Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
17 / 11 / 2019

Αυτό δεν είναι και τόσο τραγικά παλιό εξώφυλλο, αλλά είναι ολίγον τι “κλασικό”, μπορείς να πεις, αφού είναι το πρώτο βιβλίο της Dragonlance, που, παρά κάποιες αστειότητές της, είναι όντως από τις καλύτερες ιστορίες που έχουν γραφτεί στους κόσμους του D&D.

Η μετάφραση μού έχει φανεί καλύτερη από πολλές άλλες του Anubis, με μια γρήγορη ματιά που έχω ρίξει. Το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει· το είχα διαβάσει παλιότερα στα αγγλικά. Γενικά, αν μπορώ να διαβάσω ένα βιβλίο στην αρχική του γλώσσα – κι αν είναι γραμμένο στα αγγλικά, μπορώ – ποτέ δεν προτιμώ τη μετάφραση.

Οι Δράκοι στο Φθινοπωρινό Δειλινό περιλαμβάνουν και ασπρόμαυρες εικόνες στην αρχή κάθε κεφαλαίου, ακριβώς όπως και η κλασική ξενόγλωσση έκδοση, καθώς και έναν χάρτη της πλάκας.

Παλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Δεκεμβρίου (9/12)


βάση εκτόξευσης πυραύλων προς πώληση [+] Pigeons From Hell (του R.E. Howard) [+] η κακή φήμη του snake oil [+] μυστηριώδεις τοιχογραφίες των Hobo & παράνοια του ’60 στο The Crying of Lot 49 [+] HEXEN 2.0 [+] το πλήρες σετ των Dragonmaster Cards [+] ζωγραφική του Garry Sharpe-Young στα εξώφυλλα δίσκων heavy metal [+] οι μάγισσες στα παραμύθια των Αδελφών Γκριμ [+] ο θρυλικός Ιππότης της Ασφάλτου [+] ο πανικός με τους λυκανθρώπους [+] στον Μεσαίωνα δεν ήταν τόσο σεξιστές όσο στο Game Of Thrones [+] Silex the Barbarian

 

Θεοί και Θρησκείες στη Φανταστική Λογοτεχνία


Αν παρατηρήσει κανείς, υπάρχουν κάποιοι συγκεκριμένοι, επαναλαμβανόμενοι τρόποι που οι θεοί παρουσιάζονται συνήθως στη φανταστική λογοτεχνία. Στις περισσότερες ιστορίες επικρατεί πολυθεϊσμός· ο μονοθεϊσμός φαίνεται πως είναι σπάνια περίπτωση, ίσως επειδή κατά κανόνα οι ιστορίες διαδραματίζονται σε αρχαϊκά σκηνικά. Αλλά αυτό ισχύει, σε μεγάλο βαθμό, ακόμα και στην επιστημονική φαντασία που διαδραματίζεται σε άλλους πλανήτες: κι εκεί συνήθως πολλούς θεούς έχουμε, όχι έναν. Μάλιστα, η επιστημονική φαντασία και η φανταστική λογοτεχνία δεν έχουν και πολλές διαφορές στο πώς παρουσιάζουν το θεϊκό στοιχείο – πράγμα που με κάνει να πιστεύω ακόμα περισσότερο ότι, ως επί το πλείστον, αυτά τα δύο είδη δεν είναι, ουσιαστικά, δύο: απλά η επιστημονική φαντασία είναι περιπέτειες στο διάστημα.

Η χρήση του θεϊκού στοιχείου εντάσσεται, νομίζω, στις εξής κατηγορίες:

  • οι θεοί δεν υπάρχουν·
  • οι θεοί δεν παίζουν σημαντικό ρόλο·
  • οι θεοί έχουν μορφές ανθρώπων, θηρίων, ή τεράτων·
  • οι θεοί είναι τελείως ακατανόητοι·
  • οι θεοί είναι σύμβολα·
  • οι θεοί είναι δυνάμεις·
  • οι θεοί είναι ψευδοθεοί·
  • οι θεοί είναι συγκεκριμένων παρατάξεων·
  • οι θεοί είναι... παράξενοι.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Νοεμβρίου (25/11)


ο χάρτης δεν είναι ο τόπος & αυτοκίνητο Tesla οδηγεί με αυτόματο πιλότο & ένας πειρατής έφερε τη ζεστή σοκολάτα στην Αγγλία & η Google γίνεται και τράπεζα & η τέχνη και η ζωή του William Mortensen & the Art of Science Fiction Paperback Covers & ρωσικά “Lubki” & ένα μη-βίαιο ηλεκτρονικό παιχνίδι & oι κβαντικοί υπολογιστές θα μπορούν να σπάσουν κάθε κώδικα που υπάρχει & Hellvetica & Errol Le Cain & Aubrey Beardsley & κατηγορίες για δηλητηριάσεις πηγαδιών στη μεσαιωνική Ευρώπη & A Classical Dictionary of the Vulgar Tongue