Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
27 / 11 / 2019

Πριν από κάμποσο καιρό, ένας τύπος είχε βάλει το email μου στη mailing list του χωρίς να με ρωτήσει. Φυσικά, έκανα εκείνο που κάνω πάντα σ’αυτές τις περιπτώσεις: τον πυροβόλησα– Εεε, συγνώμη· θέλω να πω έκανα διαγραφή από τη λίστα.

Γενικά, το θεωρώ αγενές να βάζεις κόσμο στη λίστα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας σου χωρίς να τον ρωτήσεις, και δεν έχω καμιά ανοχή γι’αυτούς που το κάνουν· και μέχρι στιγμής δεν το έχω κάνει ποτέ μου, ούτε και προβλέπω να το κάνω στο άμεσο, ή και στο μακρινό, μέλλον. Απλά δεν μου αρέσει.

Τελευταία, ο ίδιος τύπος άρχισε πάλι να μου στέλνει email, από μια καινούργια λίστα που έχει. Ακόμα θυμόταν τη διεύθυνσή μου; Όλα τα κρατά γραμμένα; Τέλος πάντων. Θα έκανα, κανονικά, εκείνο που κάνω πάντα, το οποίο ήδη ανέφερα τι είναι. Αλλά, από μια ανωμαλία της στιγμής, είπα στον εαυτό μου να περιμένει· ίσως – ίσως– να έβρισκα κάτι το ενδιαφέρον εκεί.

Σήμερα, έτυχε να βρω. Ο τύπος έχει γράψει κάτι που με βρίσκει σχεδόν απόλυτα σύμφωνο σχετικά με τους παλιούς και τους νέους συγγραφείς. Παλιός μπορεί να είναι κι ο 25άρης· νέος μπορεί να είναι κι ο 50άρης. Η ηλικία δεν μετράει. Η νοοτροπία μετράει. Το πώς αντιλαμβάνεσαι τη διαδικασία της γραφής. Ο νέος δεν καταλαβαίνει τι εστί να είσαι συγγραφέας· του έρχονται στο μυαλό φράγκα, του έρχεται στο μυαλό δόξα, του/της έρχονται στο μυαλό γκόμενες/οι – του έρχονται όλες αυτές οι μαλακίες στο μυαλό πολύ περισσότερο από εκείνο που έχει πραγματική σημασία: το να γράφεις, γαμώ το φελέκι μου.

Ο παλιός, αντιθέτως, το καταλαβαίνει αυτό. Το να γράφεις είναι που έχει σημασία. Για εκείνον η συγγραφή είναι θέμα σχεδόν θρησκευτικής σημασίας. Είναι ένα με τον εαυτό του· το κάνει κάθε μέρα, και γουστάρει κάθε μέρα. Γιατί είναι γαμάτος. Δεν περιμένει παλαμάκια και τάλιρα. Αν και αυτά μπορεί να έρθουν, ή όχι (ειδικά στην Ελλάδα), δεν τον απασχολούν ιδιαίτερα. Η ανταμοιβή είναι η ίδια η διαδικασία.

Αλλά, επειδή κι εκείνος ο τύπος τα λέει ωραία στο κείμενό του – ίσως καλύτερα από εμένα εδώ – σας ρίχνω και τον σύνδεσμο για να χαρείτε.

Ναι, αποφάσισα να κάνω τέτοια τρελή παλαβομάρα ώστε να βάλω εδώ το link ενός τύπου που με έριξε σε μια γαμημένη λίστα αλληλογραφίας χωρίς να με ρωτήσει. Σίγουρα δεν θα μου γίνει συνήθειο. Αλλά σήμερα αναρωτιόμουν τι να γράψω στο blog, και – voila! που λέει κι ο Γάλλος – ορίστε η απάντηση. Και είναι κάτι που είναι, όντως, σωστό κι ενδιαφέρον.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Δεκεμβρίου (9/12)


βάση εκτόξευσης πυραύλων προς πώληση [+] Pigeons From Hell (του R.E. Howard) [+] η κακή φήμη του snake oil [+] μυστηριώδεις τοιχογραφίες των Hobo & παράνοια του ’60 στο The Crying of Lot 49 [+] HEXEN 2.0 [+] το πλήρες σετ των Dragonmaster Cards [+] ζωγραφική του Garry Sharpe-Young στα εξώφυλλα δίσκων heavy metal [+] οι μάγισσες στα παραμύθια των Αδελφών Γκριμ [+] ο θρυλικός Ιππότης της Ασφάλτου [+] ο πανικός με τους λυκανθρώπους [+] στον Μεσαίωνα δεν ήταν τόσο σεξιστές όσο στο Game Of Thrones [+] Silex the Barbarian

 

Θεοί και Θρησκείες στη Φανταστική Λογοτεχνία


Αν παρατηρήσει κανείς, υπάρχουν κάποιοι συγκεκριμένοι, επαναλαμβανόμενοι τρόποι που οι θεοί παρουσιάζονται συνήθως στη φανταστική λογοτεχνία. Στις περισσότερες ιστορίες επικρατεί πολυθεϊσμός· ο μονοθεϊσμός φαίνεται πως είναι σπάνια περίπτωση, ίσως επειδή κατά κανόνα οι ιστορίες διαδραματίζονται σε αρχαϊκά σκηνικά. Αλλά αυτό ισχύει, σε μεγάλο βαθμό, ακόμα και στην επιστημονική φαντασία που διαδραματίζεται σε άλλους πλανήτες: κι εκεί συνήθως πολλούς θεούς έχουμε, όχι έναν. Μάλιστα, η επιστημονική φαντασία και η φανταστική λογοτεχνία δεν έχουν και πολλές διαφορές στο πώς παρουσιάζουν το θεϊκό στοιχείο – πράγμα που με κάνει να πιστεύω ακόμα περισσότερο ότι, ως επί το πλείστον, αυτά τα δύο είδη δεν είναι, ουσιαστικά, δύο: απλά η επιστημονική φαντασία είναι περιπέτειες στο διάστημα.

Η χρήση του θεϊκού στοιχείου εντάσσεται, νομίζω, στις εξής κατηγορίες:

  • οι θεοί δεν υπάρχουν·
  • οι θεοί δεν παίζουν σημαντικό ρόλο·
  • οι θεοί έχουν μορφές ανθρώπων, θηρίων, ή τεράτων·
  • οι θεοί είναι τελείως ακατανόητοι·
  • οι θεοί είναι σύμβολα·
  • οι θεοί είναι δυνάμεις·
  • οι θεοί είναι ψευδοθεοί·
  • οι θεοί είναι συγκεκριμένων παρατάξεων·
  • οι θεοί είναι... παράξενοι.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Νοεμβρίου (25/11)


ο χάρτης δεν είναι ο τόπος & αυτοκίνητο Tesla οδηγεί με αυτόματο πιλότο & ένας πειρατής έφερε τη ζεστή σοκολάτα στην Αγγλία & η Google γίνεται και τράπεζα & η τέχνη και η ζωή του William Mortensen & the Art of Science Fiction Paperback Covers & ρωσικά “Lubki” & ένα μη-βίαιο ηλεκτρονικό παιχνίδι & oι κβαντικοί υπολογιστές θα μπορούν να σπάσουν κάθε κώδικα που υπάρχει & Hellvetica & Errol Le Cain & Aubrey Beardsley & κατηγορίες για δηλητηριάσεις πηγαδιών στη μεσαιωνική Ευρώπη & A Classical Dictionary of the Vulgar Tongue