Κορονοεικόνες

Επιλεγμένες εικόνες από αφίσες στους δρόμους εμπνευσμένες από την τελευταία κορονοκατάσταση.

Εν τω μεταξύ, στην Πλάκα βγήκαν οι ρακοσυλλέκτες προς αναζήτηση τροφής μέσα στους μολυσμένους δρόμους...

Μιλάμε για κοσμοπλημμύρα. Άνθιση του τουρισμού και πάλι!

Συγνώμη, τα είδατε τα σκιουράκια που είναι πάνω σ’εκείνο εκεί το δώμα; Είχαν κατεβεί απ’τους κρημνούς της Ακρόπολης, τώρα που ο κόσμος έφυγε και είχε άπλα το μέρος. Αχ, τι όμορφη που είναι η φύση όταν πέφτει κορονοκατάσταση!... Ε, μη μου πείτε ότι δεν έχετε συγκινηθεί. Εγώ κλαίω...

Επίσης αξιοσημείωτη αφίσα:

(Κάντε κλικ επάνω στην εικόνα για να τη δείτε μεγαλύτερη.)

Επειδή τρώτε ζώα; Λες;

Ποιος σκότωσε τον σουρεαλισμό;

Πριν από κάμποσο καιρό είχα διαβάσει το The Lies of Locke Lamora, το πρώτο βιβλίο της σειράς Gentleman Bastards. Μου είχε φανεί πολύ καλά, και από άποψη ιδιοσυγκρασιακού ύφους και από άποψη ιδεών και πλοκής. Μετά, διάβασα το δεύτερο βιβλίο της σειράς, το Red Seas Under Red Skies, και, αν και στην αρχή πλησίαζε να είναι σαν το The Lies of Locke Lamora, ιδιαίτερα από τη μέση και μετά δεν ήταν το ίδιο καλό. Τώρα διαβάζω το τρίτο βιβλίο, το The Republic of Thieves. Έχω προχωρήσει ώς το ένα τρίτο περίπου, και – αν και δεν μπορείς να πεις ότι είναι άσχημο – ούτε αυτό είναι τόσο καλό όσο το The Lies of Locke Lamora. Μου μοιάζει κάπως διαδικαστικό στη γραφή του, και, ώς εδώ που έχω φτάσει, είναι κυρίως επανάληψη και επεξήγηση των προηγούμενων με ελάχιστα ενδιαφέροντα πράγματα στην πλοκή. (Ίσως παρακάτω να γίνεται καλύτερο· δεν αποκλείεται.) Όμως εκείνο που μου έκανε εντύπωση [...]

Ρίξτε σάλτο να πέσετε στο χαντάκι – η μόνη σωτηρία από τον κορονοϊό

Η καραντίνα τους απέτυχε. Τα κρούσματα δεν μειώθηκαν παρά τα ακραία και παράλογα μέτρα.

Για να είμαι ειλικρινής, δεν με εκπλήσσει καθόλου. Όλες οι αποφάσεις που έχουν πάρει από την αρχή ώς τώρα είναι ηλίθιες· και από το ηλίθιο πηγαίνουν προς το ηλιθιότερο... και προς το φασιστικότερο.

Αύξησαν τις μέρες του lockdown. Έλεγαν ότι θα λήξει την 1η Δεκεμβρίου και τώρα διάβασα ότι θα λήξει στις 7. Ακόμα πιο πρόσφατα διάβασα ότι σκέφτονται να λήξει μετά τις γιορτές! (Καλά έλεγα καλό Πάσχα...) Και κάποιος ανώμαλος παρανοϊκός φασίστας κωλογιατρός φαίνεται να προτείνει «μοντέλο Γιουχάν» για την Ελλάδα – δηλαδή, οι πολίτες να είναι τελείως φυλακισμένοι στα σπίτια τους και να επιτρέπεται μόνο μία έξοδος την εβδομάδα, κι αυτή ίσα-ίσα για να πάνε στο σουπερμάρκετ.

Ούτε 10.000 κρούσματα την ημέρα αν είχαν δεν δικαιολογούνται [...]

Μυστηριακές Οντότητες (68)

Τα φαντάσματα της Πόλης των Κακών Μασκών, πελώρια, γιγαντιαία... αλλά αόρατα για τους μασκοφόρους περαστικούς.

Σύνθετες γλώσσες

Χτες ανέβασα ανανεωμένα αρχεία για το Αίμα των Κατοίκων της (τόμος 1 & 2). Ο λόγος ήταν ένα ορθογραφικό λάθος που, μαζικά, διόρθωσα μέσα στο κείμενο. Η λέξη αερόνυχας (ένα είδος μικρού ελικοπτέρου της Μοργκιάνης) έγινε αερώνυχας.

Πρόσεξα αυτό το λάθος επειδή τώρα γράφω πάλι ένα βιβλίο που διαδραματίζεται στη Μοργκιάνη – τον φανταστικό κόσμο όπου διαδραματίζεται και το Αίμα των Κατοίκων της – και κοίταζα τις παλιές μου σημειώσεις. Γιατί, όμως, να είναι λάθος η λέξη αερόνυχας; Αν παρατηρήσεις παρόμοιες λέξεις θα δεις ότι γράφονται με -ω-, όπως γαμψώνυχος ή παρωνυχίδα. Στις σύνθετες λέξεις, το -ο- που βρίσκεται στην αρχή του δεύτερου συνθετικού γίνεται -ω- συνήθως. Αυτό στα Νέα Ελληνικά ίσως θα έπρεπε να είχε απλοποιηθεί, να είχε γίνει πάντα -ο-, γιατί δεν βλέπω και καμιά ουσιαστική [...]

Μυστηριακές Οντότητες (67)

Κλειστά μαγαζιά, οργισμένα ρολά. Οι δαίμονες των καταστημάτων δαγκώνουν.

Δεν γίνεται πια Escape From Athens

Τριγυρίζω σε σουπερμάρκετ και βλέπω κόκκινες απαγορευτικές ταινίες σε ράφια με βιβλία, πιάτα και ποτήρια, τηγάνια και κατσαρόλες, ρούχα και πετσέτες, παιχνίδια, μπιχλιμπίδια, και τέτοια πράγματα που δεν είναι ακριβώς πρώτης ανάγκης (όπως, ας πούμε, το φαγητό)· και μπροστά τους είναι κρεμασμένο ένα ταμπελάκι που λέει ότι, σύμφωνα με απόφαση του Υπουργείου Μαλακίας, τα τάδε και τάδε προϊόντα απαγορεύεται να πωλούνται λόγω Covid-19... Και αναρωτιέμαι τώρα: Μπορεί να κολλήσεις το μικρόβιο από... τα ποτήρια, ξέρω γω, αλλά όχι από τα μακαρόνια και τις πορτοκαλάδες;

Καλά, είναι σοβαροί οι άνθρωποι;

Αυτό είναι, ίσως, το πιο περίεργο πράγμα που συνάντησα στο τελευταίο Escape From Athens που έκανα, βαδίζοντας πάνω από 10 χιλιόμετρα μες στην Αθήνα εν μέσω καραντίνας (εντάξει, είχα και χαρτί μαζί μου, το παραδέχομαι· δεν πήγα τελείως [...]

Τα αγεφύρωτα κενά της γλώσσας

Χτες, με αφορμή ένα άρθρο που είχα δει, έγραψα ένα post για το πώς είναι δυνατόν κάποιος να διαβάζει κυρίως λογοτεχνία σε άλλη γλώσσα αλλά ο ίδιος να γράφει ελληνική λογοτεχνία. Σήμερα σκέφτηκα κάτι παραπλήσιο, κάτι που είναι εξίσου γλωσσολογικό ουσιαστικά, που έχει να κάνει με τη δύναμη και τις αδυναμίες της γλώσσας.

Ποτέ δεν έχει σχέση η γλώσσα στην οποία γράφεις. Η γλώσσα είναι πάντοτε αδύναμη να εκφράσει αυτό που θέλεις. Μπορεί να έχω μια κατάσταση μέσα στο μυαλό μου, πολύ έντονα – μπορεί να είναι μια σκηνή κυνηγητού, ή κάποιες σκέψεις ενός χαρακτήρα, ή κάποια συναισθήματα – και ξέρω ακριβώς πώς είναι αυτή η κατάσταση. Όμως ό,τι λέξεις κι αν πληκτρολογήσω, για κάποιο λόγο, μου φαίνονται λάθος. Δεν μου φαίνεται ότι μπορούν να εκφράσουν σωστά εκείνο που «βλέπω» μέσα στο μυαλό μου. Με τσαντίζει αυτό κάπου-κάπου. [...]

Γλωσσικές διαφορές

Πρόσφατα διάβασα (στο ηλεκτρονικό περιοδικό Αναγνώστης, αν αναρωτιέστε) ότι κάποιος μιλούσε με έναν Έλληνα λογοτέχνη ο οποίος διαβάζει όλο ξένη λογοτεχνία, επιμένοντας να έρχεται σε επαφή με το πρωτότυπο κείμενο. Και ο αρθρογράφος αναρωτιέται πώς ένας τέτοιος λογοτέχνης μπορεί μετά να γράψει ελληνική λογοτεχνία. Τι κάνει; Σκέφτεται τις λέξεις σε άλλη γλώσσα και, κατόπιν, τις μεταφράζει στα ελληνικά; Πώς συντάσσει τα δικά του κείμενα;

Δεν είμαι εγώ αυτός ο λογοτέχνης στον οποίο αναφέρεται ο αρθρογράφος, αλλά θα μπορούσα να είμαι. Γιατί, κατά κύριο λόγο, διαβάζω ξένη λογοτεχνία, επιμένοντας κι εγώ να έρχομαι σε επαφή με το πρωτότυπο κείμενο αντί με το μεταφρασμένο. Επομένως, και μετά συγχωρήσεως κιόλας, πήρα το θέμα λιγάκι προσωπικά.

Επίσης, μου φάνηκε πως ως θέμα έχει όντως ενδιαφέρον· είναι [...]

Μυστηριακές Οντότητες (66)

Πίσω και σας έφαγα, κουφάλες!

Και είμαι η οντότητα υπ’αριθμόν 66. Είμαι το Θηρίο!

Hounda Day Two

Σήμερα είδα κάτι σκίουρους να πηδάνε πάνω στις ταράτσες της Αθήνας κάνοντάς μου κωλοουρά. Η φύση ξύπνησε, τώρα με το lockdown· αχ, τι όμορφα που είναι! Ελευθερώστε τα ζώα, σκοτώστε τους ανθρώπους! Αγαλλίαση.

Κάποιος πρέπει, μάλιστα, να το πει αυτό σε όσους γαμήθηκαν οικονομικά από το πρώτο lockdown, ώστε να χαρούν λιγάκι οι άνθρωποι...

Ένα πελώριο ΜΠΡΑΒΟ στους διοικούντες μας και ιδιαίτερα στον ηγέτη, Πρωθυπουργό των Ελεύθερων Σκίουρων του κόμματος της Νέας Επιδημίας.

Hounda Day One

Πρώτη μέρα που οι άνθρωποι που μας αγαπάνε μάς κρατάνε κλεισμένους μέσα για το δικό μας καλό. Αχ, τι ασφαλής που αισθάνομαι τώρα...

Άντε και καλή ανάσταση. Ώς το Πάσχα θα έχουμε ξεμπλέξει. Αν είμαστε τυχεροί. Αν έχει μείνει τίποτα όρθιο ώς τότε...

*

Και ξέρεις τώρα τι θυμήθηκα; Το Λεξικό Κορονοϊού, φυσικά. Είναι πάλι επίκαιρο. Αναρωτιέμαι αν ποτέ θα πάψει να είναι. Διάβασέ το προτού γίνει παράνομο.

*

Χτες, τελευταία μέρα ελεύθερη μετακίνησης (εντάξει, με μάσκες πάντα – μην το παρακάνουμε), έκανα μια αστική περιπλάνηση στους «μολυσμένους» δρόμους της Αθήνας (φυσικά με μάσκα με οκτώ φίλτρα επάνω). Βάδισα αρκετά, αν και έχω βαδίσει και περισσότερο στη ζωή μου. Και από αυτά που άκουσα συμπτωματικά από περιπτεράδες μέχρι τυχαίους «τρελούς» μέσα σε λεωφορεία, ένα έχω να πω: Μαλάκα Μητσοτάκη, αν ήμουν στη [...]

Η Χούντα της Μεγάλης Πανούκλας Νούμερο Δύο

Τρομοκράτησαν τον κόσμο με τα μέσα μαζικής φλυαρίας. Έβαλαν τον κόσμο να φορά μάσκες σαν φρενοβλαβής μες στους δρόμους. Πήραν χίλια-δύο άλλα παράλογα μέτρα σε διάφορες περιοχές της χώρας, εξαιτίας των οποίων γάμησαν και τον τουρισμό και ένα σωρό μικροεπιτηδευματίες.

Και ο κορονοϊός πήρε χαμπάρι τίποτα;

Τίποτα.

Ύστερα από όλες αυτές τις «επιστημονικές» και τετραπέρατες μαλακίες, φτάσαμε, το λοιπόν, να ξεπεράσουμε τα 2.500 κρούσματα (ή έτσι μας λένε, τουλάχιστον).

Και τώρα τι έχουν βάλει κατά νου να κάνουν οι «επιστήμονες»; Είπαν – ξανά – να κλείσουν τα πάντα! Lockdown, στην καθομιλουμένη αργκό του κορονοϊού. Θυμόνταν εκείνη την τρομερή επιτυχία που είχε το προηγούμενο lockdown και είπαν, τα παλληκάρια, να το επαναλάβουν.

Σου λέει, την προηγούμενη φορά δεν τα είχαν γαμήσει όλα. (Γαμώτο.)

Τώρα [...]

Μυστηριακές Οντότητες (65)

Τι έπαθε αυτός ο τύπος; Έγινε η μούρη του ένα με τη μάσκα; Φήμες λένε ότι η κυβέρνηση θα τον προσλάβει για Εκπρόσωπο Τύπου στο άμεσο μέλλον.

(Φωτογραφία από αυτοκόλλητο σε τυχαία πινακίδα στην Αθήνα.)

Σελίδες από την εγκυκλοπαίδεια ενός άλλου κόσμου

Όπως έλεγα τις προάλλες, αυτό τον καιρό είχα τελειώσει ένα μεγάλο βιβλίο και το διόρθωνα από την αρχή. Τώρα, επιτέλους ολοκληρώθηκαν οι διορθώσεις και μπορούμε να ξαναπιάσουμε να γράφουμε κανονικά. Φυσικά, ως συνήθως, όταν τελειώνω ένα βιβλίο και το έχω διορθώσει, ξεκινάω να γράφω ένα άλλο. Σπάνια δεν ξέρω τι να γράψω μετά. Βασικά, αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να σκεφτώ καμιά τέτοια περίπτωση.

Όμως, ορισμένες φορές, προτού αρχίσω να γράφω, πρέπει να κάνω κάποια έρευνα. Την έρευνα τη θεωρώ μέρος της όλης διαδικασίας· τη θεωρώ γράψιμο κι αυτήν, όχι αγγαρεία. Και σε κάποιες περιπτώσεις η έρευνα δεν γίνεται επάνω σε δεδομένα του κόσμου μας (όπως τι συμβαίνει όταν τα παγόβουνα λιώνουν, ξέρω γω, ή πώς μεταδίδονται τα μικρόβια) αλλά σε δεδομένα φανταστικών σκηνικών που έχω φτιάξει πριν. Και αυτό ακριβώς έκανα τώρα, και [...]