(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)

Triadobatrachus massinoti, a proto-frog from the Early Triassic of Madagascar.

Δεν είναι υπέροχοι;

Τελευταία, γράφω κάτι που με έχει οδηγήσει να ψάχνω για αμφίβια και, περισσότερο, για τις σαλαμάνδρες.

Νομίζεις ότι αυτό είναι ερπετό; Κάνεις λάθος· δεν είναι ερπετό, είναι σαλαμάνδρα της φωτιάς. Μια πολύ συνηθισμένη ευρωπαϊκή σαλαμάνδρα που κυκλοφορεί και στο Ελλαδιστάν. Και είναι αμφίβιο, όπως ο βάτραχος.

Επίσης, αξιοσημείωτοι και οι μύθοι για τις σαλαμάνδρες. Και για το ιαπωνικό kappa. Και τι εννοεί ότι τραβούσε ένα shirikodama από τα οπίσθια του θύματός του, και ότι αυτό περιείχε την ψυχή του;; Κουβαλούσαν την ψυχή τους στον κ*λο τους; Τι φαντασία αυτοί οι ανατολίτες, γαμώτο…

Αυτός ο φίλος κάνει διακοπές· μην ενοχλείτε.

Τι να πει κανείς γι'αυτούς εδώ τους τύπους;

Είναι απλοί γείτονες ή φίλοι; Λες να σχεδιάζουν να πάνε διακοπές σε βουνό ή θάλασσα;

Χμμμ...

Μυστηριακές Οντότητες

Μια πολύ κακιά κυρία με όμορφα μαλλιά και μακριά ουρά.

Την παντρεύεσαι;

Μυστηριακές Οντότητες

Πρόσφατα παρατήρησα ότι, αν χρησιμοποιείς Internet Explorer ή Edge για να βλέπεις αυτό το blog, κάποιες εικόνες δεν παρουσιάζονται σωστά· βγαίνουν σαν μουντζουρωμένες. Αυτό οφείλεται στο ότι παρουσιάζονται σε κλίμακα: δηλαδή, είναι μεγαλύτερες αλλά, μέσω CSS, μικραίνουν. Αν τις κάνεις drag σε ένα πλαϊνό tab θα τις δεις στο κανονικό τους μέγεθος.

Δυστυχώς δεν φαίνεται να μπορώ να κάνω κάτι, για την ώρα, για να λύσω αυτό το πρόβλημα. Το μόνο που θα μπορούσα να κάνω είναι να ανεβάζω μικρότερες εικόνες γενικά, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι θέλω να το κάνω αυτό – όχι σε όλες τις περιπτώσεις τουλάχιστον. Θέλω ο αναγνώστης να μπορεί να κατεβάσει και μια μεγαλύτερη εικόνα αν θέλει αλλά χωρίς εγώ να έχω ανεβάσει δύο εικόνες στον server.

Επομένως, τι λύση έχω να δώσω; Η μόνη λύση που μπορώ να δώσω είναι να βλέπετε αυτό το blog με κάποιο καλύτερο browser, όπως Chrome ή Firefox. Και, όπως πάντα, προτείνω το Firefox.

Προσθήκη:

(9.20 μμ)

Μετά από κάποιες δοκιμές που έκανα ακόμα, διαπίστωσα ότι αν βγάλεις τη σκιά γύρω από το κάθε post, τότε οι εικόνες αλλοιώνονται σε λιγότερες περιπτώσεις. Επομένως, δεν νομίζω ότι φταίει η κλιμάκωση της εικόνας. Φταίει ότι όλα αυτά τα γραφικά (σκιές, διάφορα background κτλ) πέφτουν λιγάκι βαριά στο Explorer και στο Edge. Ίσως να το παράκανα στο design με τη CSS αυτή τη φορά. Αλλά – γαμώτο! – μου αρέσει αυτό το στιλ και, για την ώρα τουλάχιστον, θα το κρατήσω αν δεν βρω τίποτα καλύτερο, ελπίζοντας ότι η Microsoft θα βελτιώσει τα browser της και ότι περισσότερος κόσμος θα βάλει μυαλό και θ’αρχίσει να χρησιμοποιεί Firefox. :-)

Επιπλέον, οι περισσότεροι επισκέπτες στο site μου φαίνεται να χρησιμοποιούν Chrome, απ’ό,τι μου δείχνουν τα στατιστικά (όσο αξιόπιστα μπορούν να είναι), και μετά χρησιμοποιούν Firefox. Ελάχιστοι χρησιμοποιούν Explorer, κι ακόμα λιγότεροι Edge. Κακώς, βέβαια. Οι περισσότεροι θα έπρεπε να χρησιμοποιούν Firefox. (Το ξέρω ότι μόλις πρότεινα το Firefox για τρίτη φορά σ’αυτό το post!)

Αρκετές φορές βλέπω βιβλία να βαφτίζονται ως “φανταστική λογοτεχνία” (ή “λογοτεχνία του φανταστικού”, ή “λογοτεχνία φαντασίας”) χωρίς πραγματικά να είναι. Μη με παρεξηγείτε: δεν έχω κανέναν πολύ περιορισμένο ορισμό για το τι είναι φανταστική λογοτεχνία. Για την ακρίβεια, ο ορισμός μου για τη φανταστική λογοτεχνία είναι, αντιθέτως, πολύ ανοιχτός. Δεν την περιορίζω σε βιβλία με ξωτικά, ορκ, και νάνους. Δεν την περιορίζω σε βιβλία με δράκους ή με μικρούς μάγους. Δεν την περιορίζω καν σε βιβλία όπου πρέπει υποχρεωτικά να υπάρχει μαγεία όπως ορίζεται συνήθως η μαγεία στη φανταστική λογοτεχνία. Ούτε σε βιβλία που πρέπει να διαδραματίζονται σε αρχαϊκούς κόσμους. Ακόμα κι ένα βιβλίο που διαδραματίζεται σε μια άλλη πραγματικότητα, σε έναν άλλο κόσμο, διαφορετικό από τον δικό μας αλλά με τους δικούς του φυσικούς νόμους και συγχρόνως αυτοκίνητα και πολυκατοικίες, όπου δεν υπάρχει μαγεία (μάγοι που κάνουν ξόρκια, τελετές, ή κάτι παρόμοιο), πάλι “φανταστική λογοτεχνία” θα το έλεγα.

Αλλά κάποιοι φαίνεται να δίνουν αυτό τον ορισμό σε πράγματα που δεν μου μοιάζουν ούτε για φαντασίας ούτε καν για λογοτεχνία πολλές φορές. Αρκετά από αυτά είναι, για παράδειγμα, καθαρά συνωμοσιολογικά βιβλία, ή φιλοσοφικά βιβλία με μια κλίση προς το μυστικιστικό, ή απλά βιβλία λιγάκι πιο ευφάνταστα από τα συνηθισμένα. Δεν είναι φανταστική λογοτεχνία.

Για να είναι κάτι φανταστική λογοτεχνία πρέπει, κατά πρώτον, να είναι γραμμένο λογοτεχνικά – μορφή μυθιστορήματος, διηγήματος, κάτι τέτοιο, με πλοκή και χαρακτήρες. Και πρέπει να είναι φαντασίας υπό την έννοια όχι του “ε, είναι λιγάκι φαντασμένο”, ή του “είναι μυστικιστικό” ή “είναι φιλοσοφικό”, αλλά υπό την έννοια ότι διαμορφώνει μια εναλλακτική πραγματικότητα μέσα από το περιεχόμενό του διαφορετική από τη συμβατική.

Και γιατί μ’ενδιαφέρει, θα μου πεις, πώς ονομάζει ο καθένας το βιβλίο του. Ο μόνος λόγος που μ’ενδιαφέρει είναι επειδή δημιουργείται μια σύγχυση στο μυαλό πολλών ανθρώπων σχετικά με το τι είναι, τελικά, η φανταστική λογοτεχνία. Βλέπουν, μετά, ένα βιβλίο που λέει, πχ, για τις τελετές της Εκάτης στην Αρχαία Ελλάδα και νομίζουν ότι είναι φανταστική λογοτεχνία, ενώ καμία σχέση με φανταστική λογοτεχνία δεν έχει.

Δεν λέω ότι αυτά τα βιβλία δεν είναι καλά – μπορεί κάποια να είναι και πολύ καλά, μάλιστα – αλλά κατηγοριοποιούνται λάθος. Κακό και για αυτά και για τα βιβλία που είναι όντως φανταστική λογοτεχνία.