Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
6 / 4 / 2020

Σύμφωνα με αυτό το εκλεκτό site, τα κρούσματα από COVID-19 στην Ελλάδα έχουν φτάσει τα 1.735. Δηλαδή, υπερ-τριπλασιάστηκαν από τότε που η κυβέρνηση πήρε τα γελοία, παρανοϊκά μέτρα για κλείσιμο των πάντων στη χώρα και γενικό εγκλεισμό των πολιτών.

Δηλαδή, τα κουλά μέτρα τους ουσιαστικά έχουν αποτύχει τελείως. Κι αν νομίζεις ότι μπορούσαμε να είχαμε περισσότερα θύματα αν δεν είχαν πάρει τέτοια μέτρα, ρίξε μια ματιά στα στατιστικά δεδομένα παγκοσμίως και ξανασκέψου το. Τα μέτρα αυτά είναι ανόητα. Δεν βοηθάνε στην καταπολέμηση του ιού· αν θέλει κάποιος να παραβεί την καραντίνα μπορεί εύκολα να την παραβεί γράφοντας ψέματα στο χαρτί του (πράγμα πολύ δύσκολο να ελεγχθεί)· και οδηγούμαστε γενικά σε ένα βάραθρο, από άποψη ελευθερίας, κοινωνικής συνοχής, και οικονομίας.

Αν είχαν λίγο γαμημένο φιλότιμο επάνω τους, θα έβγαινε κάποιος από αυτούς τους παλιάτσους και θα ζητούσε συγνώμη από τον κόσμο που πήραν τόσο ανεπιτυχή μέτρα, τα οποία τον ταλαιπώρησαν άσκοπα και, παράλληλα, ο κορονοϊός εξαπλώθηκε.

Αντί να το κάνουν αυτό, τι κάνουν; Τους άρεσαν οι ώς τώρα ανοησίες τους και είπαν να πάρουν ακόμα πιο αυστηρά μέτρα! Γιατί, ξέρεις, όσο πιο δυνατά και άγρια μαστιγώνεις ένα ψόφιο άλογο τόσο πιο γρήγορα θα το κάνεις να τρέξει... σωστά; Μόνο αν είσαι ηλίθιος.

Μπορεί κανείς να δει τη σημερινή χυδαιότητά τους από εδώ.

Φοβήθηκαν το Πάσχα. Το Πάσχα είναι τρομαχτική υπόθεση. Για φαντάσου...

*

Εγώ, έτσι για να περνά η ώρα, θα γράψω εδώ μερικά μέτρα που θα μπορούσαν να πάρουν τα οποία ίσως όντως να είχαν κάποιο σοβαρό αποτέλεσμα στην καταπολέμηση επιδημίας χωρίς να διαλύουν κοινωνίες και να ερημώνουν πόλεις.

Το ξέρω, φυσικά, πως ακόμα κι αν υποθέσεις ότι τα διάβαζε κάποιος από αυτούς, μάλλον δεν θα τα εφάρμοζαν. Εφαρμόζουν μόνο ό,τι τους λένε τα τσιράκια τους ή τα αφεντικά τους. Αλλά εγώ θα τα γράψω ούτως ή άλλως. Κι αν κανείς νομίζει ότι μπορεί να τα προωθήσει εκεί όπου ίσως θα μπορούσε να γίνει κάτι, είναι ευπρόσδεκτος να το κάνει.

Αντί να κόβεις το χέρι σου όταν σε πονά, μπορείς απλά να βάλεις κάτι για να σου περάσει ο πόνος, ή ακόμα και να μάθεις να αγνοείς τον πόνο.

Αντί να διαλύεις κοινωνίες και να ερημώνεις πόλεις επειδή το 0,016% του πληθυσμού έχει μια λοίμωξη, μπορείς, καλύτερα, να κάνεις τα εξής:

 

Α) Ο πιο επικίνδυνος δημόσιος χώρος είναι τα μέσα μαζικής μεταφοράς. (Ναι, ακόμα και σήμερα, με τα ανεπιτυχή μέτρα γενικής διάλυσης, γιατί υπάρχουν πολλοί που αναγκαστικά τα χρησιμοποιούν για να πάνε στη δουλειά τους.) Όσοι επιβαίνουν σε ΜΜΜ να υποχρεούνται να φοράνε μάσκες και γάντια, αλλιώς να μην τους επιτρέπεται η πρόσβαση. Εναλλακτικά, κι αν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα από το δημόσιο, να τους δίνονται δωρεάν μάσκες μίας χρήσης (κλειστές σε ζελατίνα, φυσικά) και γάντια.

Β) Όλοι οι υπάλληλοι στα ταμεία να φοράνε υποχρεωτικά μάσκες και γάντια, για τη δική τους υγεία (αφού συνεχώς έρχονται σχετικά κοντά με πολύ κόσμο) αλλά και για όλων των άλλων.

Γ) Όσοι μπαίνουν σε νοσοκομείο να φοράνε υποχρεωτικά μάσκα και γάντια. Αν δεν τα έχουν μαζί τους, να τους δίνονται δωρεάν. (Είχε τύχει να πάω σε νοσοκομείο τελευταία και άλλοι να φορούσαν μάσκες άλλοι όχι – ενώ εγώ, που γενικά αρνούμαι να ντυθώ σαν να έχουμε απόκριες, εκεί φορούσα και μάσκα και γάντια, γιατί... ξέρεις, είναι νοσοκομείο. Δεν είναι πιο επικίνδυνος ο δρόμος από το νοσοκομείο· το ανάποδο ισχύει. Και για εσένα και για τους άλλους.)

Δ) Να γίνονται συνεχόμενα περιπολίες από αστυνομικούς ώστε να παρατηρούν πού γίνονται συγκεντρώσεις, κι αν δουν καμία να τη διαλύουν με ειρηνικό τρόπο, ή απλά να ζητάνε από τον κόσμο να διατηρεί αποστάσεις. Όχι πρόστιμα ή ροπαλιές, φυσικά.

Ε) Με τις εκκλησίες να ισχύει ό,τι και για τα νοσοκομεία, λόγω στενότητας του χώρου και συγκέντρωσης πολλών ατόμων εκεί. Εξυπακούεται πως η θεία μετάληψη να μην επιτρέπεται.

ΣΤ) Τα εμπορικά καταστήματα να είναι όλα ανοιχτά αλλά με περιορισμό στο πόσοι πελάτες επιτρέπεται να είναι μέσα ανά πάσα στιγμή, κι επίσης βλ. παραπάνω, στο Β, για μάσκες στα ταμεία.

 

Τα μέτρα αυτά δεν είναι εξαντλητικά· ίσως θα μπορούσε να παρθεί και κάτι ακόμα, αν και τώρα δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα επιπλέον. Αν εφαρμόζονταν θα είχες μια πόλη που κινείται και συγχρόνως είναι ασφαλής. Με τα γενικά μέτρα εγκλεισμού που εφαρμόζονται μέχρι στιγμής δεν καταπολεμούν αποτελεσματικά τον ιό και, παράλληλα, οδηγούμαστε σε ένα χαντάκι, πολύ βαθύ και πολύ σκοτεινό.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

 

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]