Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
30 / 11 / 2019

Εδώ και κάποιες μέρες έχω τελειώσει το Art of Hunting, κι αισθάνομαι τσαντισμένος που ο συγγραφέας δεν έχει ακόμα δημοσιεύσει το τρίτο της σειράς. Αν υπήρχε, αυτό θα ήταν το επόμενο βιβλίο που θα διάβαζα. Δυστυχώς δεν υπάρχει, και προβληματίζομαι.

Το Art of Hunting και το Sea of Ghosts, όπως έχω ξαναγράψει, ήταν ανέλπιστα καταπληκτικά βιβλία, τα οποία βρήκα τελείως τυχαία. Μαζί με το Fire & Blood του GRR Martin πρέπει να είναι τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει μέσα στο 2019... εκτός αν τύχει να συναντήσω τίποτ’ άλλο ακόμα πιο καταπληκτικό μέχρι να βγει ο χρόνος.

Η τριλογία της Tanith Lee – Birthgrave, Shadowfire, Hunting the White Witch – είναι επίσης πολύ καλή, και τώρα βρίσκομαι στο τελευταίο βιβλίο της που, όσο πάει, φαίνεται γίνεται και πιο ενδιαφέρον.

Πάντα είναι καλό να βρίσκεις καλά βιβλία. Κι αν όλα τα άλλα αποτυχαίνουν να σε κατευθύνουν προς καλά βιβλία, τότε ρίξ’ το στο ζάρι. Το ζάρι καμιά φορά είναι ο καλύτερος οδηγός.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Δεκεμβρίου (9/12)


βάση εκτόξευσης πυραύλων προς πώληση [+] Pigeons From Hell (του R.E. Howard) [+] η κακή φήμη του snake oil [+] μυστηριώδεις τοιχογραφίες των Hobo & παράνοια του ’60 στο The Crying of Lot 49 [+] HEXEN 2.0 [+] το πλήρες σετ των Dragonmaster Cards [+] ζωγραφική του Garry Sharpe-Young στα εξώφυλλα δίσκων heavy metal [+] οι μάγισσες στα παραμύθια των Αδελφών Γκριμ [+] ο θρυλικός Ιππότης της Ασφάλτου [+] ο πανικός με τους λυκανθρώπους [+] στον Μεσαίωνα δεν ήταν τόσο σεξιστές όσο στο Game Of Thrones [+] Silex the Barbarian

 

Θεοί και Θρησκείες στη Φανταστική Λογοτεχνία


Αν παρατηρήσει κανείς, υπάρχουν κάποιοι συγκεκριμένοι, επαναλαμβανόμενοι τρόποι που οι θεοί παρουσιάζονται συνήθως στη φανταστική λογοτεχνία. Στις περισσότερες ιστορίες επικρατεί πολυθεϊσμός· ο μονοθεϊσμός φαίνεται πως είναι σπάνια περίπτωση, ίσως επειδή κατά κανόνα οι ιστορίες διαδραματίζονται σε αρχαϊκά σκηνικά. Αλλά αυτό ισχύει, σε μεγάλο βαθμό, ακόμα και στην επιστημονική φαντασία που διαδραματίζεται σε άλλους πλανήτες: κι εκεί συνήθως πολλούς θεούς έχουμε, όχι έναν. Μάλιστα, η επιστημονική φαντασία και η φανταστική λογοτεχνία δεν έχουν και πολλές διαφορές στο πώς παρουσιάζουν το θεϊκό στοιχείο – πράγμα που με κάνει να πιστεύω ακόμα περισσότερο ότι, ως επί το πλείστον, αυτά τα δύο είδη δεν είναι, ουσιαστικά, δύο: απλά η επιστημονική φαντασία είναι περιπέτειες στο διάστημα.

Η χρήση του θεϊκού στοιχείου εντάσσεται, νομίζω, στις εξής κατηγορίες:

  • οι θεοί δεν υπάρχουν·
  • οι θεοί δεν παίζουν σημαντικό ρόλο·
  • οι θεοί έχουν μορφές ανθρώπων, θηρίων, ή τεράτων·
  • οι θεοί είναι τελείως ακατανόητοι·
  • οι θεοί είναι σύμβολα·
  • οι θεοί είναι δυνάμεις·
  • οι θεοί είναι ψευδοθεοί·
  • οι θεοί είναι συγκεκριμένων παρατάξεων·
  • οι θεοί είναι... παράξενοι.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Νοεμβρίου (25/11)


ο χάρτης δεν είναι ο τόπος & αυτοκίνητο Tesla οδηγεί με αυτόματο πιλότο & ένας πειρατής έφερε τη ζεστή σοκολάτα στην Αγγλία & η Google γίνεται και τράπεζα & η τέχνη και η ζωή του William Mortensen & the Art of Science Fiction Paperback Covers & ρωσικά “Lubki” & ένα μη-βίαιο ηλεκτρονικό παιχνίδι & oι κβαντικοί υπολογιστές θα μπορούν να σπάσουν κάθε κώδικα που υπάρχει & Hellvetica & Errol Le Cain & Aubrey Beardsley & κατηγορίες για δηλητηριάσεις πηγαδιών στη μεσαιωνική Ευρώπη & A Classical Dictionary of the Vulgar Tongue