Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση
Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
25 / 12 / 2019

Στις 23 του μηνός μού ήρθε ένα μήνυμα από το Google που έλεγε ότι εντοπίστηκε πως στα Σκιώδη Παραλειπόμενα υπάρχουν δυο προβλήματα για φορητές συσκευές: (α) πολύ μικρά γράμματα, (β) κάποια links είναι πολύ κοντά το ένα στο άλλο (και, άρα, δύσκολο να κλικαριστούν, υποθέτω).

Προσωπικά, δεν έχω smartphone (ναι, το ξέρω, κάποιοι θα σοκαρίστηκαν, αλλά είμαι ακόμα ζωντανός και χωρίς smartphone – δεν αισθάνομαι ότι μου λείπει κάτι) αλλά έχω ένα παλιό, μικρό tablet το οποίο είναι λίγο πιο μεγάλο από smartphone και ίσως, μάλιστα, να είναι στο μέγεθος ίδιο με κάποια smartphones. Κοιτάζοντας τα Σκιώδη Παραλειπόμενα μέσω αυτής της συσκευής, με την οθόνη κάθετα δε, εγώ δεν βλέπω κανένα τέτοιο πρόβλημα – και συνήθως είμαι από τα άτομα που μεγεθύνουν τα γράμματα στα websites. Μόνο ένα προβληματάκι στην αποκάτω λεζάντα πρόσεξα (αυτό που γράφει “Μυστηριακές Οντότητες” πχ) όπου τα γράμματα ήταν όντως λιγάκι δυσανάγνωστα, και τα μεγάλωσα. Links το ένα κοντά στο άλλο δεν εντόπισα.

Το Google λέει πως τσέκαρε αυτή τη σελίδα, βασικά.

Εγώ λέω πως κάποιο λάθος κάνει το αυτόματο σύστημά του, κάποιο false-positive.

Αλλά, όπως και νάχει, ρωτάω όσους χρησιμοποιούν μικρές συσκευές για να διαβάζουν τα Σκιώδη Παραλειπόμενα: Έχει κανείς σας κάποια δυσκολία; Κάποιο πρόβλημα;

Αν ναι, στείλτε μου ένα email στο kostasvoulazeris AT yahoo DOT gr και πείτε μου τι είναι. Ή στείλτε μου μήνυμα στο Twitter, @Ηavocus.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (2/6)


Πελαργoί και οιωνοί· εξορκισμοί και δαιμονισμοί· αντίληψη και διαίσθηση· ζωή και μονοπάτια· 5G και κίνδυνος· Robert Silverberg και παλιά εξώφυλλα· William Burroughs και παλιά άρθρα πορνογραφικών περιοδικών.

<<+>>

COVID-19 Madness — κορονόσκυλος· κορονοποντίκια· πήρε φόκο ένα διαμέρισμα, γκρέμισε όλη την πολυκατοικία να σωθούμε· υποχρεωτική μασκοφορία· η (φανταστική;) προστασία των μασκών.

 

Περί Γραφής: Αναδρομή στο Παρελθόν


Σε ένα παλιότερο άρθρο είχα γράψει για τη σημαντικότητα του παρελθόντος των λογοτεχνικών χαρακτήρων. Ακόμα κι όταν δεν γίνονται άμεσες αναφορές στο παρελθόν ενός χαρακτήρα, είχα γράψει σ’εκείνο το άρθρο, είναι καλύτερα όταν εσύ, ως συγγραφέας, ξέρεις το παρελθόν του, γιατί αναπόφευκτα αυτό προσδίδει μια αληθοφάνεια στην αφήγηση.

Εδώ δεν θα αναφερθώ στο ίδιο πράγμα. Θα αναφερθώ στο πώς μπορείς να χρησιμοποιήσεις το παρελθόν ενός χαρακτήρα ενεργά μέσα στην αφήγηση. Και λέω «ενεργά» για να το διαχωρίσω από το «παθητικά». Το παθητικό είναι κάτι που μπορεί μεν να υπάρχει και να παίζει ρόλο – ακόμα και σημαντικό ρόλο, ίσως – αλλά χωρίς να δρα τώρα. Το ενεργό δρα τώρα. Παρότι είναι παρελθόν, είναι σχεδόν σαν να είναι παρόν. Και έχει την ίδια βαρύτητα. Μάλιστα, σε τέτοιου είδους αφηγήσεις, μπορεί τα γεγονότα του παρελθόντος να θεωρηθούν ακόμα και πιο σημαντικά από αυτά του παρόντος.

 

Επιλογές Μαΐου (20/5)


Λι Μίλερ: γυμνή στη μπανιέρα του Χίτλερ — η Μεταμόρφωση του Κάφκα: κόμιξ — geodesic domes: από το 1971 — Ουμπέρτο Έκο: ο αρχέγονος φασισμός — τραγικές διαφορές πλούτου: μια κλίμακα — χάρτες της ζωής: περίοδος καραντίνας κορονοϊού — μια Βρετανίδα καβάλα σε μοτοσικλέτα: εξερεύνησε μόνη της τον κόσμο — Γαλλία: παράξενα και εκπληκτικά οικοδομήματα — Isaac Asimov: φεμινιστής που παρενοχλούσε γυναίκες συστηματικά — CIA και το Iowa Writers’ Workshop: μια επιστράτευση κατά του Κουμμουνισμού — Rafael Sabatini: ένας προπάτορας του Sword and Sorcery