Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο  |  RSS Feed

Τυχαία

15 / 4 / 2019

Αυτό τον καιρό γράφω μια σειρά η οποία εντάσσεται στον 3ο κύκλο του Θρυμματισμένου Σύμπαντος και θα δημοσιευτεί μετά από κάμποσα χρόνια αν είμαι ακόμα ζωντανός (έχω ήδη δημοσιεύσει πολλά βιβλία τελευταία: και σύντομα έρχονται και οι Θυγατέρες της Πόλης). Η σειρά είναι γραμμένη εν μέρει στο πρώτο πρόσωπο εν μέρει στο τρίτο, αλλά δεν μοιάζει καθόλου με τα Αρχεία της Σιδηράς Δυναστείας στο ύφος. Το τρίτο πρόσωπο είναι ιστορίες από το παρελθόν και σε μια οπτική γωνία τελείως ανοιχτή (πχ, μπορεί να περιγράφει τι πιστεύουν οι κάτοικοι μιας πόλης για κάτι που συμβαίνει)· και το πρώτο πρόσωπο, αν και έχει έναν σταθερό αφηγητή που είναι ο πρωταγωνιστής, μερικές φορές αλλάζει, και έχουμε, σποραδικά, και μερικούς άλλους αφηγητές. Αλλά μέχρι στιγμής η προοπτική όλων αυτών των αφηγητών δεν ήταν και τόσο διαφορετική· είχαν περίπου τα ίδια πιστεύω, τους ίδιους φίλους, την ίδια κατεύθυνση, μπορείς να πεις. Πρόσφατα, όμως, έγραψα ένα κομμάτι χρησιμοποιώντας έναν αφηγητή από τελείως άλλη κατεύθυνση, ας πούμε, με τελείως άλλες πεποιθήσεις και πιστεύω. Και, πραγματικά, όποτε το κάνεις αυτό, όποτε κοιτάζεις τα δεδομένα σου από ένα τελείως διαφορετικό πρίσμα, παθαίνεις ένα μικρό σοκ. Αρχίζεις να γράφεις διαφορετικά. Το κομμάτι είναι σαν να γράφεται από μόνο του βάσει της νέας λογικής που ακολουθείς. Και τότε είναι που, εκτός του ότι έχεις την εμπειρία της ανακάλυψης για την οποία μιλούσα τις προάλλες, καταλαβαίνεις ότι δεν υπάρχει τίποτα απόλυτο σ’αυτό τον κόσμο και σε κανέναν άλλο. Τα πάντα είναι θέμα προοπτικής. Ο δικός μου ήρωας είναι ο δικός σου τύραννος, κι αντιστρόφως· και όλοι έχουμε καλούς λόγους για τα πιστεύω μας. Και όλοι, ίσως, κάνουμε τραγικά λάθη.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (21/6)


Κεχριμπαρένιο Δωμάτιο / David Trautrimas / (το Facebook θα μας πληρώνει για να μας παρακολουθεί) / weird menace / περιοδικό Heavy Metal / Surrealism And The Occult (ένα βιβλίο) / (Carl Jung και μια ιστορία με φάντασμα) / John Martin (εικόνες – Απολεσθείς Παράδεισος) / The Mighty Blowhole / Dennis Etchison / (προβλέψεις για το μέλλον από τροχαία δυστυχήματα)

 

Επιλογές Ιουνίου (9/6)


[αρχη] Αναρχοβιοκοσμιστές και ο Λένιν για τη μαγεία και Ευρώπη hotspot της αυτοκτονίας και όταν στη Γερμανία βιβλία καίγονταν και μελλοντικά οράματα κάθετης αρχιτεκτονικής και η χώρα των πνευμάτων και μια αρχαία πόλη φτιαγμένη επάνω σε κοράλλια και το πρώτο κομπιούτερ που τραγούδησε το Daisy Bell και ο Murray Gell-Mann πέθανε σε ηλικία 89 ετών και μια οργάνωση με σατανιστικά βαμπίρ στη Ζιμπάμπουε και ποιος αποφασίζει τι σημαίνει τέχνη και 10 παράξενα μυστήρια και 9 μέθοδοι αρχαίας τιμωρίας και The Makerμια ευφάνταστη, χαριτωμένη, και γεμάτη νόημα ταινία μικρού μήκους [τελος]

 

Η Αποστροφή προς το Φανταστικό Στοιχείο


Δεν είναι δύσκολο να συμπεράνεις ότι στην Ελλάδα, εν έτει 2019, το φανταστικό στοιχείο ακόμα απωθεί πολλούς. Ο περισσότερος κόσμος δεν έχει πρόβλημα να παρακολουθήσει μια ταινία, ή να διαβάσει ένα βιβλίο, όπου παρουσιάζονται διάφορες κοινωνικές καταστάσεις, αλλά, αν ξαφνικά μέσα στην αφήγηση εμφανιστεί ένα τέρας που αποτελεί αμάλγαμα λιονταριού, κριαριού, και αετού και βλέπεις μόνο τη σκιά του, τότε οι περισσότεροι θα πουν ότι αυτά είναι «ανοησίες», ή είναι «για παιδιά», ή «αυτά με τρομάζουν», ή «είναι εκτός πραγματικότητος!»

Ως κοινωνία, έχουμε συνδέσει τα φανταστικά στοιχεία με τις εξής αφηγήσεις...