Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο  |  RSS Feed

Τυχαία

25 / 5 / 2019

Γαμώτο! Τι διάολο συμβαίνει εδώ;

 

22 / 5 / 2019

Αυτό είναι το κλασικό μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη, Η Πριγκηπέσσα Ιζαμπώ. Δεν είναι βιβλίο φαντασίας, φυσικά, αλλά είναι ένα μυθιστόρημα με ιππότες και πριγκίπισσες, από αυτά που, ξέρεις, “δεν υπάρχουν” στην Ελλάδα γιατί “δεν είναι η παράδοσή μας” (και καλά).

Το εξώφυλλο είναι τρομερό, αλλά και μέσα το βιβλίο έχει πολλές εικόνες, δύο από τις οποίες παραθέτω παρακάτω, πριν από το οπισθόφυλλο που δείχνει μόνο ένα ιπποτικό κράνος.

Αναρωτιέμαι, όμως, τι να είναι αυτό το σύμβολο στο εξώφυλλο. Ένας αγκυλωτός σταυρός αλλά, σίγουρα, όχι σβάστικα. Είναι ένα σταυρός που η κάθε άκρη του σχηματίζει ένα Τ, και το κάθε άνω σκέλος του Τ είναι και το κεφάλι ενός φιδιού. Πολύ παράξενο σύμβολο. Ήταν το έμβλημα κάποιου ιπποτικού τάγματος, οίκου ευγενών, ή άρχοντα; Και τι θα μπορούσε να σημαίνει; Τι εννοούσε ο ποιητής που το έφτιαξε; (Ομολογουμένως, δεν το έχω ψάξει ακόμα.)

Και, όχι, δεν προσπαθώ να το συγκρίνω με το απαράδεκτα αλλοιωμένο έμβλημα των Targaryen που έβαλαν στο εξώφυλλο του Fire & Blood. Αυτό είναι απλά αποτρόπαιο, και θυμίζει σβάστικα χωρίς κανέναν λόγο.

Παλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

 

20 / 5 / 2019

Λέω εξαρχής ότι δεν χρειάζεται να ξέρεις τίποτα από προγραμματισμό για να χρησιμοποιήσεις τη μέθοδο που αναφέρω παρακάτω· είναι καθαρά σουρεαλιστική, της τύχης και της έμπνευσης. Προσευχήσου στους θεούς του χάους προτού κάνεις οτιδήποτε μ’αυτήν.

Το μόνο που χρειάζεται να ξέρεις είναι να ανοίγεις και να κλείνεις αρχεία, να σβήνεις κείμενο, και να κάνεις copy/past και cut/paste.

Καλώς;

Πάρε μια εικόνα απλής μορφής – πχ, .jpg ή .png – και άνοιξέ την ως κείμενο. Δεν ξέρεις πώς να το κάνεις αυτό; Είναι εύκολο. Κάνε επάνω της δεξί κλικ, και από το μενού διάλεξε “Open with” και, μετά, το πρόγραμμα με το οποίο θες να την ανοίξεις: το Notepad, βασικά. Ή, αν έχεις εγκαταστημένο το Notepad++ (δωρεάν πρόγραμμα το οποίο προσωπικά προτιμώ για όλες μου τις txt δουλειές – ακόμα κι αυτό το post εκεί το γράφω τώρα), στο μενού διάλεξε εξαρχής “Edit with Notepad++”. Θα εμφανιστεί μπροστά σου ένα κείμενο με πράγματα ακαταλαβίστικα – αυτή είναι η compiled εικόνα. Μέσα στο σύστημα, μην ξεχνάς ότι όλα είναι κείμενο και αριθμοί βασικά. Σκρόλαρε τώρα περίπου στο 1/8 του ύψους του κώδικα, κι άρχισε να σβήνεις κομμάτια από εκεί, τυχαία, ή να κάνεις copy και μετά paste παρακάτω ή παραπάνω, ή cut/paste. Μετά, κάνε save, φυσικά. Και άνοιξε την εικόνα κανονικά με κάποιο πρόγραμμα για προβολή εικόνας (προσωπικά προτιμώ το IrfanView)· θα δεις την εικόνα αλλοιωμένη.

Το καλύτερο είναι να κάνεις μια αλλαγή, και save, να κοιτάς την εικόνα, και να βλέπεις αν σ’αρέσει η αλλοίωση. Αν ναι, τότε ΟΚ. Αν όχι, τότε απλά κάνεις undo (ή απλά Ctrl+Z συνήθως) και γυρίζεις πίσω, πριν από την αλλαγή σου, και μπορείς πάλι να κάνεις save για να επαναφέρεις την εικόνα στην προηγούμενη κατάσταση.

Κάνοντας έτσι τυχαίες αποκοπές και επικολλήσεις μες στον κώδικα, μπορείς να αλλοιώσεις εικόνες με πολύ παράξενο και σουρεαλιστικό τρόπο. Πάω στοίχημα ότι ο William Burroughs θα γούσταρε πολύ αυτή τη μέθοδο.

Ακολουθεί μια εικόνα που αλλοίωσα τώρα έτσι, τελείως για πλάκα, τελείως βιαστικά.

Σημείωση: Αν αλλοιώσεις τον κώδικα μετά από τη μέση και προς το τέλος του αρχείου, η εικόνα δεν αλλάζει. Απλά έχεις πειράξει τα metadata και τέτοια πράγματα.

Bonus!: Μπορείς να κρύψεις ένα μήνυμα προς το τέλος του κώδικα μιας εικόνας, χωρίς να φαίνεται τίποτα από την ίδια την εικόνα. Και μετά μπορείς να πεις σε κάποιον να ανοίξει την εικόνα ως κείμενο, να πάει στην τάδε γραμμή του κώδικα, και να διαβάσει το κρυφό μήνυμά σου.

 

18 / 5 / 2019

Αν τριγυρίζεις για κάποιο καιρό στο Διαδίκτυο πιθανώς να έχεις πέσει πάνω στην αριστεροδεξιά χορεύτρια (όπως τη λέω εγώ, τουλάχιστον, για πλάκα). Είναι η ακόλουθη κινούμενη εικόνα.

Υποτίθεται τώρα πως, αν χρησιμοποιείς περισσότερο το δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου σου, τη βλέπεις να γυρίζει προς τα δεξιά – κι αυτό σημαίνει ότι είσαι δημιουργικός άνθρωπος. Αν, αντιθέτως, τη βλέπεις να γυρίζει προς τ’αριστερά, χρησιμοποιείς περισσότερο το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου σου – τη λογική. Εγώ συνήθως τη βλέπω να γυρίζει δεξιά. Αναμενόμενα, θα μου πεις, αφού είσαι δημιουργικός άνθρωπος. Αλλά η αλήθεια είναι πως δεν πιστεύω και τόσο σε τέτοια τεστ· δε νομίζω ότι μπορείς να μετρήσεις τόσο εύκολα το ανθρώπινο μυαλό: δεν νομίζω ότι μπορείς να το μετρήσεις καθόλου. Και συνήθως τέτοιες μετρήσεις αποτυχαίνουν οικτρά σε σύγκριση με το τι πραγματικά συμβαίνει.

Αλλά, όπως είπα, δεν τη βλέπω πάντα να γυρίζει προς τα δεξιά. Κάποιες φορές τη βλέπω τη γαμημένη να γυρίζει και προς τ’αριστερά. Μπας σε καλό σου, έγινε κουμουνίστρια ξαφνικά;

Όχι, βασικά, δεν άλλαξε τις πεποιθήσεις της.

Σημασία έχει νομίζω πώς χρησιμοποιείς το μυαλό σου εκείνη την ώρα που τυχαίνει να την κοιτάζεις. Και μπορείς να αλλοιώσεις και τη μετακίνησή της αν θέλεις. Κοίταζε τα πόδια της ενώ τη βλέπεις κυρίως με το ένα μάτι (χωρίς να έχεις το άλλο κλειστό) και, μετά, ενώ τη βλέπεις κυρίως με το άλλο μάτι (πάλι, χωρίς να έχεις το άλλο κλειστό). Και αρκετές φορές έτσι (όχι πάντα, έχε υπόψη) θα τη δεις ν’αλλάζει φορά.

 

15 / 5 / 2019

(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)

 

Στο Θρυμματισμένο Σύμπαν χρησιμοποιώ διαφόρων ειδών ονόματα για τους χαρακτήρες. Ορισμένα είναι τελείως φανταστικά (όπως Ζαώρδιλ), άλλα μοιάζουν με αυτά κάποιας ιστορικής περιόδου του κόσμου μας (πχ, πολλά από τα ονόματα στην Απολλώνια είναι Βυζαντινορωμαϊκού τύπου – Ανδρόνικος, Κορνηλία), άλλα είναι αρκετά σύγχρονα αλλά όχι ελληνικά (όπως Τζακ), άλλα είναι ελληνικά (όπως Φαίδρα), άλλα μοιάζουν ελληνικά αλλά δεν είναι πραγματικά ελληνικά (όπως Ζορδάμης), και τα λοιπά.

Αυτό το κάνω για να φανεί η γενικευμένη πολυπολιτισμική κατάσταση που υφίσταται στο Θρυμματισμένο Σύμπαν: πολλοί άνθρωποι από πολλές διαστάσεις/κόσμους αναμιγνύονται και ταξιδεύουν από το ένα μακρινό μέρος στο άλλο.

Δεν σημαίνει, όμως, ότι τα ονόματα που μοιάζουν με αυτά του δικού μας κόσμου είναι πραγματικά τα ίδια ονόματα. Απλά είναι οι καλύτερες δυνατές μεταφράσεις στα ελληνικά. Ο Ανδρόνικος στο Θρυμματισμένο Σύμπαντος δεν λέγεται Ανδρόνικος· εκεί μιλάνε διαφορετικές γλώσσες, όχι ελληνικά προφανώς – είναι άλλοι κόσμοι, άλλες πραγματικότητες – όμως το Ανδρόνικος είναι η καλύτερη δυνατή μετάφραση στα ελληνικά για αυτό το συγκεκριμένο όνομα. Όπως και το Τζακ, όπως και το Φαίδρα ή το Ιωάννα.

Και υπάρχει κάτι αντίστοιχο στον δικό μας κόσμο, το οποίο, μάλιστα, χρησιμοποιούμε πολύ συχνά. Από γλώσσα σε γλώσσα κάποια ονόματα έχει συνηθιστεί να μεταφράζονται ως άλλα ονόματα. Για παράδειγμα, αν ο Γιάννης πάει στην Αμερική θα τον λένε Τζον μάλλον. Όμως το όνομά του δεν είναι αληθινά Τζον· είναι Γιάννης. Είναι άλλο πράγμα, ουσιαστικά. Απλώς το “Τζον” μπορεί να θεωρηθεί η καλύτερη δυνατή μετάφραση του “Γιάννης”. Όπως το “Γκας” θεωρείται η καλύτερη δυνατή μετάφραση του ονόματός μου – Κώστας – για κάποιο μυστηριώδη λόγο. Αλλά δεν με λένε Γκας. Οκέι, μάδερφακερ;

Το ίδιο θα σου έλεγε και κάποιος από το Θρυμματισμένο Σύμπαν. Όμως, στα ελληνικά, αυτές είναι οι καλύτερες δυνατές μεταφράσεις των ονομάτων τους. Εκτός από τα τελείως “φανταστικά” που μένουν αμετάφραστα (όπως Φέκταρελ) ή εξελληνίζονται (όπως Ζορδάμης).

 

1η σελίδα από τις 18

Επόμενη σελίδα

 

Επίσης . . .

Η Αναγεννημένη και η Οδηγός


Η ζωή της Καρολίνας ανατρέπεται όταν αρχίζει να αντιλαμβάνεται παράξενα πράγματα για την πόλη γύρω της, να παρατηρεί σημάδια και στοιχειακά πνεύματα. Σαν κυνηγημένη φεύγει από το σπίτι της και περιπλανιέται στους δρόμους της Ατέρμονης Πολιτείας της Ρελκάμνια, αναζητώντας κατανόηση και σωτηρία.

Μια άγνωστη γυναίκα παρουσιάζεται και η Καρολίνα την αισθάνεται οικεία, σαν να την ήξερε από παλιά. Εκείνη προθυμοποιείται να γίνει η Οδηγός της και να της διδάξει όλα τα μυστικά της Πόλης...

 

Επιλογές Μαΐου (18/5)


ένα ψυχεδελικό παιχνίδι, και μια μεγάλη λίστα με ανέμους, και αγάλματα με δράκους απ'όλο τον κόσμο, και πόσο διαβάζουν οι Έλληνες, και ένα re-imagining της σύγκρουσης Darth Vader με Obi-Wan Kenobi, και η καινούργια μηχανή αναζήτησης των Creative Commons, και χάρτες σύγχρονων πόλεων σε στιλ Tolkien, και J.G. Ballard και η γέννηση της βιοτεχνολογίας, και οι χειρότερες ανακλήσεις προϊόντων στην ιστορία, και ένας καθηγητής της ιατρικής που έκανε ολόκληρη περιουσία με τη ρουλέτα, και τα σουρεαλιστικά κολάζ του Julien Pacaud

 

Το Παιχνίδι των Δύο Συνοικιών


Δύο συνοικίες της Ατέρμονης Πολιτείας, η Βαθμιδωτή και η Επίστρωτη, βρίσκονται από χρόνια σε μια κατάσταση οικονομικής αλληλεξάρτησης. Η μία συμπληρώνει την άλλη. Η Βαθμιδωτή παράγοντας, αποκλειστικά και μόνο, τεχνικούς εξοπλισμούς. Η Επίστρωτη παράγοντας τρόφιμα. Και καμιά από τις δυο συνοικίες δεν διανοείται να αλλάξει τον ρυθμό της ζωής των πολιτών της.

Μια μυστηριώδης γυναίκα με το όνομα Κορίνα παρουσιάζεται στην Επίστρωτη και μιλά με τους Εχθρούς του Πρωινού, τη μεγαλύτερη και χειρότερη συμμορία της συνοικίας, που είναι ο φόβος κι ο τρόμος των πολιτών αλλά και της αστυνομίας. Η Κορίνα προθυμοποιείται να τους βοηθήσει σ’ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο: να κλέψουν χρήματα κατευθείαν από το κεντρικό θησαυροφυλάκιο της Τράπεζας των Τεσσάρων.

Αλλά αυτό δεν είναι το μόνο που έχει η Κορίνα στο μυαλό της.

Πολύ σύντομα, τα πράγματα αρχίζουν ν’αλλάζουν για τις δύο συνοικίες καθώς οι ισορροπίες θρυμματίζονται...