Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
13 / 8 / 2019

Χτες έγραφα ένα άρθρο το οποίο δεν θα εμφανιστεί τώρα στο site μου γιατί έχω κάποια άλλα πράγματα να ανεβάσω πριν από αυτό· όμως με αφορμή το συγκεκριμένο άρθρο παρατήρησα κάτι που έχω ξαναπαρατηρήσει πολλές φορές αλλά ποτέ δεν το έχω πλαισιώσει: Σήμερα δεν μπορείς πια να διακρίνεις τάσεις στη διεθνή φανταστική λογοτεχνία.

Παλιότερα, μπορούσες να διακρίνεις κάποιες τάσεις, είτε καλές είτε κακές – και ακόμα και τώρα μπορείς, κοιτάζοντας προς τα πίσω. Έβλεπες, πχ, τις αντιγραφές του Τόλκιν, έβλεπες το “weird” στοιχείο, έβλεπες διάφορα πράγματα. Αρκετά ήταν αρνητικά, και θυμάμαι που παλιότερα πολλοί ενδιαφέρονταν στο Διαδίκτυο ώστε να διαμαρτυρηθούν, κι ακόμα και να προτείνουν εναλλακτικές.

Σήμερα, προσπαθώ να διακρίνω κάποιες σύγχρονες τάσεις στη διεθνή φανταστική λογοτεχνία και αποτυχαίνω οικτρά. Μοιάζει να υπάρχει λίγο από όλα. Υπάρχουν μέχρι και βιβλία που επιχειρούν να μιμηθούν το παλιότερο, ρετρό ύφος. Υπάρχουν μέχρι και κάποιοι κλώνοι του Τόλκιν, είμαι σίγουρος. Υπάρχουν πολλά και διάφορα... αλλά δεν νομίζω ότι διαμορφώνεται καμία τάση. Στα social media γίνεται η προπαγάνδα του κερατά για το ένα βιβλίο ή το άλλο, αλλά τίποτα δεν μπορείς να πάρεις σοβαρά γιατί τα περισσότερα από αυτά τα social λόγια κράζουν ψέμα ή στρατευμένο. Στα websites, δε, βλέπεις πολλή διαφήμιση διάφορων βιβλίων αλλά λίγο, ελάχιστο, έως κανέναν, ουσιαστικό σχολιασμό από ανθρώπους που διάβασαν και ή θέλουν να επαινέσουν ειλικρινά ή να βρίσουν ειλικρινά.

Πριν από μερικά χρόνια δεν ήταν έτσι. Το Διαδίκτυο ήταν δίαυλος για πιθανή αλλαγή. Ή, το λιγότερο, δίαυλος για να ξεχωρίσεις κάποιες τάσεις, για να δεις τι μπορεί να αρέσει σ’εσένα και τι όχι, και τα λοιπά και τα λοιπά. Αρκετές φορές, προσωπικά, είχα διαβάσει κάποιον να βρίζει ένα βιβλίο και είχα σκεφτεί: Χμμ, αυτό μάλλον είναι για μένα! Αυτό θα μου αρέσει! Κυκλοφορούσε κόσμος που έγραφε με πάθος, γιατί έτσι γούσταρε. Τώρα... ίσως κάποιοι περιμένουν να πληρωθούν για να πληκτρολογήσουν, ή να είναι υπάλληλοι του ενός εκδότη ή του άλλου, ή φίλοι του συγγραφέα.

Αυτό είναι κακό.

Δεν είναι κακό που σήμερα μπορούν να κυκλοφορήσουν πολύ περισσότεροι συγγραφείς. Αυτό είναι καλό. Το κακό είναι πως δεν μπορείς να καταλάβεις τι γίνεται. Δεν βλέπεις να υπάρχει κάποιο ρεύμα, μόνο μια γενική αντάρα.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιανουαρίου (20/1)


τα σεξιστικά σχόλια του Mike Resnick | Salvador Dali: «Freud’s cranium is a snail! His brain is in the form of a spiral – to be extracted with a needle!» | Love Exposure («Japan’s eroto-theosophical answer to the allegorical journeys of Alejandro Jodorowsky») | The Garden of Forking Paths (Jorge Luis Borges): μια θεματολογία κοινότοπη στην (επιστημονική) φαντασία | ταξιδιωτικά, καλλιτεχνικά ημερολόγια | η μυστική γλώσσα των πόλεων | χάρτες πόλεων με διάφορα σχόλια | διαγράμματα αφηγούνται την ιστορία του σύγχρονου αστικού σχεδιασμού | Isaac Asimov (1950: «Asimov … instead of shaking my date’s hand, shook her left breast.») | Rudyard Kipling (ένας προπάππους των ιστοριών μαγείας και ξίφους) | το Παλαιοπωλείο των Αστέγων | Dilvish the Damned (Roger Zelazny) | Η εξουσία στη φαντασία | Damon Hellandbrand Zodiac (δαίμονες και τέρατα από τους χειρότερούς σου εφιάλτες)

 

Επιλογές Ιανουαρίου (13/1)


A Christmas Carol / πόστερ της εποχής του Νέου Κύματος / Gábor Urbán / κάλαντα / ο θάνατος της επαγγελματικής πάλης / περιτυλίγματα δώρων / Star Wars soundtrack από την Ιαπωνία του 1978 / κόμιξ με θεματολογία Dune / η επανάσταση ξεκινάει από μέσα / κομψών αιλούρων τάξις / θανατοναύτες / οι γυναίκες φοβούνται στο δρόμο; / προβλέψεις των βίκινγκ για κλιματολογική καταστροφή