Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
30 / 1 / 2019

Αποφάσισα επιτέλους να μετακομίσω τα Σκιώδη Παραλειπόμενα, κι αυτό δεν το έκανα μόνο εξαιτίας των όσων συμβαίνουν τελευταία στο Tumblr (απλά αυτό με ώθησε, μπορείς να πεις). Το σκεφτόμουν από καιρό να τα μεταφέρω σ'έναν δικό μου χώρο. Δεν είχα κανένα πρόβλημα με το Tumblr μέχρι στιγμής· το μόνο του πρόβλημα είναι ότι δεν έχει καλό search, και οι μηχανές αναζήτησης δεν πιάνουν καλά τα blogs του. Ορισμένες φορές, πχ, ήθελα να βρω κάτι μες στο blog και δεν μπορούσα. Ακόμα και βάζοντας το Google να ψάξει συγκεκριμένα μες στο blog, δεν το έβρισκε. Αλλά το post υπήρχε, δεν είχε σβηστεί.

Αυτό, πάντως, δεν το θεωρούσα μεγάλο πρόβλημα γιατί τα Σκιώδη Παραλειπόμενα τα έχω για να κάνω την πλάκα μου, και όχι για πολύ σοβαρά άρθρα. Οπότε δεν με ενδιέφερε και τόσο αν δεν πιάνουν το blog άψογα οι μηχανές αναζήτησης.

Αλλά είχα και την διάθεση, και την περιέργεια, να φτιάξω ένα δικό μου blog. Γιατί, όχι, δεν έχω ξαναφτιάξει τέτοιο πράγμα. Το βασικό site μου έχει από πίσω μια βάση δεδομένων και χρησιμοποιεί PHP αλλά μόνο για λόγους διευκόλυνσης – για να μην έχω εκατοντάδες σελίδες που να πρέπει να αλλάζω. Τώρα απλά όλα είναι αποθηκευμένα στη βάση, και τα αντλώ από εκεί. Κι επίσης χρησιμοποιώ ιδιότητες όπως τα include της PHP, που είναι πολύ χρήσιμα. Κατά βάση, όμως, το site το ανανεώνω με το χέρι.

Για τα Σκιώδη Παραλειπόμενα δεν ισχύει αυτό. Είναι πλήρως αυτοματοποιημένα. Το μόνο που πρέπει να κάνω είναι να γράψω το post, αλλιώς δεν θα με βόλευαν για να ποστάρω κάθε μέρα. Οφείλω να πω πως, παρότι δεν το είχα ξανακάνει, δεν ήταν και τόσο πολύ δύσκολο επειδή ήδη είχα διαβάσει κάποια πράγματα για PHP και γράψει κάποιους δοκιμαστικούς κώδικες. Κυρίως η CSS με ταλαιπώρησε. Η CSS παράεχει γίνει μπερδεμένη υπόθεση πλέον, ειδικά αν θες να κάνεις κάτι πιο "περίεργο" με το layout. Ώρες-ώρες λέω ότι καλύτερα ήταν παλιά, με τα πιο απλά πράγματα. Από την άλλη, δεν μπορεί και να μη σε μαγέψουν όλες αυτές οι ιδιότητες της CSS.

Τέλος πάντων. Εδώ θα είναι τα Σκιώδη Παραλειπόμενα πλέον.

Και όλα τα προηγούμενα posts;

Τίποτα δεν έχει χαθεί. Κατά πρώτον, μπορείς να τα βρεις πάντα στο αρχείο του παλιού blog. Κατά δεύτερον, τα έχω όλα αποθηκευμένα σε εξωτερικά αρχεία και θα αρχίσω κι εδώ να βάζω επαναλήψεις με την ένδειξη "Επανάληψη" στον τίτλο. Κάποια πράγματα, επιπλέον, δεν με ενδιαφέρει και τόσο να τα μεταφέρω· ήταν της πλάκας, ή τελείως περιστασιακά (όπως, πχ, ευχές για τα Χριστούγεννα και τέτοια).

Εκείνο που σύντομα θα ανεβεί είναι όλα τα posts με τα παλιά ελληνικά εξώφυλλα.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Απριλίου (29/4)


Virgil Finlay (τέχνη φαντασίας) Chéri Hérouard (παρισινή τέχνη) Gervasio Gallardo (μυθική τέχνη) HP Lovecraft (τα Άπαντα) Cthulhu Mythos (Encyclopedia) Πολύπλοκα και πελώρια οικοδομήματα (πριν από τις σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους) Sybil Marie Anne Lenormand (και η μαντική τράπουλά της) Pulp Covers (the best of the worst) Το διάβασμα (μας κάνει καλό;) Παίξτε δωρεάν πάνω από 15.000 παιχνίδια (της Amiga) Τα βιβλία Mapbacks (των παλιών εκδόσεων Dell) Solarpunk (A Short Guide to the Decolonization of the Sun) Πώς να είσαι συγγραφέας (όπως πραγματικά αισθάνεσαι) ...Και έρχονται κι άλλα (στο LinX)

 

Επιλογές Απριλίου (22/4)


Τέχνη από CD — Anthea Xin («ενεργειακοί» πίνακες) — Rithika Merchant (λαβυρινθώδεις κοσμολογίες) — Savepoint.gr (η εξέλιξη του Retropolis) — Ανθολογίες τρόμου (1930) — Clare Winger Harris (1891-1968) — Ο μαζικός δολοφόνος της Φλώριδας και το ChatGPT — Μια ψεύτικη ασθένεια που ξεγέλασε την τεχνητή νοημοσύνη — Angus McBride (τέχνη) — Vintage RPG — Το Τάγμα του Ηλιακού Ναού και οι μαζικές αυτοκτονίες — Gil Kane (τέχνη) — Voyage to Faremido: Gulliver’s Fifth Voyage (διαβάστε δωρεάν) — & πολλά, πολλά ακόμα στο LinX

 

Βιβλιοκριτική: Imaginary Worlds του Lin Carter


Έχοντας διαβάσει (και σχολιάσει) το Wizardry and Wild Romance του Michael Moorcock, είχα κάνει όρεξη να προχωρήσω σε κάτι παρόμοιο· κι αφού κι ο ίδιος ο Moorcock προτείνει το Imaginary Worlds, προχώρησα προς τα εκεί.

Είναι κι αυτό, φυσικά, μια πραγματεία για τη φανταστική λογοτεχνία, αλλά, παρότι έχει ομοιότητες με το Wizardry and Wild Romance, δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ο Moorcock κρίνει, κυρίως, την εποχή του· ο Lin Carter μιλά πιο διαχρονικά και πιο ιστορικά (αν και την κρίνει, εν μέρει, και την εποχή του σ’ένα σημείο). Ξεκινά, μάλιστα, διευκρινίζοντας τι εννοεί λέγοντας «φανταστική λογοτεχνία» – fantasy – ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις:

But what I mean by the word "fantasy" is a narrative of marvels that belong to neither the scientific nor the supernatural. The essence of this sort of story can be summed up in. one word: magic. A fantasy is a book or story, then, in which magic really works-not a fairy­ tale, not a story written for children, like Peter Pan or The Wizard of Oz, but a work of fiction written for adults-a story which challenges the mind, which sets it working.

Και, για να είμαι ειλικρινής, συμφωνώ απόλυτα με αυτό τον ορισμό. Το ίδιο εννοώ κι εγώ, συνήθως, όταν λέω «φανταστική λογοτεχνία».

[Συνέχισε να διαβάζεις]