Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
21 / 5 / 2021

Αυτό είναι ένα βίντεο που πρέπει οπωσδήποτε να δείτε.

Και εννοώ, πρέπει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να το δείτε. Και πρέπει να βάλετε και όσο το δυνατόν περισσότερους άλλους να το δουν.

(Σε περίπτωση που το YouTube το «εξαφανίσει», το έχω ανεβάσει εδώ και μπορείτε να το κατεβάσετε.)

Εξηγεί εκείνο που κανονικά θα έπρεπε να είναι οφθαλμοφανές στον κόσμο: ότι η όλη υπόθεση με την «τρομερή πανδημία» του Covid είναι στημένη, και ότι τα εμβόλια που προωθούνται μανιωδώς δεν βοηθάνε αλλά είναι ένα μέσο κοινωνικοπολιτικού ελέγχου της ανθρωπότητας.

Σε έχουν κάνει να φοβάσαι, το ξέρω. Το καταλαβαίνω.

Αλλά πρέπει να σταματήσεις να φοβάσαι, γιατί ο φόβος σου σε οδηγεί μόνο στην καταστροφή.

Πρέπει να σταματήσεις να φοβάσαι, και να σταματήσεις να δέχεσαι ό,τι σου λένε.

Πες τους ΟΧΙ. Πες τους ότι δεν δέχεσαι τα «μέτρα» τους. Πες τους να βάλουν τα εμβόλιά τους στον κώλο τους. Είναι τόσο απλό.

Σήμερα, ο κόσμος έχει τρεις λόγους να φοβάται, τρεις λόγους που τον έχουν κάνει να φοβάται μέσω των στρατευμένων ΜΜΕ και της γλοιώδους κυβερνητικής προπαγάνδας που σέρνεται σαν σάπιο φίδι μέσα στα social media και σε άλλους χώρους του διαδικτύου.

Ο κόσμος φοβάται ότι θα πεθάνει από τον ιό Covid-19 (ενώ δεν θα έπρεπε να φοβάται γιατί είναι ένας ιός με πολύ μικρή πιθανότητα να σε σκοτώσει).

Ο κόσμος φοβάται τι θα πάθει αν δεν εμβολιαστεί: ότι δεν θα τον αφήνουν να ταξιδέψει, να δουλέψει, να ζήσει (ενώ δεν θα έπρεπε να φοβάται γιατί όσο περισσότεροι λέμε ΟΧΙ στα εμβόλιά τους τόσο μεγαλύτερη δύναμη έχουμε· η ελευθερία μας ανήκει σε εμάς, όχι σ’αυτούς).

Ο κόσμος φοβάται τι θα πάθει αν εμβολιαστεί με τα πειραματικά, άκρως επικίνδυνα που θέλουν να του επιβάλλουν να κάνει ξανά και ξανά ανά εξάμηνο (και είναι δικαιολογημένος να φοβάται· είναι όντως επικίνδυνα – αλλά είναι και δική του επιλογή αν θα τα δεχτεί).

Η σαπίλα του συστήματος έχει φτάσει στο αποκορύφωμα. Ο βόθρος έχει ξεχειλίσει και φτύνει δηλητηριώδεις σύριγγες.

Μην τους δίνετε ακόμα περισσότερο έλεγχο επάνω στις ζωές σας.

*

Τις προάλλες, ήμουν σε μια αγορά, και άκουσα μια γριά να λέει ότι έκανε τη δεύτερη δόση του εμβολίου και αισθάνεται άσχημα. Και επίσης έλεγε: «Κι ο άντρας μου, όταν έκανε τη δεύτερη δόση, κι αυτός χάλια αισθανόταν.»

Αλλά πάνε και το κάνουν! Παράλογα, παρότι το ίδιο τους το σώμα τούς προειδοποιεί ότι κάτι κακό συμβαίνει, πάνε και το κάνουν.

Και μια κυρία, η οποία πουλούσε πράγματα σ’αυτή την αγορά που έτυχε να βρεθώ, είπε: «Άσε, μη μου τα λες αυτά γιατί κι εγώ τώρα έχω προγραμματίσει να το κάνω. Εμείς πουλάμε κιόλας, και μπορεί να μη μπορούμε να πουλήσουμε άμα δεν το κάνουμε.»

Καταλαβαίνετε τι συμβαίνει εδώ;

Ο κόσμος εκβιάζεται για να κάνει τα πειραματικά εμβόλια. Δεν θέλει να τα κάνει. Ο φόβος του τον έχει κυριαρχήσει. Κοιτάζει από τη μια και βλέπει τον «τρομερό ιό» που του προβάλλουν συνέχεια κάτι δημοσιογραφικά παράσιτα στις οθόνες των τηλεοράσεων. Κοιτάζει από την άλλη και βλέπει την κυβέρνησή του να τον απειλεί με περιορισμούς και τιμωρίες αν δεν δεχτεί τα πειραματικά εμβόλια. Κοιτάζει, μετά, τα ίδια τα εμβόλια και τρομάζει (δικαιολογημένα) και από αυτά.

Σταματήστε να φοβάστε. Ο φόβος σας είναι που δημιουργεί την όλη κατάσταση.

*

Ο κόσμος πρέπει να πάψει να είναι ευκολόπιστος.

Αυτό που ζούμε τώρα, αυτή η πανδημία του τρόμου και των μαζικών δηλητηριάσεων, δεν είναι μόνο μια καταστροφή· είναι και μια ευκαιρία για συνολική αφύπνιση της ανθρωπότητας.

Πάψτε να πιστεύετε ό,τι σας σερβίρουν τα ΜΜΕ – ταμεγάλα τηλεοπτικά κανάλια, οι μεγάλοι ραδιοφωνικοί σταθμοί, οι μεγάλες εφημερίδες. Σκεφτείτε: Πώς στο διάολο γίνανε όλοι αυτοί τόσο «μεγάλοι»; Μήπως επειδή χρηματοδοτούνται από κάποιους που δεν έχουν κατά νου και τόσο πολύ το καλό σας αλλά τον έλεγχό σας και τον δικό τους πλουτισμό;

Στην Αφρική, ύστερα από παρόμοιους μαζικούς εμβολιασμούς, είχαν τραγικά αποτελέσματα: θανάτους, μόνιμες αναπηρίες, πάρα πολύ άσχημες παρενέργειες. Δεν με πιστεύετε; Σας προτρέπω και πάλι, έντονα – δείτε το βίντεο.

Σταματήστε να φοβάστε γιατί κάποιοι θέλουν να σας κάνουν να φοβάστε.

Το μόνο που χρειάζεται να φοβάστε είναι ο φόβος.

*

Ποτέ δεν πίστεψα ότι αυτή η πανδημία ήταν εκείνο που έλεγαν. Από την πρώτη μέρα κιόλας δυσπιστούσα. Και άλλοι επίσης δυσπιστούσαν.

Γιατί δυσπιστούσαμε;

Γιατί δεν εμπιστευόμαστε τον κάθε τσαρλατάνο που βγαίνει και λέει οτιδήποτε στην τηλεόραση.

Γιατί είμαστε σε επαγρύπνηση.

Τώρα πρέπει κι εσύ να είσαι σε διαρκή επαγρύπνηση· γιατί έχουμε πόλεμο. Έναν πόλεμο εναντίον της ανθρωπότητας.

Και πρέπει, επίσης, να δεις αυτό το βίντεο και να βάλεις όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους να το δουν επίσης.

Μην ακούς μπαρούφες όπως «Τα εμβόλια σώζουν ζωές» και άλλες τέτοιες προπαγανδιστικές αρλούμπες. Κάνε τη δική σου έρευνα. Σκέψου από μόνος σου. Θα εκπλάγεις με αυτά που θα ανακαλύψεις. Μην περιμένεις κάποιους άλλους να σκεφτούν για εσένα, να σε πάρουν από το χέρι και να σε οδηγήσουν. Γιατί θα σε ρίξουν μέσα έναν δηλητηριασμένο βούρκο.

 

 

Επίσης . . .

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα, Ξανά


Αυτό το άρθρο είναι συνέχεια του προηγούμενου: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα. Εν μέρει, μου έδωσε έμπνευση να το γράψω κάποιος που ανέφερε κάτι σε ένα από τα σόσιαλ μύδια. Και λέω εν μέρει γιατί δεν χρειάζομαι ποτέ και πολλή έμπνευση για να γράψω για τη στίξη. Έχω μια σχέση αγάπης-μίσους μαζί της. Ξεκίνησα να γράφω ως τελείως άσχετος με τη στίξη, μην έχοντας ιδέα ποια θα μπορούσε ποτέ να ήταν η χρήση της άνω τελείας: ίσως ακόμα και του κόμματος. Έφτασα σε σημείο να νομίζω ότι έβαζα σωστά τη στίξη, αλλά απλά το νόμιζα μόνο. Και κατέληξα να συμπεράνω πόσο ανόητος είσαι όταν νομίζεις ότι «ξέρεις» τη χρήση της στίξης, και πόσο υποκειμενική μπορεί να είναι η στίξη. Αλλά όχι και στα πάντα. Υπάρχουν κι ορισμένα σταθερά πράγματα. Και υπάρχει και μια κάποια... αισθητική. Ναι, αισθητική.

Έτσι, γράφουμε τώρα συνέχεια του προηγούμενου άρθρου γιατί, πολύ απλά, το θεωρώ ενδιαφέρον να γράψω συνέχεια. Και έχει νόημα. Ακολουθήστε με...

Σχετικά με την παύλα μπορεί να υπάρξει ένα ερώτημα: Γιατί να μην κολλά επάνω στις λέξεις; Να, για παράδειγμα, δες τι γίνεται με όλα τα άλλα σημεία στίξης: κολλάνε επάνω στις λέξεις. Η παύλα γιατί να μην κολλά; Στο πηγάδι κατούρησε;

Το θέμα είναι το εξής: όλα τα άλλα σημεία στίξης (εκτός, ίσως, από το θαυμαστικό) είναι αρκετά παλιά. Η παύλα – εκτός αν κάνω τρομερό λάθος – είναι πιο πρόσφατη. Δεν υπήρχε παλιά. Και, παρότι ουσιαστικά συντακτικό σημείο στίξης (όχι σχολιαστικό, όπως το θαυμαστικό), είναι κάπως ιδιαίτερο, και έχει κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους. Ακόμα και σαν να ήταν σχολιαστικό!

Η παύλα, σε κάποια κείμενα, μπορεί να βρεθεί να αντικαθιστά μέχρι και την τελεία, ή μπορεί να μπαίνει και μαζί με την τελεία. Ή όπου αλλού μπορείς να διανοηθείς. Πολλοί πιστεύουν, δε, ότι χρησιμοποιείται απλώς για να τονίσει την επόμενη λέξη, ή φράση: ή τη λέξη, ή φράση, που κλείνεται ανάμεσα στις παύλες.

Επικρατεί μια σύγχυση.

Αλλά, στην πραγματικότητα, σύγχυση δεν υφίσταται. Είναι συντακτικό σημείο στίξης, ουσιαστικά, όχι σχολιαστικό.

Όλα τα άλλα σημεία στίξης κολλάνε επάνω στις λέξεις, ναι. Αλλά κολλάνε ανεξαιρέτως (πλην της παρένθεσης) στο τέλος της λέξης, ποτέ στην αρχή. Κόμμα, τελεία, άνω τελεία, ερωτηματικό, θαυμαστικό... τα έχετε δει ποτέ στην αρχή; Πάντα στο τέλος κολλάνε.

Και ρωτάω τώρα: Η παύλα πού κολλάει; Στην αρχή, ή στο τέλος;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Οκτωβρίου (21/10)


Sanjulián (τέχνη) & Rudolf Kalvach (παράξενες κάρτες – 1907) & Hannah Flowers (τέχνη) & Το σπίτι που εξαφανίστηκε & Michael Kaluta (τέχνη) & Οι εικονογράφοι του Poe & Η γηραιότερη χελώνα της γης (αθάνατη;) & 221 Camera Obscuras & Infinite Jungle (στον browser σας) & Robin F. Williams (τέχνη) & Rottweilin (τέχνη) & Στα ίχνη των Shonokin (του Manly Wade Wellman) & Κόμιξ με τον Elric (1970) & περισσότερα στο LinX

 

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ παύλα


Σε ελληνικά κείμενα (λογοτεχνικά και μη) είναι αρκετά συχνό να συναντήσουμε το εξής συντακτικό φαινόμενο το οποίο θα δείξω με ένα απλό παράδειγμα γιατί έτσι είναι πολύ πιο εύκολο:

Οι καβαλάρηδες έρχονταν μέσα από το λιόγερμα, πάνω από τους λόφους –μια ντουζίνα φιγούρες σε ψηλά άλογα, γκρίζα και λευκά, με μανδύες να τινάζονται πίσω τους–, αλλά δεν είχαν προσέξει ότι στο κατόπι τους ήταν τέσσερις απειλητικές κατάμαυρες σκιές...

Αυτό το κείμενο μοιάζει καλό, γενικά· και είναι, ουσιαστικά. Αλλά προσέξτε πώς χρησιμοποιούνται οι παύλες. Σαν παρενθέσεις! Η πρώτη παύλα κολλάει επάνω στο μια και η δεύτερη (που κλείνει την παρένθεση) κολλάει επάνω στο τους· και μετά απ’αυτή τη δεύτερη παύλα έρχεται κι ένα κόμμα.

Εδώ το πρόβλημα είναι διπλό.

Πρόβλημα πρώτο: Γιατί οι παύλες να κολλάνε επάνω στις λέξεις σαν να είναι παρενθέσεις; Η παύλα δεν είναι παρένθεση· είναι τελείως διαφορετικό σημείο στίξης.

Πρόβλημα δεύτερο: Τι δουλειά έχει το κόμμα μετά την παύλα; Δεν έχει καμία δουλειά εκεί· η παύλα, κανονικά, το αντικαθιστά. Δεν είναι παρένθεση.

[Συνέχισε να διαβάζεις]