δεν μπορείς να μεταδόσεις τον ιό. Ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις που κάποιος κάνει το τεστ και είναι πραγματικά άρρωστος (οπότε και μπορεί να μεταδώσει τον ιό), αλλά αυτός ούτως ή άλλως θα το ήξερε ήδη γιατί θα αισθανόταν άρρωστος.

Τα rapid test και τα PCR είναι, καταφανώς, τελείως άχρηστα για να περιορίσουν την πανδημία (που, στην πραγματικότητα, είναι μια απλή επιδημία) αλλά πολύ χρήσιμα για να τρομοκρατείς τον κόσμο με χιλιάδες «κρούσματα» (που, ουσιαστικά, δεν είναι κρούσματα, δεν είναι ασθενείς: είναι ή false positive αποτελέσματα ή άκακοι φορείς του ιού).

Τώρα, τα τεστ χρησιμοποιούνται και ως όπλο για να τιμωρήσουν τους ανεμβολίαστους. Γιατί, αν τόσο καιρό είχαν κανένα νόημα, γιατί δεν γίνονταν από όλους;

Το μέτρο είναι καθαρά ναζιστικό, και το μόνο αποτέλεσμα που θα φέρει είναι η αύξηση των «κρουσμάτων» (όπως αποκαλούνται τα ψευδή αποτελέσματα των τεστ), αφού μια πολύ μεγάλη μερίδα του πληθυσμού θα υποχρεώνεται να κάνει συνεχόμενα τεστ, και όσοι παρανοϊκοί έκαναν από μόνοι τους συνέχεια τεστ θα εξακολουθήσουν να τα κάνουν.

Τα κρούσματα θα χτυπήσουν κόκκινο και, μετά, θα αρχίσουν τα στρατευμένα ΜΜΕ και ο κορονογιατροί να μιλάνε για μεγαλύτερη εξάπλωση της «πανδημίας» και ανάγκη για περισσότερες δόσεις εμβολίων. Επίσης, θα ισχυρίζονται, ανυπόστατα, ότι οι ανεμβολίαστοι φταίνε για αυτή την αύξηση ενώ, στην πραγματικότητα, κάτι τέτοιο δεν θα ισχύει.

*

Εντάξει, γνωρίζαμε ήδη ότι το παιχνίδι τους είναι στημένο. Φαινόταν από τις άκριες. Τώρα δεν χρειάζεται καν να κοιτάξεις στις άκριες. Είναι in your face. Ξεδιάντροπα τελείως.

Μην εμβολιάζεστε. Μην δέχεστε να σας κάνουν τεστ.

Μπλοκάρετε πλήρως το σύστημά τους, αλλιώς θα δούμε ακόμα χειρότερα αίσχη όσο περνά ο καιρός.

Δεν έχουν κανένα δικαίωμα να υποχρεώνουν τον κόσμο στην οποιαδήποτε ιατρική πράξη.

Θα υποφέρουν άνθρωποι από αυτή την παράνοια αν δεν μπει κάποιο φρένο αποφασιστικά ΤΩΡΑ.

Εγώ ήταν τις προάλλες να ταξιδέψω με πλοίο, αλλά δεν ταξίδεψα, όχι επειδή δεν έχω να πληρώσω το τεστ αλλά επειδή αρνούμαι να λάβω μέρος στο σιχαμερό, φασιστικό παιχνίδι που έχουν στήσει.

Αυτό πρέπει να το κάνετε ΟΛΟΙ.

Πλήρης άρνηση συμμόρφωσης με τέτοια φασιστικά μέτρα. Αν δεν το κάνετε, θα υποφέρετε, είτε είχατε κάνει τώρα τις δυο πρώτες δόσεις του εμβολίου είτε όχι. Δεν είναι ένα παιχνίδι που τελείωσε ή θα τελειώσει σύντομα. Είναι ένα παιχνίδι που θα τραβήξει σε βάθος χρόνου. Και προσωπικά πιστεύω ότι θα τραβήξει μέχρι που θα αντιδράσετε αποφασιστικά για να βάλετε φρένο.

Από εσάς εξαρτάται.

Η «πανδημία» μπορεί να συνεχίζεται επ’άπειρον – αυτή ή οι παραλλαγές της – για όσο συμφέρει κάποιους. Και αυτό το συμφέρον μπορεί να είναι είτε οικονομικό, είτε κοινωνικού ελέγχου, είτε ακόμα και να γίνεται για λόγους μείωσης του πληθυσμού, όπως έχουν ήδη ισχυριστεί πολλοί. Πάντως, ακόμα κι αν δεν ισχύει το τελευταίο, τα δύο πρώτα ισχύουν σίγουρα. Δεν είναι υγειονομικά τα μέτρα. Είναι ξεκάθαρα φασιστικά, απολυταρχικά μέτρα για την καταπίεση του πληθυσμού.

Δείτε τις προάλλες τι χαρτάκι βρήκα πεταμένο στους δρόμους της Αθήνας:

Το βλέπετε αυτό;

Εξυπηρέτηση; Όχι, παιδιά μου, αυτό δεν είναι εξυπηρέτηση· αυτό είναι παραοικονομία. Έχει δημιουργηθεί μια πλαστή ανάγκη – μια πλαστή υποχρέωση – για να γίνονται τα τεστ και ορισμένοι βγάζουν χρήματα από αυτό. Εις βάρος σας. Η κυβέρνηση σε βάζει να κάνεις, εξαναγκαστικά, κάτι που δεν σου χρειάζεται, και πρέπει να πληρώνεις γι’αυτό, ενώ κάποιοι επωφελούνται περισσότερο ή λιγότερο παρασιτικά.

Κι αν κάποιος νομίζει ότι η «πανδημία» για την οποία ακούει στην τηλεόραση είναι πιο τρομαχτική από όλο αυτό που συμβαίνει μέσα στην κοινωνία, είναι, για εμένα, τελείως ηλίθιος.

Να αντιμετωπιστεί η επιδημία που υπάρχει; Ναι, φυσικά. Εννοείται. Αλλά όχι με φασιστικά μέτρα που ουσιαστικά δεν την αντιμετωπίζουν αλλά την εργαλειοποιούν για το συμφέρον κάποιων.

Ο Πρωθυπουργός σας (γιατί δεν θεωρώ ότι είναι δικός μου αρχηγός αυτός ο υπάνθρωπος) παράγγειλε, απ’ό,τι ξέρω, 30 εκατομμύρια δόσεις εμβολίων τα οποία είχαν κυκλοφορήσει προχτές το απόγευμα με άδεια «έκτακτης ανάγκης». Κατασπατάλησε δημόσιο χρήμα γι’αυτό.

Ρώτησε κανέναν μας αν ήθελε να κάνει εμβόλιο;

Όχι. Μόνος του πήρε την απόφαση, σε συνεργασία με την ομήγυρή του και τους εξωτερικούς συνεργάτες τους, για δικό τους κοινό συμφέρον.

Και τώρα τι θέλει; Να εξαντλήσει όλες τις δόσεις, όπως έχει υποσχεθεί στους συνεργάτες του. Και θα το προσπαθήσει πάση θυσία, καταπιέζοντάς σας μέχρι να φτύσετε αίμα, θυσιάζοντας ακόμα και τις ζωές σας από τις παρενέργειες των πειραματικών αυτών σκευασμάτων.

Και μετά, τι θα κάνει μάλλον; Θα παραγγείλει κι άλλα εμβόλια! Χωρίς να σας ρωτήσει.

*

Να προτείνω ένα εναλλακτικό σχέδιο;

Ακόμα κι αν υποτεθεί ότι μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε αυτά τα υποτιθέμενα εμβόλια, δεν ήταν ανάγκη να γίνει παραγγελία τόσων δόσεων εξαρχής. Μπορούσε να ερωτηθεί ο κόσμος και όσοι ήθελαν να κάνουν εμβόλιο να το δηλώσουν, και μετά να παραγγελθεί η ανάλογη ποσότητα.

Γιατί δεν έγινε αυτό; Για αναρωτηθείτε...

Το μόνο σίγουρο είναι ότι εγώ θέλω τα λεφτά μου πίσω, γιατί ποτέ δεν συμφώνησα να κάνω 3 δόσεις εμβολίου. Μου χρωστάνε κάπου 15-20 ευρώ, γιατί τόσο νομίζω πως βγαίνει το κόστος τους. Περιμένω να μου τα αφαιρέσουν από την επόμενη φορολογική δήλωση.

 

 

Alternate link: https://fantastikosorizontas.gr/skiodi-paralipomena/_profiteuo_afksisi_krousmaton

 

26 / 8 / 2021

Αυτό είναι το επίσημο τρέιλερ της καινούργιας ταινίας Dune που θα κυκλοφορήσει προσεχώς.

Μοιάζει με όλα τα σύγχρονα τρέιλερ: ποντάρει στον εντυπωσιασμό με πανοραμικά πλάνα, μεγάλες εκρήξεις, πελώριους στρατούς, και πομπώδεις ατάκες. Δεν μπορείς πραγματικά να κρίνεις και τίποτα για την ταινία από αυτό. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι δεν φανταζόμουν τον Πολ Ατρείδη καθόλου έτσι όπως τον παρουσιάζει αυτή η ταινία. Καθόλου έτσι.

Ίσως, όμως, τελικά να είναι καλή· ποτέ δεν ξέρεις. Αν και έχω τις ανησυχίες μου ότι ίσως να μην είναι, όπως έχω ξαναγράψει παλιότερα. Διότι, παρά τον αξιοσημείωτο σάλο γύρω από το όνομά του, προσωπικά δεν εμπιστεύομαι και τόσο τον κύριο Villeneuve. Το καινούργιο Blade Runner που έφτιαξε δεν μου άρεσε καθόλου· δεν είχε καμία σχέση με την ατμόσφαιρα και την αισθητική του αρχικού Blade Runner, που ήταν εκπληκτικό. Ακόμα και σήμερα όταν το βλέπεις παθαίνεις την πλάκα σου. Κι ακόμα μου σηκώνεται η τρίχα ακούγοντας τον Rutger Hauer να μιλά. Ο άνθρωπος ήταν εξωφρενικά καλός στον ρόλο του.

Όπως και νάχει, το Dune είναι ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία (καθώς επίσης και οι άμεσες συνέχειές του) μαζί με το Amber του Zelazny και μερικά άλλα. Ελπίζω να μην το καταστρέψουν τελείως. Η παλιά ταινία Dune δεν ήταν και τόσο άσχημη· είχε κάτι το ανεπανάληπτα ψυχεδελικό που νομίζω ότι ταίριαζε... αν και, ομολογουμένως, ο Βαρόνος Χαρκόνεν ήταν αστείος.

Αλλά, ξέχασα, την καινούργια ταινία Dune μάλλον δεν θα μπορέσουμε να τη δούμε καθόλου στους κινηματογράφους έτσι κι αλλιώς, με τα φασιστικά μέτρα της κορονοκρατίας. Εκτός άμα είσαι πρόθυμος να κάνεις rapid test για να πας μετά να δεις μια ταινία. Πράγμα που δεν είμαι πρόθυμος να κάνω. Γενικά, δεν είμαι πρόθυμος να κάνω κανένα γαμημένο rapid test εκτός αν είναι θέμα ζωής και θανάτου ή κάτι παρόμοια σημαντικό. Από εμένα, οι πορνίατροι της κορονοκρατίας δεν θα βγάλουν ούτε ένα ευρώ.

 

24 / 8 / 2021

Διάβασα το The Scarlet Plague του Jack London, και η αλήθεια είναι πως θα το είχα τελειώσει νωρίτερα, γιατί το βιβλίο είναι μικρό, αλλά τύχαινε τελευταία να έχω κάτι δουλειές. Δεν είναι μυθιστόρημα, ουσιαστικά· νουβέλα είναι. Οι εντυπώσεις που μου άφησε ήταν καλές. Μου άρεσε. Ο τρόπος γραφής του Λόντον είναι απλός, ξεκάθαρος, λιτός, χωρίς να είναι απλοϊκός. Αφήνει την πολυπλοκότητα της σκέψης του να φανεί μέσα από τα γραφόμενά του αντί να προσπαθεί με την πολυπλοκότητα των γραφόμενών του να κρύψει την απλοϊκότητα της σκέψης του.

Το προτείνω ανεπιφύλακτα στους πάντες, είτε τους αρέσει η (επιστημονική) φαντασία είτε όχι. Μπορείς να το πεις όπως θέλεις το βιβλίο. Από μεταποκαλυπτικό σκηνικό μέχρι σχολιασμό για τον ανθρώπινο πολιτισμό. Μπορείτε, επίσης, να το κατεβάσετε δωρεάν από εδώ (και πιθανώς και από αλλού), νόμιμα· το copyright έχει λήξει ύστερα από τόσα χρόνια: το βιβλίο ανήκει επισήμως στο public domain.

Ένα πράγμα, όμως, μου έκανε τρομερή εντύπωση διαβάζοντας το άρθρο της Wikipedia για το The Scarlet Plague. Γράφει: The book was noted in 2020 as having been very similar to the COVID-19 pandemic, especially given London wrote it at a time when the world was not as quickly connected by travel as it is today.

Και αληθινά αναρωτιέμαι: πού βλέπουν την ομοιότητα ανάμεσα στον Covid και στην Πορφυρή Πανούκλα που περιγράφει ο Τζακ Λόντον; Γιατί εγώ δεν παρατήρησα καμία απολύτως ομοιότητα καθώς διάβαζα το βιβλίο, παρά μόνο στο ότι και τα δύο είναι λοιμώδη νοσήματα. Η Πορφυρή Πανούκλα είναι ένα πράγμα χειρότερο από τον μεσαιωνικό Μαύρο Θάνατο (τη βουνωνική πανώλη που υπάρχει ώς σήμερα – δεν έχει ακόμα εξαφανιστεί)· αφανίζει το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας· στοίχημα είναι αν μένει ζωντανό το 1%. Δεν είναι καν αναπνευστικό νόσημα, απ’ό,τι φαίνεται μέσα στην ιστορία, δεν κάνει πνευμονίες.

Ποια σχέση υπάρχει με τον Covid, που η πιθανότητα να σε σκοτώσει – αν τον κολλήσεις καν – είναι γύρω στο 0,05%;

Καμία, προφανώς.

Αλλά έχουμε καταντήσει σήμερα να συγκρίνουμε την οποιαδήποτε λοιμώδη νόσο με τον Covid, λες και ο Covid είναι το τέλος του κόσμου (όπως θέλουν τα mainstream media, παραπλανητικά, να μας κάνουν να πιστέψουμε).

Έχουμε φτάσει στο άκρο της θανατοφοβικής παράνοιας και κινδυνεύουμε να πέσουμε στον γκρεμό που είναι ένα βήμα παραδίπλα.

 

24 / 8 / 2021
COVID FREE ΠΛΑΝΗΤΗΣ
Εισέρχεστε στην ατμόσφαιρα μόνο με
—πιστοποιητικό εμβολιασμού
—πιστοποιητικό νόσησης από Covid-19 εντός 3 μηνών
—PCR test εντός 72 ωρών
—rapid test εντός 24 ωρών.
Μέσα στον πλανήτη κυκλοφορούν ΜΟΝΟ εμβολιασμένα άτομα· οι ανεμβολίαστοι έχουν εξολοθρευτεί για την ασφάλεια όλων μας.

*

Ο Ρασνάγκ’τεβ’τρικ πήρε το βλέμμα του από την οθόνη του κεντρικού συστήματος της γέφυρας του αστροσκάφους Μαύρος Ταξιδευτής, και είπε στον Βονιρ’μάοκ’σαντ’κ: «Το ξέραμε πως οι Γήινοι είναι μαλάκες, αλλά αυτό παραπάει...»

Ο Βονιρ’μάοκ’σαντ’κ κούνησε τις κεραίες του καταφατικά. «Και νόμιζα ότι δεν μπορούσαν να γίνουν τα πράγματα χειρότερα από την τελευταία φορά που περνούσαμε από εδώ.»

Η Πλοίαρχος Φιν’φιν’μάνδερ’ν είπε: «Αφήστε τους στον “Covid free” πλανήτη τους! Πάμε πάλι προς τη σκοτεινή μεριά του κοντινού δορυφόρου, όπου ακόμα κυκλοφορούν λογικές οντότητες.»

 

22 / 8 / 2021

Ορισμένες φορές γράφεις ένα μυθιστόρημα και κάποια κομμάτια θεωρείς – καθώς τα γράφεις – ότι δεν είναι και τόσο καλά, ή ότι θα μπορούσαν να ήταν καλύτερα, ή ότι, ίσως, είναι λίγο βαρετά. Αλλά είναι απαραίτητα για την πλοκή και δεν μπορείς να τα αποφύγεις. Οπότε κάνεις εκείνο που πρέπει να κάνεις για να συνεχιστεί ομαλά η ιστορία.

Μετά, όμως, όταν διορθώνεις ολόκληρο το βιβλίο από την αρχή, μπορεί να συναντήσεις αυτά τα κομμάτια που δεν θεωρούσες και τόσο καλά και να έχεις μια τελείως διαφορετική άποψη. Μπορεί να σου φαίνονται καταπληκτικά και να απορείς γιατί, όταν τα έγραφες, ήταν δυνατόν ποτέ να είχες διανοηθεί ότι ίσως να ίσχυε κάτι άλλο.

Κι αυτό, για εμένα, είναι ακόμα μια απόδειξη για το πόσο υποκειμενική μπορεί να είναι η εμπειρία της λογοτεχνίας, είτε για τον αναγνώστη είτε για τον συγγραφέα.

Κάποιες σταθερές αξίες σίγουρα υπάρχουν, όμως αποκεί και πέρα πολλά πράγματα μπορεί να εξαρτώνται ακόμα και από τη δική σου ψυχική κατάσταση την ώρα που γράφεις ή διαβάζεις κάτι.

 

84η σελίδα από τις 182

Προηγούμενη σελίδα

Επόμενη σελίδα

 

Επίσης . . .

Επιλογές Οκτωβρίου (6/10)


Jon Ching (παράξενη τέχνη) — Busy Bodies (φιλμ μικρού μήκους) — Διαλυμένα αυτοκίνητα στο Λονδίνο του ’90 — Το Μικρό Βιβλίο της Ειρήνης (1970) — Walter Simonson (φανταστική τέχνη) — Kelly Freas & Star Trek — Virgil Finlay & A. Merritt — Mick Farren (1943 - 2013) (ροκ μουσικός, συγγραφέας φαντασίας) — Panic (φιλμ μικρού μήκους – 1979) — Οι μύθοι του La Fontaine με εικόνες του Percy J. Billinghurst — Boris Artzybasheff (τέχνη, οι Μύθοι του Κόσμου) — Adventures of Monsieur De Mailly του David Lindsay (1876-1945) — Styrbiorn the Strong, του E. R. Eddison (1882-1945) — 10 νοτιοκορεάτικες ταινίες επιστημονικής φαντασίας — Bastardica (μπασταρδεύοντας γραμματοσειρές) — Wyrd Daze (περιοδικά, δωρεάν)

 

Βιβλιοκριτική: Swords and Deviltry· Swords Against Death, του Fritz Leiber


Έχω δύο ανθολογίες που περιλαμβάνουν, συνολικά, όλες τις ιστορίες του Fritz Leiber με τον Fafhrd και τον Gray Mouser. Παλιότερα, είχα διαβάσει μια ιστορία από τη δεύτερη ανθολογία· δεν θυμάμαι ποια ακριβώς, αλλά θυμάμαι ότι μου άρεσε. Τώρα, αποφάσισα να διαβάσω και τις δύο ανθολογίες, ξεκινώντας από την πρώτη, κανονικά.

Έχω ακούσει πολλά για τον Fritz Leiber, ειδικά για τις ιστορίες του με τον Fafhrd και τον Gray Mouser στην Lankhmar, και μάλιστα από διάφορους γνωστούς συγγραφείς (όπως Moorcock, για παράδειγμα). Οι περισσότεροι φαίνεται να τον θαυμάζουν: ίσως να τον θεωρούν και κάτι το ιδιαίτερο. Αυτό είχε δημιουργήσει μέσα στο μυαλό μου μια κάποια εντύπωση για τον Leiber η οποία δεν βγήκε πραγματική, δυστυχώς. Δεν απογοητεύτηκα ακριβώς από όσα που έχω διαβάσει ώς τώρα, αλλά δεν ήταν και εκείνο που περίμενα. Περίμενα κάτι που θα με συνεπάρει και θα με ξαφνιάσει όπως το Amber του Zelazny· όμως δεν είναι τέτοιο πράγμα. Όχι για εμένα, τουλάχιστον.

Μέχρι στιγμής έχω διαβάσει τα πρώτα δύο βιβλία – το Swords and Deviltry και το Swords Against Death – δηλαδή, τη μισή πρώτη ανθολογία. Αυτά τα δύο βιβλία, φυσικά, περιλαμβάνουν διάφορες ιστορίες, διάφορες περιπέτειες του Fafhrd και του Mouser. Μην ξεχνάτε ότι ο Leiber έγραφε για περιοδικά, οπότε υποχρεωτικά οι ιστορίες είναι μικρού μήκους η καθεμία· όμως είναι πολλές. Και εδώ δεν είναι τοποθετημένες με τη σειρά που τις έγραψε ο Leiber, αλλά με την ιστορική τους συνέχεια – έτσι όπως ο Leiber τις κατέταξε ύστερα από χρόνια. Οι ιστορίες, όμως, που είχε γράψει παλιότερα διαφέρουν αρκετά από τις νεότερες – και το καταλαβαίνεις εύκολα ότι γράφτηκαν πριν. Αυτές οι παλιότερες ιστορίες είναι απλές περιπέτειες όπου δυο τυχοδιωκτικοί ήρωες συναντούν κάτι παράξενα ή επικίνδυνο, ή και τα δύο μαζί, και κάπως το προσπερνάνε ή το κατατροπώνουν, και συνεχίζουν τον δρόμο τους, πηγαίνοντας σε άλλες περιπέτειες. Οι νεότερες ιστορίες μοιάζει να έχουν περισσότερο υπόβαθρο και να ασχολούνται πιο πολύ με τον κόσμο γύρω από τους ήρωές μας, καθώς και με το ποιοι πραγματικά είναι αυτοί, και τι θέλουν. Γενικά, είναι πιο γεμάτες, ας πούμε, από πληροφορίες. Οι δύο πρώτες ιστορίες, δε, στο Swords and Deviltry είναι ξεκάθαρα ιστορικό υπόβαθρο του Fafhrd και του Mouser· και είναι και οι δύο αρκετά καλές. Προσωπικά, προτιμώ αυτή του Mouser: είναι τρομερά διαβολική και ατμοσφαιρική. Αυτή του Fafhrd είναι... έτσι κι έτσι· και νομίζω ότι κάποιος θα μπορούσε να την ονομάσει ακόμα και «μισογύνικη» με όλες αυτές τις «καταπιεστικές γυναίκες-μάγισσες» της φυλής του Fafhrd· αλλά δεν πιστεύω ότι η πρόθεση του συγγραφέα ήταν τέτοια.

Το γεγονός, όμως, ότι μπλέκει ιστορίες που έγραψε παλιότερα με ιστορίες που έγραψε μετά δημιουργεί κάποια κενά, ίσως και κακώς εννοούμενες παραδοξότητες. Αν και καταφέρνει αρκετά καλά να συνδέσει μεταξύ τους όλες αυτές τις ιστορίες που έγραψε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, σου δίνεται η εντύπωση ότι μερικά πράγματα δεν δένουν ακριβώς. Και το πιο χτυπητό είναι ότι στην πρώτη ιστορία με τον Gray Mouser – αυτή την ιστορία που μου άρεσε πάρα πολύ – ο Mouser είναι μάγος, και κάνει μάλιστα κάποιες πολύ διαβολικές και ισχυρές μαγείες. Στις επόμενες ιστορίες, ωστόσο, δεν φαίνεται ο Mouser να έχει καμία μαγική γνώση! Πώς είναι δυνατόν αυτό; Εγώ περίμενα ότι κάπου και στις επόμενες περιπέτειες ο Mouser θα έκανε κάτι το μαγικό. Μετά από δύο ολόκληρα βιβλία, όμως, δεν έχει κάνει τίποτα...

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Σεπτεμβρίου (22/9)


Η «σατανική» Σταχτοπούτα του Netflix — Έξι Μέρες στον Luna One — Solarpunk πραγματικότητα — Η «κοσμική αμνησία» των μαύρων τρυπών — Το κρυφό περιοδικό επιστημονικής φαντασίας — Ιστορίες με λυκανθρώπους (1828-1931) — Οι παράξενες ιστορίες του Bertram Atkey — Ιστορίες με τρολ — Professor H's Wayback Machine — Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων της επιστημονικής φαντασίας — Εικονογραφήσεις του Harry Clarke για τα παραμύθια του Hans Christian Andersen — Paul Vincent Woodroffe (1875–1954) — Ντοκιμαντέρ για την επιστημονική φαντασία και άλλα σχετικά — 10 B-movies επιστημονικής φαντασίας — Symphonie Fantastique — Ένα παλιό βιβλίο «μεταμορφώσεων» — Η τέχνη του Eugene Tssui — Zendik Farm Arts Commune — King Gizzard & The Lizard Wizard — και πολύ περισσότερα έρχονται στο LinX